Archive for Νοέμβριος 2011

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ: Για μια νέα δομή & στρατηγική των συνδικάτων

Posted on Νοέμβριος 15, 2011. Filed under: 2) ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ |

Για μια νέα δομή  & στρατηγική των συνδικάτων

Του Κώστα Νικολάου*

Το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται στις πιο δύσκολες και χειρότερες στιγμές του καθώς τα συνδικάτα δεν είναι ικανά να ανακόψουν την πρωτοφανή και συντονισμένη επίθεση της κυβέρνησης και εργοδοσίας.

Όμως και η αριστερά δεν πάει πίσω.   Τα κόμματα της αριστεράς, η αριστερά γενικότερα ως μοναδική πηγή πλούτου και οξυγόνο για τα συνδικάτα  παρακολουθούν και αυτά αμήχανα τις εξελίξεις. Αδυνατούν να μελετήσουν τις μεγάλες αλλαγές του παραγωγικού προτύπου  και των εργασιακών  σχέσεων και τις αρνητικές επιπτώσεις για τα Ελληνικά συνδικάτα. Διστάζουν να δουν την πραγματικότητα ότι στην ΕΛΛΑΔΑ δεν έχουμε συνδικάτα και πως αυτά που υπάρχουν περιορίζονται μόνο στους Δημοσίους Υπαλλήλους και μόνο κατά 15% στους υπόλοιπους εργαζομένους. Διστάζουν να προτείνουν δομικές αλλαγές και προσαρμογές των συνδικάτων με βάση τα νέα δεδομένα και καταφεύγουν στην εύκολη «λύση»  στο σεχταρισμό και σε  ανταγωνισμό καταγγελιών κατά των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Τα συνδικάτα δεν είναι όργανα της εργοδοσίας για να ταυτίζονται με αυτή, είναι εργατικός θεσμός και ποτέ δεν ήταν στην απέναντι όχθη, και αυτό ανεξάρτητα εάν οι διοικήσεις τους θεωρούνται «ταξικές» «ρεφορμιστικές» ή «φιλοεργοδοτικές». Εργοδοτικά σωματεία θα πρέπει να θεωρούνται μόνο αυτά που δεν υπάρχουν.

Όμως ούτε ο κατακερματισμός, ούτε ο επιχειρησιακός συνδικαλισμός που κυριαρχεί, είναι η απάντηση. Δεν μπορεί να αποτελούν λύση ο διαχωρισμός σε 2 τριτοβάθμιες οργανώσεις (ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ), ούτε σε 253 δευτεροβάθμιες οργανώσεις, αλλά ούτε και 5.000 περίπου πρωτοβάθμια σωματεία απαιτούντα. Τα πολλά σωματεία, οι πολλές ομοσπονδίες και εργατο – υπαλληλικά κέντρα, περισσότερο διαιρούν και ελάχιστα ενώνουν τους εργαζόμενους.

Η διαίρεση των εργαζομένων και η κατάταξή τους σε πολλούς μικρούς «κλάδους» (73+46) = 119 Ομοσπονδίες) και σε πολλές μικρές περιοχές  (83+51) = 134 Ερ/λικά Κέντρα) αποτελούν και το μεγάλο πρόβλημα της μαζικοποίησης των συνδικάτων. Ούτε οι Ομοσπονδίες  συνοδεύονται με αντίστοιχα κλαδικά σωματεία ανά την Ελλάδα, ούτε και τα Εργατικά Κέντρα έχουν τα αντίστοιχα με τις ομοσπονδίες κλαδικά σωματεία. Το αποτέλεσμα είναι με τον τρόπο αυτό οι μισοί εργαζόμενοι να μην καλύπτονται από κανένα σωματείο, ενώ οι ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα βρίσκονται χωρίς πόδια στον αέρα.

Ο επιχειρησιακός συνδικαλισμός που στην χώρα μας σήμερα κυριαρχεί, παρά την ουσιαστική του συμβολή, δεν μπορεί να είναι το μέλλον των συνδικάτων, όχι μόνο για υποκειμενικούς λόγους αλλά και για αντικειμενικούς καθώς στην κυριαρχία του επιχειρησιακού συνδικαλισμού ισχύει ο κανόνας ότι, εάν στην επιχείρηση υπάρχει σωματείο υπάρχει και συνδικαλισμός, εάν δεν υπάρχει σωματείο δεν υπάρχει και συνδικαλισμός. Δεν χωρεί καμία αμφισβήτηση πως αυτό που αποτελεί την βάση των Ελληνικών συνδικάτων είναι τα επιχειρησιακά σωματεία, δηλαδή σωματεία συγκεκριμένης επιχείρησης,  συγκεκριμένου Οργανισμού, συγκεκριμένης Υπηρεσίας.

Οι μεγάλες αναδιαρθρώσεις, η πλήρης αποβιομηχάνιση της χώρας και η ανάπτυξη στους τομείς των υπηρεσιών και εμπορίου, άλλαξαν δραματικά τον συνδικαλιστικό χάρτη. Μαζί με τις μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις που έκλεισαν, εξαφανίστηκαν μαζί και τα επιχειρησιακά σωματεία, αλλά και στις νέες εμπορικές και παροχής υπηρεσιών επιχειρήσεις που εμφανίστηκαν, δεν ακολούθησαν και νέα επιχειρησιακά σωματεία.

Οι δραματικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και η εκτεταμένη παράνομη απασχόληση μαζί με την παρατεταμένη ανεργία, είναι η φλεγμένη νάρκη στα θεμέλια της συνδικαλιστικής δομής. Τόσο οι 700.000 άνεργοι, όσο και οι 600.000 αδήλωτοι, όπως και οι 350.000 προσωρινά απασχολούμενοι, καθώς και οι 270.000 που εμφανίζονται «ελεύθεροι επαγγελματίες» ή οι 150.000 ενοικιαζόμενοι ή σε εργολάβους, όλοι αυτοί απαγορεύεται να εγγραφούν στα επιχειρησιακά σωματεία.

Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις που κυριαρχούν και με τον χαμηλό αριθμό εργαζομένων κάτω των 20 ατόμων που απασχολούν, συνιστούν και απαγόρευση για επιχειρησιακού τύπου συνδικαλισμό καθώς ο ν. 1264/82 δεν επιτρέπει δημιουργία σωματείων κάτω των 21 ατόμων.

Συνεπώς αυτός ο τύπος συνδικαλισμού που μόνο στη χώρα μας ακολουθείται, έχει φέρει δραματικά αποτελέσματα στην συνδικαλιστική εκπροσώπηση των εργαζομένων. Σήμερα τα συνδικάτα μας δεν εκπροσωπούν  παρά μόνο τους Δημοσίους Υπάλληλους.

Στοιχεία που καταμαρτυρούν τα παραπάνω είναι τα ακόλουθα:

α) Από τα 130 μέλη των  Διοικήσεων ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, οι (122) εργάζονται σε Δημόσιες επιχειρήσεις και υπηρεσίες και μόνο (8) εργάζονται σε Ιδιωτικές επιχειρήσεις!!

β) Από τα 424 σωματεία μέλη του Εργατικού Κέντρο Αθήνας, τα 300 είναι επιχειρησιακά και τα 124 επαγγελματικά – κλαδικά!!

γ) Από έρευνα του Ε.Κ.Α. προκύπτει ότι το 52% των εργαζομένων δηλώνει ότι δεν υπάρχει σωματείο για το χώρο του!!

δ) Η επικύρωση της 135 Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας (πάγιο αίτημα της αριστεράς)  με το Νόμο 1767/88 που θεσπίζει τα Συμβούλια Εργαζομένων σε κάθε επιχείρηση, έμεινε στα χαρτιά καθώς ο επιχειρησιακός συνδικαλισμός τα είδε ως αντίπαλο και τα απέβαλε.

Δεν υποτιμούμε την αξία των επιχειρησιακών σωματείων και ούτε θέλουμε να μειώσουμε την συνεισφορά τους, αντιθέτως αυτά έχουν να επιδείξουν περισσότερους αγώνες, μεγαλύτερες εμπειρίες, και καθημερινές συγκρούσεις με τον εργοδότη, και στο κάτω κάτω  συνδικαλισμός νοείται μέσα στις επιχειρήσεις και όχι έξω από αυτές.

Προτάσεις όμως που ακούγονται για το τι πρέπει να κάνουν τα συνδικάτα στη σημερινή κρίση, είναι χωρίς αντίκρισμα καθώς αυτές περιορίζονται στα υπάρχοντα συνδικάτα και την υπάρχουσα συνδικαλιστική δομή και δεν παίρνουν υπόψη τους τα ¾ των εργαζομένων που είναι έξω από τα συνδικάτα και οι οποίοι δεν καλύπτονται από κανένα σημερινό συνδικάτο. Οι προτάσεις περιορίζονται  στα άλογα που θα σύρουν το κάρο και καμία κουβέντα για το κάρο που σάπισε.

Η αριστερά δεν πρέπει να διστάζει και να βολεύεται και αυτή στο υπάρχον συνδικαλιστικό σύστημα, θα πρέπει να υπερβεί ακόμα και τον εαυτό της και να μιλήσει για άλλου είδους συνδικάτα, για νέα συνδικαλιστική δομή που θα καλύπτει όλους τους μισθωτούς εργαζόμενους.

Οι συνδικαλιστές της αριστεράς, παράλληλα με τους αγώνες του σήμερα, θα πρέπει συντεταγμένα να ανοίξουν  και το θέμα δομής των συνδικάτων. Θα πρέπει να πάρουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος τώρα, σήμερα.

ΝΕΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΟΜΗ – ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΙΓΗΚΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

Τολμάμε ορισμένες προτάσεις μόνο και μόνο για να ανοίξουν το θέμα.

Οι προτάσεις στοχεύουν στη συνδικαλιστική κάλυψη και έκφραση όλων των μισθωτών εργαζομένων, ανεξάρτητα από την μορφή απασχόλησης και εάν  καθίστανται προσωρινά άνεργοι ή προσωρινά ανασφάλιστοι.

Στοχεύουν στη ενιαία έκφραση και δράση και στην αποτελεσματικότητα των αγώνων.

ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:

1)    Οι δύο τριτοβάθμιες οργανώσεις ( ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ), με απόφασή τους  διαλύονται και ανασυγκροτούνται σε ενιαία Συνομοσπονδία.

2)  Υπό την αιγίδα της νέας Συνομοσπονδίας,  οι 119 Ομοσπονδίες, διαλύονται και ανασυγκροτούνται σε ολιγάριθμες ομοσπονδίες όπως :

1) Ομοσπονδία εργαζομένων:  ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ & ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ

2)  Ομοσπονδία εργαζομένων:  ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

3) Ομοσπονδία εργαζομένων:  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

4) Ομοσπονδία εργαζομένων:  ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΩΝ

5) Ομοσπονδία εργαζομένων:   ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ

6) Ομοσπονδία εργαζομένων:   ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

7) Ομοσπονδία εργαζομένων:   ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

8) Ομοσπονδία εργαζομένων: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

9)  Ομοσπονδία εργαζομένων:  ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

10) Ομοσπονδία εργαζομένων:    ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

11)  Ομοσπονδία εργαζομένων:   ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ & Κ.ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

12) Ομοσπονδία εργαζομένων: ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

13)  Ομοσπονδία εργαζομένων:  ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

14)  Ομοσπονδία:   ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

3) Τα Εργατικά Κέντρα της ΓΣΕΕ και τα Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ ενοποιούνται σε ενιαία Εργ/λικά Κέντα.

4)  Όλες οι διάσπαρτες συλλογικές συμβάσεις ή ρυθμίσεις, ενοποιούνται σε νέες κλαδικές συμβάσεις αντίστοιχες με τις νέες Ομοσπονδίες.

ΕΠΟΜΕΝ0 ΣΤΑΔΙΟ:

Οι προτάσεις εδώ στοχεύουν στην μεγαλύτερη συμμετοχή, στην ενεργοποίηση και την δραστηριοποίηση των εργαζομένων, και για το λόγο αυτό καταργούν τα πολλά επίπεδα ως μορφές οργάνωσης, όπως και την εκπροσώπηση των εργαζομένων μέσω αντιπροσώπων, καθώς και τις πολυδαίδαλες διαδικασίες.

Έτσι οι νέες Ομοσπονδίες μπορούν να καταργηθούν από δευτεροβάθμιες οργανώσεις  και να μετεξελιχτούν  σε αντίστοιχα  ΚΛΑΔΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ.

Το κάθε  ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ έχει τις ίδιες αρμοδιότητες των πρώην ομοσπονδιών, είναι αυτόνομο, διοικείται από Κεντρική Διοίκηση για όλη την Ελλάδα και ανά περιφέρεια από Περιφερειακές Διοικήσεις.

Όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία διαλύονται και ενσωματώνονται στο ΝΕΟ ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ και σ΄ αυτό γίνονται μαζικές εγγραφές όλων όσων εργάζονται στον κλάδο ή απολύθηκαν από αυτόν.

Τα επιχειρησιακά σωματεία αντικαθιστούνται από τα Συμβούλια Εργαζομένων.

Εκλογές:

Όλοι οι εργαζόμενοι κάθε 3 χρόνια, και μέσα από καμπάνια θα καλούνται μαζικά να παίρνουν μέρος στις εκλογές των ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ τους. Οι εκλογές θα γίνονται και για τα 13 ΚΛΑΔΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ τις ίδιες ημέρες και ώρες. Στις εκλογές αυτές θα εκλέγονται η Κεντρική Διοίκηση του κάθε συνδικάτου αλλά και οι Περιφερειακές Διοικήσεις τους.

Περιφερειακά Κέντρα:

          Τα Εργ/λικά Κέντρα  καταργούνται και αντικαθίστανται από τα ενιαία ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ.

Τα μέλη κάθε Περιφερειακής Διοίκησης και των 13ων ΚΛΑΔΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ και τα οποία θα αριθμούν περίπου τα 300, θα είναι και αντιπρόσωποι της κάθε Περιφέρειας.

Μετά τις εκλογές, οι αντιπρόσωποι των Περιφερειών θα διενεργούν περιφερειακό συνέδριο όπου θα εκλέγουν και την Περιφερειακή Διοίκηση.

Πανελλαδική Κεντρική Διοίκηση:

Την Πανελλαδική εκπροσώπηση των εργαζομένων την ασκούν πλέον τα ίδια τα μέλη των Κεντρικών Διοικήσεων των ΚΛΑΔΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ.

          Συνεπώς, όλα τα μέλη των Κεντρικών Διοικήσεων διενεργούν το Πανελλαδικό συνέδριο όπου εκλέγουν και την Κεντρική Διοίκηση για όλα τα συνδικάτα.

Οι αρμοδιότητες αυτής της ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΟΙΣΗΣ, θα είναι ίδιες με αυτές της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ σήμερα.

Ορισμένα μέτρα:  

α) Εισάγεται ο θεσμός ως δικαίωμα εκλογής μόνο δύο (2) θητειών για όλους τους συνδικαλιστές.

β) Καταργείται η πλήρης απαλλαγή των συνδικαλιστών από την εργασία τους και μετατρέπεται σε ημερήσιες άδειες όχι όμως για ολόκληρο το  μήνα.

γ) Μεγάλο μέρος από το έργο των συνδικάτων θα το αναλάβουν επαγγελματικά συνδικαλιστικά στελέχη που θα προσληφθούν για το σκοπό αυτό ή το υπάρχον προσωπικό των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων.

δ) Ενεργοποιείται ο νόμος για συγκρότηση Συμβουλίων Εργαζομένων σε όλες τις επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων και Ενώσεις Εργαζομένων για επιχειρήσεις κάτω των 20.  Τα όργανα αυτά θα είναι και οι εκπρόσωποι του συνδικάτου στην επιχείρηση, τον οργανισμό ή την Υπηρεσία.

Δεν κλείνει, εδώ απλώς ανοίγει.

Νοέμβριος 2011

 

*ο Κώστας Νικολάου είναι  τ. Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας ΓΑΛΑΚΤΟΣ – ΤΡΟΦΙΜΩΝ – ΠΟΤΩΝ και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ                            

 

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Posted on Νοέμβριος 15, 2011. Filed under: 8) ΧΡΗΣΙΜΑ |

Εγκύκλιος της ΓΣΕΕ για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Από τις αρχές του 2010, η εργατική τάξη της χώρας έχει γίνει διαρκής στόχος επιθέσεων με διαδοχικά μέτρα, τα οποία κορυφώθηκαν με το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο, πλέον Νόμο 4024/2011 (ΦΕΚ Α΄226/27-10-2011) για τις «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο − βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012−2015».
Με έναν ορυμαγδό αυθαίρετων, άδικων, επώδυνων και πολύπλευρων μέτρων μόνιμου χαρακτήρα και σε πλήρη αντίθεση με τη συνταγματική τάξη της χώρας και τη δέσμευσή της από διεθνείς συμβάσεις που προστατεύουν τα εργασιακά δικαιώματα, αποδομούν κάθε έννοια κοινωνικής προστασίας και ισότητας, φιμώνουν την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και εξουδετερώνουν τους μηχανισμούς συλλογικής δράσης και τους υποστηρικτικούς θεσμούς για την αποτελεσματική προστασία και προώθηση των συμφερόντων των εργαζομένων, με στόχο να τους αφήσουν στο έλεος της ατομικής διαπραγμάτευσης.
Παράλληλα με τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και την αμφισβήτηση των μέτρων σε κάθε επίπεδο (συνδικαλιστικό, πολιτικό νομικό), η Γ.Σ.Ε.Ε. έχει ήδη κινηθεί σε διεθνές επίπεδο με την κατάθεση Προσφυγής επείγοντος χαρακτήρα στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας. Επίσης είναι διαρκής και θα ενταθεί στο άμεσα προσεχές διάστημα ο συνδικαλιστικός και νομικός συντονισμός των ενεργειών για την παραβίαση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Στο πλαίσιο αυτό, σας αποστέλλεται η παρούσα Επείγουσα Εγκύκλιος για την παροχή διευκρινήσεων πάνω σε κρίσιμα ζητήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή των ρυθμίσεων του άρθρου 37 του ν. 4024/2011, με το οποίο υπό τον τίτλο «Ρυθμίσεις Συλλογικών Διαπραγματεύσεων» επιβάλλονται τα ακόλουθα:

α) η δυνατότητα υπογραφής επιχειρησιακής ΣΣΕ από συλλογικά μορφώματα «εικονικής» εκπροσώπησης των εργαζομένων («ενώσεις προσώπων»),
β) η δυνατότητα σύναψης επιχειρησιακής ΣΣΕ και από επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερα από 50 άτομα (οι οποίες κατ’εξοχήν καλύπτονταν από τις κλαδικές ΣΣΕ),
γ) η «αναστολή» της αρχής της εύνοιας για όσο χρόνο διαρκεί το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής και η κατίσχυση της επιχειρησιακής ΣΣΕ σε περίπτωση συρροής με κλαδική ΣΣΕ (καταργείται η «ειδική επιχειρησιακή» ΣΣΕ),
δ) η «αναστολή» της διαδικασίας επέκτασης της ισχύος των κλαδικών και των ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ μέσω της κήρυξής τους ως γενικά υποχρεωτικών για όσο χρόνο διαρκεί το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής.
Λόγω της άμεσης ανάγκης για έγκαιρη αποστολή των παρακάτω διευκρινήσεων, αυτές έχουν γενικό χαρακτήρα. Σε κάθε όμως περίπτωση που θέσετε υπόψη μας συγκεκριμένες περιπτώσεις για τις οποίες χρειασθούν εξειδικευμένες πληροφορίες, αυτές θα απαντηθούν σε συνεργασία με τη Νομική μας Υπηρεσία.

Α. Γενικές αρχές συλλογικών διαπραγματεύσεων και ΣΣΕ με βάση το ν. 1876/1990.

1. Η έναρξη συλλογικών διαπραγματεύσεων και η σύναψη των προβλεπόμενων από το ν. 1876/1990 συλλογικών συμβάσεων εργασίας (ΣΣΕ) όλων των ειδών (εθνική γενική ΣΣΕ, κλαδικές, ομοιοεπαγγελματικές, επιχειρησιακές ΣΣΕ) αποτελεί δικαίωμα των οργανώσεών μας που είναι αρμόδιες να τις υπογράφουν, με σκοπό τη συνολική προστασία και την προαγωγή των εργασιακών συμφερόντων των εργαζομένων.

2. Οι εργοδοτικές οργανώσεις (ή οι μεμονωμένοι εργοδότες) έχουν υποχρέωση να διαπραγματεύονται καλόπιστα και με πρόθεση να επιλυθεί η συλλογική διαφορά. Έχουν εξίσου υποχρέωση να προσκομίζουν στις διαπραγματεύσεις όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα και αναγκαία για τη διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων των υπό συζήτηση θεμάτων και αναφέρονται στην οικονομική κατάσταση, την οικονομική πολιτική και την πολιτική προσωπικού της επιχείρησης, του κλάδου ή του επαγγέλματος. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να κατατίθενται στα πρακτικά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Επίσης πρέπει να χορηγούνται κατά το στάδιο επίλυσης της συλλογικής διαφοράς ενώπιον του Ο.ΜΕ.Δ. είτε σε επίπεδο Μεσολάβησης, είτε σε επίπεδο Διαιτησίας.
Σημειώνεται επίσης ότι στις επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 50 εργαζόμενους (ή σε εγκαταστάσεις που απασχολούν πάνω από 20 εργαζόμενους), ακόμα και πριν την έναρξη συλλογικών διαπραγματεύσεων για την υπογραφή ΣΣΕ, οι εργοδότες έχουν υποχρέωση να ενημερώνουν έγκαιρα και πλήρως, να παρέχουν τις σχετικές πληροφορίες στους εκπροσώπους των εργαζομένων, να διαβουλεύονται και να απαντούν αιτιολογημένα σε αυτούς για:

α) την εξέλιξη των δραστηριοτήτων και της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης,
β) την κατάσταση, τη διάρθρωση και την πιθανή εξέλιξη της απασχόλησης μέσα στην επιχείρηση, καθώς και τα μέτρα πρόληψης που ενδεχομένως προβλέπονται σε περίπτωση ιδίως που η απασχόληση απειλείται,
γ) τις αποφάσεις που μπορούν να επιφέρουν ουσιαστικές μεταβολές στην οργάνωση της εργασίας ή στις συμβάσεις εργασίας.
Η μη συμμόρφωση των εργοδοτών στην υποχρέωσή τους αυτή ελέγχεται από την Επιθεώρηση Εργασίας και επισύρει διοικητικές κυρώσεις.

3. Οι Εθνικές Γενικές ΣΣΕ καθορίζουν τους ελάχιστους όρους εργασίας που ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους στην ελληνική επικράτεια, ανεξάρτητα από το εάν είναι μέλη σωματείων. Κανένα από τα υπόλοιπα είδη των ΣΣΕ δεν μπορεί να περιέχει όρους δυσμενέστερους από την ισχύουσα Εθνική Γενική ΣΣΕ, η οποία υπερισχύει ως προς όλες τις διατάξεις της, δηλαδή τις συνολικές κατώτατες υποχρεωτικές αποδοχές (βασικός μισθός, επίδομα τριετίας, επίδομα γάμου) και τις θεσμικές ρυθμίσεις των κατωτάτων όρων εργασίας που είναι σε ισχύ μέχρι σήμερα.
Για τα υπόλοιπα είδη των ΣΣΕ και τα ζητήματα που προκύπτουν γίνεται αναφορά παρακάτω στο στοιχείο Β΄.

4. Οι ΣΣΕ, το περιεχόμενο των οποίων καλύπτει το σύνολο των θεμάτων που προβλέπονται από το ν. 1876/1990 (άρθρο 2, όπως ισχύει), μπορούν να ρυθμίζουν όλους τους όρους παροχής της εργασίας (μισθολογικοί και λοιποί όροι). Ειδικά οι επιχειρησιακές ΣΣΕ, μπορούν να περιέχουν ρύθμιση για τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και των εργαζομένων που απασχολούνται σε αυτές κατά το χρόνο υπογραφής τους.
Με ΣΣΕ εξομοιώνεται και η πρόταση του Μεσολαβητή, εφόσον σ’αυτή συμφωνήσουν τα ενδιαφερόμενα μέρη και υπογράψουν ΣΣΕ (άρθρο 15 παρ.6, όπως ισχύει), καθώς και η Διαιτητική Απόφαση (άρθρο 16 παρ.6, όπως ισχύει).
Σ’ό,τι αφορά στη Διαιτητική Απόφαση, και ειδικότερα στα ζητήματα που έχουν προκύψει με τη νέα διάταξη του άρθρου 16 παρ.3 (περιορισμός της διαιτητικής απόφασης μόνο στο βασικό μισθό/ημερομίσθιο, ν. 3899/2010) και τους εργοδοτικούς τακτικισμούς που στοχεύουν να βρουν «ευήκοα ώτα» για τη μη ενσωμάτωση στις Δ.Α. της «ρήτρας διατήρησης» , σημειώνουμε τα ακόλουθα:
Είναι δεδομένη η ασυμβατότητα της σχετικής διάταξης με το Σύνταγμα και δεσμευτικές Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας, όλα δε τα σχετικά μας επιχειρήματα έχουν ήδη διατυπωθεί στην Προσφυγή της Γ.Σ.Ε.Ε. στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και ενώπιον των Δικαστηρίων. Μη συμπεριλαμβάνοντας τη «ρήτρα διατήρησης» στις Δ.Α., οι Διαιτητές όχι μόνο δεν απέχουν από τη ρύθμιση των υπόλοιπων θεμάτων που περιέχει η εκάστοτε συλλογική ρύθμιση, αλλά τουναντίον (με βάση τα όσα αναφέρονται παρακάτω στο στοιχείο Β΄) τα ρυθμίζουν επί το δυσμενέστερο, παρεμβαίνοντας αναγκαστικά και παράνομα στο περιεχόμενο των ΣΣΕ.

5. Συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων της ίδιας επιχείρησης, του κλάδου ή του επαγγέλματος έχουν δικαίωμα παρέμβασης στις συλλογικές διαπραγματεύσεις που τους αφορούν (άρθρο 4 παρ.5).
6. Κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων και κατά το χρόνο προσφυγής στη Μεσολάβηση του Ο.ΜΕ.Δ., και εφόσον η εργοδοτική πλευρά λειτουργεί κακόπιστα, παρελκυστικά και με απώτερο στόχο τον «εγκλωβισμό» της συλλογικής διαφοράς στο στάδιο της Διαιτησίας, στάση που απαγορεύεται από το νόμο, υπάρχει το δικαίωμά μας για απεργιακές κινητοποιήσεις.

B. Κρίσιμα ζητήματα σχετικά με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας από την εφαρμογή του άρθρου 37 ν. 4024/2011.

1. Αοριστία ως προς τη διάρκεια ισχύος του άρθρου 37 του ν. 4024/2011.
Δημιουργείται σοβαρό ερμηνευτικό ζήτημα για τη διάρκεια ισχύος του άρθρου 37 και ειδικότερα των διατάξεών του (παρ.5 για την αναστολή της αρχής της εύνοιας και την κατίσχυση των επιχειρησιακών ΣΣΕ και παρ.6 για την αναστολή της επέκτασης ισχύος των ΣΣΕ) που συνδέουν ρητά την ισχύ τους με τη διάρκεια του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012 έως 2015.

2. Το άρθρο 37 δεν έχει αναδρομική εφαρμογή.
Με δεδομένο ότι δεν περιέχεται ρήτρα αναδρομικότητας, όλες οι ΣΣΕ που έχουν ήδη συναφθεί μέχρι την 27η/10/2011 (ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 4204/2011) και το χρονικό πεδίο ισχύος τους καταλαμβάνει το 2011 ή/και χρονικό διάστημα μετά το 2011, θεωρούμε ότι συνεχίζουν να παράγουν κανονιστική δέσμευση για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής τους με βάση τις αρχές που περιέχονται στο ν. 1876/1990.

Συγκεκριμένα:
α) Οι επιχειρησιακές ΣΣΕ ισχύουν για το σύνολο του προσωπικού της επιχείρησης και για το νεοπροσλαμβανόμενο προσωπικό.
β) Οι κλαδικές και οι ομοιεπαγγελματικές ΣΣΕ, που έχουν ήδη κηρυχθεί γενικά υποχρεωτικές ισχύουν για το σύνολο των εργαζομένων και των εργοδοτών/επιχειρήσεων του κλάδου (κλαδικές), για το σύνολο των εργαζομένων του επαγγέλματος, ανεξαρτήτως του είδους της επιχείρησης (ομοιοεπαγγελματικές) και για τους νεοπροσλαμβανόμενους.
γ) Οι κλαδικές και οι ομοιοεπαγγελματικές ΣΣΕ, που δεν έχουν κηρυχθεί γενικά υποχρεωτικές, ισχύουν για τα μέλη των οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών που δεσμεύονται από αυτές και για τους νεοπροσλαμβανόμενους που είναι μέλη των αντίστοιχων οργανώσεων.

3. Όλες οι ΣΣΕ που πληρούν τις ανωτέρω προϋποθέσεις μέχρι τη δημοσίευση του ν.4024/2011, δηλαδή μέχρι την 27η/10/2011 συνεχίζουν να παράγουν κανονιστική (άμεση και αναγκαστική) δέσμευση για όλο το χρονικό διάστημα ισχύος τους και κατά την εφαρμογή τους διέπονται πλήρως από την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, που προβλέπεται από τα άρθρα 7 και 11 του ν. 1876/1990, δηλαδή:
– οι όροι των ατομικών συμβάσεων εργασίας υπερισχύουν από τους κανονιστικούς όρους ΣΣΕ, μόνο εφόσον παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στους εργαζόμενους, απαγορεύοντας ταυτόχρονα και την παραίτηση του εργαζόμενου από την προστασία αυτή,  – κλαδική ή επιχειρησιακή ΣΣΕ υπερισχύει σε περίπτωση συρροής με ομοιεπαγγελματική ΣΣΕ – αν η σχέση εργασίας εμπίπτει ταυτόχρονα στο πεδίο εφαρμογής μιας κλαδικής και μιας επιχειρησιακής ΣΣΕ, εφαρμόζεται η πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο, ενώ η σύγκριση και η επιλογή των εφαρμοζόμενων διατάξεων γίνεται στις προβλεπόμενες από το νόμο ενότητες (ενότητα αποδοχών και λοιπά θέματα).
– ειδικά για τις κλαδικές ΣΣΕ που έχουν κηρυχθεί υποχρεωτικές μέχρι την 27η/10/2011 και το χρονικό πεδίο εφαρμογής τους καταλαμβάνει το 2011 ή/και χρονικό διάστημα μετά το 2011, είναι παράνομη οποιαδήποτε απόκλιση από τους όρους τους με επιχειρησιακή ΣΣΕ που επιχειρείται να υπογραφεί κατά το χρονικό διάστημα ισχύος τους.

Παράδειγμα 1:

Μια κλαδική ΣΣΕ με χρονικό πεδίο ισχύος τη διετία 2010-2011 ή την τριετία 2010-2012 έχει κηρυχθεί γενικά υποχρεωτική με Υπουργική Απόφαση που έχει εκδοθεί έως την 27η/10/2011. Κατά το διάστημα που ισχύει για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου αυτή η ΣΣΕ, αφενός δεν μπορεί να υπογραφεί νόμιμα καμία επιχειρησιακή ΣΣΕ που να περιέχει όρους δυσμενέστερους, αφετέρου θα είναι παράνομη σε ατομικό επίπεδο η επιβολή από τον εργοδότη οποιασδήποτε μονομερούς μείωσης των αποδοχών ή επιδείνωσης των λοιπών όρων εργασίας του εργαζομένου κατά παρέκκλιση από τους όρους αυτής της κλαδικής ΣΣΕ. Επίσης απαγορεύεται κατά το διάστημα αυτό στις επιχειρήσεις του κλάδου η αμοιβή και η απασχόληση των νεοπροσλαμβανομένων από αυτές, με όρους δυσμενέστερους από αυτήν την κλαδική ΣΣΕ.

4. ΣΣΕ που έχει λήξει η κανονιστική τους ισχύς και διαμόρφωση των όρων εργασίας.
Η άμεση και αναγκαστική ισχύς των κανονιστικών όρων μιας ΣΣΕ στο πεδίο εφαρμογής της ισχύει είτε για το προβλεπόμενο από αυτές χρονικό διάστημά ισχύος τους, είτε για αόριστο χρόνο, εφόσον δεν προβλέπεται συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης ή εφόσον η ΣΣΕ δεν καταγγελθεί ή δεν αρχίσουν νόμιμα συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση νέας ΣΣΕ. Εφόσον η ΣΣΕ καταγγελθεί από κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη ή εφόσον ξεκινήσουν νόμιμα συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση νέας ΣΣΕ, τότε συνεχίζουν να παράγουν την ίδια κανονιστική δέσμευση για ένα εξάμηνο ακόμα. Κατά τα διαστήματα αυτά οι κανονιστικοί όροι των ΣΣΕ έχουν άμεση και αναγκαστική ισχύ με τις συνέπειες που αναφέρονται παραπάνω (σημείο Β.3).
Μετά την παρέλευση του εξαμήνου, οι όροι εργασίας που περιέχουν οι ΣΣΕ αποτελούν όρους της ατομικής εργασίας του εργαζόμενου που καλυπτόταν από αυτές («μετενέργεια»), με συνέπεια οποιαδήποτε μονομερής τροποποίησή τους από τον εργοδότη επί το δυσμενέστερο συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή. Σε περίπτωση δε που ο εργοδότης προσλάβει νέο προσωπικό, μπορεί μεν να μην δεσμεύεται άμεσα και αναγκαστικά από ΣΣΕ, δεσμεύεται όμως από την αρχή της ίσης μεταχείρισης για την απασχόληση των νέων αυτών εργαζομένων με ίσους όρους αμοιβής, εργασίας και ασφάλισης σε σχέση με το υπόλοιπο προσωπικό.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να διευκολυνθούν με κάθε τρόπο από τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και τα σωματεία τους, ώστε να ενημερωθούν για τους μισθολογικούς και θεσμικούς όρους, που περιέχονταν σε ΣΣΕ υποχρεωτικής εφαρμογής μέχρι σήμερα, οι οποίοι, εφόσον τους καλύπτουν, συνεχίζουν πλέον, μετά το πέρας του 6μηνου, να είναι σε ισχύ ως όροι των ατομικών τους συμβάσεων εργασίας. Πρέπει να καταστεί γνωστό και σαφές σε όλους τους εργαζόμενους, ειδικά σ’αυτούς που δεν είναι μέλη των αντίστοιχων κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών οργανώσεων, ότι η απαγόρευση στον εργοδότη να τροποποιήσει μονομερώς και δυσμενέστερα τους όρους εργασίας αίρεται εφόσον είτε ατομικά είτε συλλογικά συμφωνηθεί η τροποποίηση αυτή.

Παράδειγμα 2:

Σε μία επιχείρηση είχε υπογραφεί ΣΣΕ ετήσιας διάρκειας για το 2010 και δεν έχει γίνει καταγγελία της, ούτε έχουν αρχίσει διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας ΣΣΕ. Η ΣΣΕ αυτή έχει μετατραπεί σε αορίστου χρόνου και οι κανονιστικοί της όροι συνεχίζουν να έχουν άμεση και αναγκαστική ισχύ. Εάν είχαν, όμως, αρχίσει συλλογικές διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση νέας ΣΣΕ, οι οποίες δεν ολοκληρώθηκαν μέσα στο 2011, ενώ ταυτόχρονα εξέπνευσε και το 6μηνο της συνέχισης της δεσμευτικής ισχύος, οι όροι της επιχειρησιακής ΣΣΕ ισχύουν ως όροι των ατομικών συμβάσεων των εργαζομένων της επιχείρησης και δεν μπορούν νόμιμα να τροποποιηθούν επί το δυσμενέστερο μονομερώς από τον εργοδότη.

Παράδειγμα 3:

Μια επιχείρηση συγκεκριμένου κλάδου, μη μέλος της εργοδοτικής οργάνωσης που συμβάλλεται στην κλαδική ΣΣΕ, δεσμευόταν κατά το 2010 από την κλαδική ΣΣΕ εξαιτίας της κήρυξής της ως γενικά υποχρεωτικής. Το 2011 η κλαδική ΣΣΕ δεν κηρύχθηκε γενικά υποχρεωτική. Οι όροι της κλαδικής ΣΣΕ του έτους 2010, έχουν καταστεί όροι των ατομικών συμβάσεων του προσωπικού που απασχολεί και δεν μπορούν νόμιμα να τροποποιηθούν επί το δυσμενέστερο μονομερώς από τον εργοδότη.

Παράδειγμα 4:

Μια επιχείρηση, μη μέλος της αντίστοιχης εργοδοτικής οργάνωσης, απασχολεί προσωπικό που υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής ομοιοεπαγγελματικής ΣΣΕ που έχει κηρυχθεί κατά το 2011 γενικά υποχρεωτική. Εφόσον δεν έχει λήξει με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο η κανονιστική ισχύς της ΣΣΕ αυτής και εφόσον δεν υπογραφεί επιχειρησιακή ΣΣΕ που να καλύπτει ρητά τις επαγγελματικές αυτές ειδικότητες, η ομοιοεπαγγελματική αυτή ΣΣΕ δεσμεύει άμεσα και αναγκαστικά τον εργοδότη και απαγορεύει την δυσμενή τροποποίηση των όρων αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων αυτών. Σε περίπτωση λήξης της κανονιστικής ισχύος της ομοιοεπαγγελματικής αυτής ΣΣΕ (και εφόσον δεν έχει υπογραφεί επιχειρησιακή ΣΣΕ), οι όροι της ομοιοεπαγγελματικής ΣΣΕ του 2011 θα έχουν καταστεί όροι των ατομικών συμβάσεων του συγκεκριμένου προσωπικού και δεν μπορούν νόμιμα να τροποποιηθούν επί το δυσμενέστερο μονομερώς από τον εργοδότη.

Γ. Κρίσιμα ζητήματα σχετικά με τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση των εργαζομένων από την εφαρμογή του άρθρου 37 του ν. 4024/2011.

1. Με βάση τις αρχές εκπροσώπησης και λειτουργίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων του ν. 1264/1982, οι εργαζόμενοι επιλέγουν ελεύθερα την εκπροσώπησή τους σε πρωτοβάθμιο επιχειρησιακό, κλαδικό ή ομοιοεπαγγελματικό επίπεδο και αναδεικνύουν για τριετή θητεία και μέσω του προβλεπόμενου δημοκρατικού συστήματος εκλογών τους εκπροσώπους τους στα διοικητικά συμβούλια των σωματείων τους και των υπερκείμενων οργανώσεων.

2. Η συνδικαλιστική δράση για την προστασία των συλλογικών συμφερόντων και τη βελτίωση των όρων εργασίας των εργαζομένων είναι μια διαρκής συμμετοχική διαδικασία και επιβάλλει στους εκπροσώπους των εργαζομένων το καθήκον και την ευθύνη άσκησης του έργου αυτού απέναντι στην εργοδοσία. Γι’αυτό και ο ν. 1264/1982 προβλέπει αφενός συγκεκριμένες υποχρεώσεις του εργοδότη και αντίστοιχα δικαιώματα υπέρ των σωματείων (δικαίωμα μηνιαίας ενημέρωσης και διαβούλευσης για τα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους, χορήγηση πινάκων ανακοινώσεων και διανομή ανακοινώσεων, διενέργεια γενικών συνελεύσεων, γραφείο στον τόπο εργασίας, συμμετοχή στους ελέγχους που διενεργεί το Σ.ΕΠ.Ε., συνδικαλιστικές άδειες), αφετέρου προστατεύει τους εκπροσώπους των εργαζομένων από εργοδοτικά αντίποινα για τη συνδικαλιστική δράση και κυρίως από την απόλυση.

3. Οι παραπάνω εγγυήσεις υπέρ της δημοκρατικής εκλογής των εκπροσώπων των εργαζομένων και της ελεύθερης και ανεμπόδιστης συνδικαλιστικής δράσης δεν ισχύουν για τις ενώσεις προσώπων.
Η εμμονή της προώθησης της σύναψης δυσμενών για τους εργαζόμενους επιχειρησιακών ΣΣΕ ακόμα και σε επιχειρήσεις με ελάχιστους εργαζόμενους, «ανακάλυψε» το ξεχασμένο αυτό συλλογικό μόρφωμα του ν. 1264/1982 για τις επιχειρήσεις που απασχολούσαν έως σαράντα (40) εργαζόμενους, το οποίο ήταν μέχρι σήμερα σε αχρησία, λόγω του εντελώς επικουρικού του χαρακτήρα (μη ίδρυση εάν ήδη υπάρχει σωματείο), της βραχύβιας (6 μήνες) διάρκειάς του λόγω του περιορισμένου πεδίου δράσης του. Η «ένωση προσώπων» του ν. 1264/1982 δεν είχε αρμοδιότητα για σύναψη ΣΣΕ.

4. Στην κατεύθυνση αυτή είναι κρίσιμη η ενημέρωση όλων των εργαζομένων ότι:
α) Οι εργοδότες θα σπεύσουν να επωφεληθούν από αυτή τη σημαντική έλλειψη μέσων και προστασίας των «ενώσεων προσώπων» και όχι μόνο θα εμπλέξουν , υπό την απειλή κυρίως της απόλυσης, τους εκπροσώπους τους σε σύναψη συμφωνιών σε βάρος του συνόλου των εργαζομένων της επιχείρησης (μελών και μη μελών της «ένωσης προσώπων»), αλλά και θα είναι σε θέση να επωφελούνται διαρκώς από τα αποδυναμωμένα συνδικαλιστικά τους μέσα και την ανύπαρκτη συνδικαλιστική τους προστασία.
β) Εφόσον σε μία επιχείρηση υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο, το Διοικητικό του Συμβούλιο αποτελεί τους νόμιμους «εκπροσώπους των εργαζομένων» για την άσκηση από τη νομοθεσία συλλογικών δικαιωμάτων απέναντι στον εργοδότη και δεν μπορεί να συσταθεί η «ένωση προσώπων» του άρθρου 37 με τα 3/5 του προσωπικού για υπογραφή επιχειρησιακής ΣΣΕ. Ειδικά στην παρούσα συγκυρία, επισημαίνεται το κρίσιμο δικαίωμα που αναγνωρίζεται από το ΠΔ 240/2006 αποκλειστικά στους «νόμιμους εκπροσώπους των εργαζομένων» και επιβάλλει στον εργοδότη την έγκαιρη και κατάλληλη ενημέρωση και διαβούλευση μαζί τους πριν από τη λήψη κρίσιμων εργοδοτικών αποφάσεων (πχ επιβολή εκ περιτροπής εργασίας και διαθεσιμότητας, ομαδικές απολύσεις, μεταβίβαση επιχείρησης).
γ) Η μόνη δημοκρατική και αποτελεσματική εκπροσώπηση είναι μέσω των σωματείων, που έχουν όλες τις εγγυήσεις και τις διευκολύνσεις ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης που προβλέπει η νομοθεσία. Επίσης οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στα Δ.Σ. των σωματείων είναι διαρκώς εκτεθειμένοι στον έλεγχο των γενικών συνελεύσεων των σωματείων σε κάθε περίπτωση που κριθεί ότι λειτουργούν σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων. Εφόσον οι εργαζόμενοι, που δεν είναι ήδη οργανωμένοι σε σωματεία (επιχειρησιακά, κλαδικά, ομοιοεπαγγελματικά), θέλουν να εκφρασθούν συλλογικά πρέπει να βοηθηθούν να ιδρύσουν συνδικαλιστικές οργανώσεις και να προωθήσουν με τα προβλεπόμενα μέσα τη συλλογική προστασία των συναδέλφων τους στους χώρους δουλειάς.

Συνάδελφισσες και συνάδελφοι,
Η μαζικοποίηση των σωματείων μας είναι προτεραιότητα και ο συντονισμός των ενεργειών μας για την αντιμετώπιση κάθε προσπάθειας παραβίασης των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι εξαιρετικά κρίσιμος.
Στην κατεύθυνση αυτή, καλούμε τις δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις (Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα):
• να ενημερώνετε τους εργαζόμενους να μην συναινούν στη μονομερή από τον εργοδότη δυσμενή τροποποίηση των όρων εργασίας τους. Κι αυτό γιατί είναι παράνομη η μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας τους, που επιχειρείται από τους εργοδότες με την άσκηση πίεσης για την υπογραφή ατομικών συμβάσεων υπό την απειλή της απόλυσης. Οι εργαζόμενοι πρέπει να ενθαρρύνονται να σας ενημερώνουν, ώστε να υπάρχει δυνατότητα άμεσης συνδικαλιστικής παρέμβασης για την αποτροπή αυτών των παράνομων και καταχρηστικών πρακτικών.
• να έχετε στη διάθεσή σας και για την ενημέρωση των εργαζομένων τις ΣΣΕ, που είναι σε ισχύ, ειδικά αυτές που έχουν κηρυχθεί μέχρι σήμερα γενικά υποχρεωτικές. Σχετική ενημέρωση παρέχεται από τις ιστοσελίδες του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (www.ypakp.gr), του Ο.ΜΕ.Δ. (www.omed.gr) και του Εθνικού Τυπογραφείου για τα τεύχη Β΄ (www.et.gr ), αλλά και από τα αρμόδια Τμήματα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και τις κατά τόπους Επιθεωρήσεις Εργασίας,
• να διανείμετε την Εγκύκλιο αυτή σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία μέλη σας, με την επισήμανση άμεσης ενημέρωσής σας για προβλήματα που θα προκύψουν από τις εργοδοτικές προσπάθειες μείωσης του επιπέδου προστασίας των εργαζομένων, ώστε, μέσα από εσάς, να ειδοποιηθεί η Γ.Σ.Ε.Ε. και η Νομική της Υπηρεσία και να γίνει ο έγκαιρος και κατάλληλος συντονισμός των ενδεδειγμένων ενεργειών.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜA ΘΑ ΕΔΙΝΕ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ‘Η ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΟΥ ΜΕ ΕΚΤΥΠΩΣΗ!

Posted on Νοέμβριος 15, 2011. Filed under: 8) ΚΕΙΜΕΝΑ - ΑΡΘΡΑ |

 

Του ΠΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ *

H Iskra αναδημοσιεύει μια ενδιαφέρουσα μελέτη του Πάνου Παναγιώτου σχετικά με τις κρυμμένες αλήθειες γύρω από την ελληνική κρίση, το ελληνικό χρέος, αλλά και την επιστροφή της χώρας σε εθνικό νόμισμα 

 

 

ΟΙ ΠΙΟ ΚΑΛΑ ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: Νο 1

Του ΠΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Τόσο στο ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης όσο και κατά τη διάρκεια της οι Έλληνες πολιτικοί και η Τρόικα έδωσαν πολλές υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν και έκαναν πολλές προβλέψεις που δεν επιβεβαιώθηκαν. Ίσως, όμως, πολύ χειρότερο από τις ψεύτικες υποσχέσεις και τις ανεπιβεβαίωτες προβλέψεις να είναι το γεγονός ότι αποκρύφτηκαν πολλές αλήθειες απ’ τον ελληνικό λαό οι οποίες ήταν και είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον του. Όχι μόνο αυτό αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις διαστρεβλώθηκε η πραγματικότητα με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδειχθούν ως αληθινά ακριβώς τα αντίθετα απ’ αυτά που ισχύουν, σε μια προσπάθεια εκφοβισμού και παραπληροφόρησης των Ελλήνων ώστε να αποδεχτούν αυτό που τους προβλήθηκε ως μοιραίο, χωρίς στην πραγματικότητα να είναι.

Σε αυτή τη σύντομη σειρά άρθρων, θα προσπαθήσουμε να ξεσκεπάσουμε μερικές από τις πιο καλά κρυμμένες αλήθειες για την ελληνική κρίση, η αποκάλυψη των οποίων ίσως να αλλάξει καθοριστικά την εικόνα που πιθανόν οι περισσότεροι έχουν γι’ αυτήν. Η μεθοδολογία που θα ακολουθηθεί είναι απλή: πρώτα θα αναφέρεται τί έχει υποστηριχτεί από τους Έλληνες πολιτικούς και την Τρόικα για μερικά από τα σημαντικότερα ζητήματα της κρίσης και στη συνέχεια με τη βοήθεια στοιχείων θα βλέπουμε τί ισχύει όντως και ποια είναι η αλήθεια που έγινε προσπάθεια να μείνει κρυμμένη απ’ όλους μας.

ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΟ1: ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΘΕΙ ΣΕ ΔΡΑΧΜΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗ

Η επιστροφή στη δραχμή με στόχο την υποτίμηση της ώστε η χώρα να βοηθηθεί στην έξοδο της απ’ την κρίση, θα προκαλούσε εκρηκτική αύξηση του χρέους κράτους, πολιτών και επιχειρήσεων. Αυτό γιατί μπορεί η χώρα να επιστρέψει στη δραχμή αλλά το χρέος θα παραμείνει στο ευρώ. Έτσι, καθώς η δραχμή θα πρέπει να υποτιμηθεί τουλάχιστον κατά 50% και πιθανόν κατά 70%, το ύψος του χρέους θα απογειωθεί, η αποπληρωμή του θα γίνει αδύνατη και τόσο η χώρα όσο και οι πολίτες και οι επιχειρήσεις θα βιώσουν μία καταστροφική πτώχευση.”

Αυτό ήταν ένα από τα βασικότερα επιχειρήματα των πολιτικών για να πείσουν τους Έλληνες ότι ο δρόμος του ΔΝΤ ήταν μονόδρομος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική.

ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ

Η Ελλάδα τον Απρίλιο του 2010 είχε κρατικό χρέος 319 δις ευρώ από τα οποία τα 294 ήταν σε ομόλογα, με το 90% αυτών να ρυθμίζονται νομικά από το ελληνικό δίκαιο. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία η χώρα μπορούσε να επιστρέψει στη δραχμή και να αναθέσει στη Βουλή το νομοθετικό έργο της αλλαγής των όρων των ομολόγων, οι οποίοι και θα δέσμευαν, ως υποχρεωτικά εφαρμοστέο δίκαιο, τους κατόχους τους, δηλαδή τους δανειστές της χώρας. Σε αυτήν την περίπτωση η Ελλάδα μπορούσε να αποπληρώσει το 90% του χρέους της σε ομόλογα με δραχμές, τις οποίες θα τύπωνε η Τράπεζα της Ελλάδας. Οι δανειστές θα ήταν υποχρεωμένοι να αποδεχτούν αυτήν την αποπληρωμή και η Ελλάδα δε θα πτώχευε αλλά θα απέφευγε την πτώχευση και θα ξεπλήρωνε το χρέος της. Το γεγονός ότι η χώρα είχε και έχει αυτή τη νομική δυνατότητα, θα μπορούσε, αν μη τί άλλο, να χρησιμοποιηθεί ως ένα πανίσχυρο διαπραγματευτικό χαρτί αλλάζοντας τις ισορροπίες με την Τρόικα. Η δυνατότητα αυτή δεν έχει χαθεί αλλά εξακολουθεί να ισχύει για ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού χρέους, της τάξης των 220 δις ευρώ περίπου.

Τα παραπάνω υποστηρίζονται από τρεις διαφορετικές νομικές εκθέσεις τριών πανεπιστημίων (Σικάγου, Νέας Υόρκης και Duke) και μίας εξειδικευμένης στη νομοθεσία κρατικού χρέους νομικής εταιρίας με έδρα στη Νέα Υόρκη. Τα παραπάνω επίσης υποστηρίζονται από δημοσιεύματα και ρεπορτάζ των: Wall Street Journal, Financial Times, Reuters και ARD (γερμανική κρατική τηλεόραση).

ΧΡΕΟΣ ΙΔΙΩΤΩΝ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Όσα ειπώθηκαν παραπάνω για το κρατικό χρέος ισχύουν σε μεγάλο βαθμό και για το χρέος των πολιτών και των επιχειρήσεων. Σε πρόσφατη δημοσίευση της η Wall Street Journal παρουσίασε τις απόψεις εξειδικευμένων σε θέματα κρατικού χρέους νομικών εταιριών του Λονδίνου, όπως οι Allen & Overy LLP και Clifford Chance LLP.

Οι εταιρίες δήλωσαν σχετικά, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Αν η χώρα αποφασίσει να επιστρέψει στη δραχμή η κατάσταση με τους πιστωτές της Ελλάδας θα καταλήξει κατά πάσα πιθανότητα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό θα πρέπει να δημιουργήσει νόμους που θα ορίζουν τί συμβαίνει με τις υποχρεώσεις σε ευρώ των ελληνικών επιχειρήσεων και των πολιτών. Το πιο πιθανό σενάριο με βάση προηγούμενες περιπτώσεις αλλαγής νομίσματος είναι ότι τα δάνεια σε ευρώ θα μετατραπούν σε δάνεια σε δραχμές σε μία ορισμένη ισοτιμία. Αυτό θα επιφέρει στους δανειστές μεγάλες απώλειες καθώς η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί ταχύτατα έναντι του ευρώ και άλλων νομισμάτων.”

Με απλά λόγια, η απόφαση για το αν το κρατικό χρέος της Ελλάδας , των Ελλήνων πολιτών και των ελληνικών επιχειρήσεων μετατραπεί σε δραχμές ή όχι στην περίπτωση που η χώρα θα εγκαταλείψει το ευρώ, εξαρτάται με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, αποκλειστικά και μόνο από το ελληνικό Κοινοβούλιο, δηλαδή απ’ την ίδια την Ελλάδα.

ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;

Προκειμένου να υπάρξει απόκρυψη της αλήθειας προαπαιτείται η γνώση της. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν οι Έλληνες πολιτικοί (οι ανώτατοι αξιωματούχοι) και η Τρόικα γνώριζαν τα παραπάνω. Η απάντηση είναι πως ναι. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως η Τρόικα γνώριζε εξ αρχής, καθώς υπήρχαν άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν και η διαδικασία αυτή αποτελούσε το πιθανότερο σενάριο για την Ελλάδα αν επέστρεφε στη δραχμή, όπως αναφέρουν και οι δικηγόροι των δύο παραπάνω νομικών εταιριών.

Όσον αφορά στους Έλληνες πολιτικούς γνώριζαν τουλάχιστον από τον Ιούλιο του 2010, όταν δημοσιεύτηκε στο XrimaNews.gr και στη συνέχεια σε πληθώρα ελληνικών ΜΜΕ το άρθρο με τίτλο “Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας” το οποίο ανέφερε με λεπτομέρειες τα κυριότερα σημεία σχετικής μελέτης του πανεπιστημίου του Duke και της αμερικανικής νομικής εταιρίας που αναφέρθηκε παραπάνω. Μάλιστα, είχα προωθήσει σε υψηλόβαθμα πολιτικά πρόσωπα της χώρας μέσω Ελλήνων δημοσιογράφων τόσο τη μελέτη αυτούσια όσο και το άρθρο όπου την παρουσίαζα.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΣΕΛΑΒΕ ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η απόλυτη απόδειξη, όμως, της γνώσης όλων των παραπάνω από τους Έλληνες πολιτικούς αξιωματούχους πηγάζει από το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση προσέλαβε ως σύμβουλο της τον Αύγουστο του 2011, τη νομική εταιρία που είχε καταρτίσει μαζί με το πανεπιστήμιο του Duke την μελέτη που παρουσίασα μεταφρασμένη στο άρθρο “Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας” τον Ιούλιο του 2010 (περιλαμβάνεται στο βιβλίο “Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις”, Εκδόσεις Λιβάνη).

Την είδηση της πρόσληψης της συγκεκριμένης εταιρίας δημοσίευσαν οι Financial Times με την επιπλέον πληροφορία πως η ίδια αυτή εταιρία ήταν που συμβούλεψε την Αργεντινή και την Ισλανδία όταν προχώρησαν σε πτώχευση.
*Πάνος Παναγιώτου, Επικεφαλής χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής. Δημοσιεύτηκε στο www.xrimanews.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το υπουργείο Εσωτερικών έβαλε χέρι στην εισφορά συνταξιούχων

Posted on Νοέμβριος 7, 2011. Filed under: 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

35 ΕΚΑΤ. ΕΤΗΣΙΩΣ ΘΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ»

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ  5/11/2011

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, μέσω του υπουργείου Εσωτερικών, μεταφέρονται τα χρήματα των συνταξιούχων!

Υπό τη διαχείριση του υπουργείου Εσωτερικών περνάει μέρος του λογαριασμού που προέκυψε από αναγκαστικές περικοπές που υπέστησαν οι συντάξεις Με πρόσχημα τα ελλείμματα και το επιχείρημα ότι δεν επαρκούν οι πόροι των Ταμείων, με το νόμο 3863/10 θεσπίστηκε «Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων» και ακολούθησαν τα επαναλαμβανόμενα χαράτσια σε όλες τις συντάξεις.

Με βάση το νόμο, σκοπός του λογαριασμού είναι η κάλυψη των ελλειμμάτων (κύριας σύνταξης) και προβλέπεται ότι μετά την 1/1/2015 αυτά τα χρήματα θα αποτελούν έσοδα στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ).

«Τα συγκεκριμένα χαράτσια, που κατά το νόμο και τον κ. Κουτρουμάνη θα προορίζονταν για την κάλυψη συντάξεων, φεύγουν από το συγκεκριμένο λογαριασμό και οδηγούνται σε άλλο ταμείο και σε λογαριασμό που θα το διαχειρίζονται τα υπουργεία Εσωτερικών και Εργασίας, προκειμένου να καλύψουν υποχρεώσεις του κράτους και συγκεκριμένα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι»», καταγγέλλει ο Κώστας Νικολάου (Αυτόνομη Παρέμβαση ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ).

Συγκεκριμένα, το πρόσφατο νομοσχέδιο στις 20 Οκτωβρίου ψηφίστηκε στο άρ. 2 που αφορά τη «ρύθμιση θεμάτων ασφαλιστικών φορέων», στην παρ. 9 αναφέρει:

«Στο τέλος του άρθρου 38 του ν. 3863 προστίθεται η παράγραφος ως εξής: Από το λογαριασμό Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων που τηρείται στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών δύναται να μεταφέρονται ποσά μέχρι το ύψος των 35 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως για τη χρηματοδότηση και υλοποίηση προγραμμάτων «Βοήθεια στο σπίτι»».

Στο τέλος του, μάλιστα, το άρθρο δίνει όλο το περιθώριο διαχείρισης των χρημάτων στην κυβέρνηση διευκρινίζοντας πως το άρθρο μάλιστα καταληκτικά αναφέρει ότι τα χρήματα αυτά θα συνδιαχειρίζονται με τον υπουργό Εσωτερικών!

Τάχα για τις συντάξεις

«Ο εμπαιγμός μας δεν έχει τέλος. Εστησαν ολόκληρο σκηνικό πως τάχα θα κινδυνέψουν οι συντάξεις, για να καταφύγουν στη ληστρική τοκογλυφία και τώρα κόβουν τις συντάξεις για να πληρώσουν τους τοκογλύφους», λέει ο Κ. Νικολάου του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων-Ανέργων, και προσθέτει ότι οι κοινωνικές δαπάνες που προορίζονταν για τον ίδιο σκοπό (στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων) καταργήθηκαν.

Τα αντίστοιχα ποσά μεταφέρθηκαν ήδη για την πληρωμή τοκοχρεολυσίων. Επιπλέον, οι συντάξεις προέρχονται από πολλαπλές εισφορές και αποτελούν το μοναδικό τους περιουσιακό στοιχείο, και βέβαια δεν αποτελούν προνοιακά επιδόματα για να μπορεί η εκάστοτε κυβέρνηση να τα διαχειρίζεται σύμφωνα με όποιες αποφάσεις της.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι συνταξιούχοι πληρώνουν το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι»!

Posted on Νοέμβριος 6, 2011. Filed under: 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

ΑΥΓΗ: 12/10/2011

Η κυβέρνηση όχι μόνο κάνει πολιτική με τα χρήματα των συνταξιούχων, αλλά με τα «χαράτσια» που έχει επιβάλει με παρακράτηση των κύριων συντάξεων χρηματοδοτεί προγράμματα υπουργείων!

Συγκεκριμένα η παρακράτηση τύπου ΛΑΦΚΑ, δηλαδή το «χαράτσι» που έχει επιβληθεί στους συνταξιούχους (στις κύριες συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ) με τον Ν. 3863/2010, δεν πηγαίνει ως έσοδο στο «Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών» προκειμένου να καλυφθούν ελλείμματα στις συντάξεις, αλλά μεταφέρεται σε λογαριασμό του υπουργείου Εσωτερικών για τη χρηματοδότηση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι»!

Όπως αναφέρει ο εκπρόσωπος της Αυτόνομης Παρέμβασης στο ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ, Κ. Νικολάου,«τα χαράτσια αυτά, που κατά τον Γ. Κουτρουμάνη και κατά τον νόμο 3863/10 θα προορίζονταν για την κάλυψη των συντάξεων και θα αποτελούσαν έσοδο στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών, φεύγουν από τον λογαριασμό αυτόν και μεταφέρονται σε λογαριασμό του υπουργείου Εσωτερικών προκειμένου να καλύψουν υποχρεώσεις του κράτους και συγκεκριμένα την Τοπική Αυτοδιοίκηση για «Βοήθεια στο σπίτι».

Συγκεκριμένα, στο πρόσφατο νομοσχέδιο που κατατέθηκε και συζητείται στη Βουλή, στο άρθρο 2 «Ρύθμιση θεμάτων ασφαλιστικών φορέων» στην παράγραφο 9 αναφέρει: Στο τέλος του άρθρου 38 του ν.3863/2010 προστίθεται η παράγραφος ως εξής: «Από τον Λογαριασμό Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων που τηρείται στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) δύναται να μεταφέρονται ποσά μέχρι το ύψος των 35 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως για τη χρηματοδότηση και υλοποίηση προγραμμάτων ‘Βοήθεια στο σπίτι’» και καταλήγει ότι τα χρήματα αυτά θα συνδιαχειρίζονται με τον υπουργό των Εσωτερικών!

Ο Κ. Νικολάου κάνει λόγο για «εμπαιγμό και ασέβεια στους συνταξιούχους», επισημαίνοντας πως κοινωνικές δαπάνες που προορίζονταν για παρόμοιους σκοπούς έχουν καταργηθεί και τα αντίστοιχα ποσά έχουν μεταφερθεί για την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Να αποσυρθεί η τροπολογία για τα βαρέα και ανθυγιεινά»

Posted on Νοέμβριος 6, 2011. Filed under: 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/07/2009 ΑΥΓΗ

Διάβημα διαμαρτυρίας στην υπουργό Απασχόλησης, για την τροπολογία που αφορά περικοπές για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, πραγματοποίησαν χθες δεκάδες συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και της Αυτόνομης Παρέμβασης. Αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων, με τους Π. Λαφαζάνη και  Δ. Στρατούλη επικεφαλής, συνάντησαν την Φ. Πετραλιά και της ζήτησαν να αποσύρει την εν λόγω τροπολογία.

Έπειτα από τη συνάντηση ο Π. Λαφαζάνης δήλωσε πως «η κυβέρνηση με την αντισυνταγματική τροπολογία για τα βαρέα και ανθυγιεινά επιχειρεί ένα πραγματικό Ιουλιανό αντεργατικό πραξικόπημα» και πρόσθεσε πως «η πραξικοπηματική τροπολογία για τα βαρέα και ανθυγιεινά δεν πρέπει να περάσει, όχι μόνο γιατί κρατά υπό διαρκή ομηρεία και απόλυση δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, αλλά και γιατί ανοίγει το δρόμο σε μια συνολική κοινωνική κατεδάφιση». Ο Δ. Στρατούλης τόνισε πως «οι εργαζόμενοι, με τους αγώνες τους και τη στήριξη της αριστεράς, θα αποτρέψουν τις βάρβαρες, αντιδραστικές και αντικοινωνικές περικοπές των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας καπνεργατών, Σ. Αλεβιζόπουλος, είπε ότι «θα αντιδράσουμε σε αυτή την τροπολογία» με κάθε μέσο, καθώς «οι καπνεργάτες που εργάζονται σε βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα ζουν το πολύ 10 χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή τους». Ο Κ. Νικολάου, πρόεδρος του Σωματείου οδηγών – πωλητών, επισήμανε ότι «η κυβέρνηση, αντί να ασχοληθεί με την ανασφάλιστη και μαύρη εργασία αποχαρακτηρίζει επαγγέλματα από βαριά και ανθυγιεινά ζημιώνοντας έτσι τα ταμεία» και ο Στ. Τραχανατζής, γραμματέας της Ομοσπονδίας εργαζομένων στο φάρμακο, συμπλήρωσε πως «η κυβέρνηση, την ώρα που αδυνατεί να βάλει τις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν τους νόμους για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζομένων, συμπεριφέρεται ως κοινός διαρρήκτης»

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

    Περί

    ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ: Μέλος Διοικούσας Επιτροπής του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της ΓΣΕΕ (ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ)

    RSS

    Subscribe Via RSS

    • Subscribe with Bloglines
    • Add your feed to Newsburst from CNET News.com
    • Subscribe in Google Reader
    • Add to My Yahoo!
    • Subscribe in NewsGator Online
    • The latest comments to all posts in RSS

    Μεταστοιχεία

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...