Archive for Φεβρουαρίου 2012

ΜΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΦΑΓΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ – ΚΛΑΔΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 8) ΧΡΗΣΙΜΑ |

ΜΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΦΑΓΙΑΖΟΝΤΑΙ

ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ, ΚΛΑΔΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

 εδω η πράξη νομοθετικού περιεχομένου

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΕΝΤΥΠΑ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ (ΙΚΑ -ΕΤΑΜ)

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΙΚΑ |

ΘΕΜΑ: «Νέα έντυπα αιτήσεων για την απονομή κύριας σύνταξης λόγω Γήρατος,
Αναπηρίας και Θανάτου.»

ΕΝΤΥΠΑ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ (ΙΚΑ -ΕΤΑΜ)

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΙΚΑ |

ΘΕΜΑ : Α. Παράταση ασφαλιστικής ικανότητας
Β. Κατ` οίκον απασχολούμενο προσωπικό

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΗ ΠΕΡΑΝ ΤΑ 35 ΕΤΗ (10.500)

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΙΚΑ |

ΘΕΜΑ: «Προσαυξήσεις συντάξεων πέραν των 35 ετών.
Κοινοποίηση των διατάξεων του άρθρου 25 παρ.1 & 3 του
Ν. 3863/2010.»

ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΗ ΠΕΡΑΝ ΤΑ 35 ΕΤΗ (10.500)

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΚΛΑΣΕΙΣ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΙΚΑ |

ΘΕΜΑ : «Κατάταξη σε ασφαλιστικές κλάσεις των αμειβομένων μισθωτών με
κυμαινόμενες αποδοχές και αποτίμηση των παροχών σε είδος, για το
έτος 2012»

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΚΛΑΣΕΙΣ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΕΡΓΟΣΗΜΟ»

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΙΚΑ |

ΘΕΜΑ : Παροχή διευκρινήσεων επί ζητημάτων που ανακύπτουν κατά την
εφαρμογή των άρθρων 20 & 21 του Ν.3863/2010 σχετικά με το
«Εργόσημο»

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΕΡΓΟΣΗΜΟ»

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2012. Filed under: 3) ΙΚΑ: ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ |

ΙΚΑ

Έκδοση – Θεώρηση Βιβλιάριου Ασθένειας (2013)

 

Το ατομικό βιβλιάριο υγείας είναι η ασφαλιστική ταυτότητα για παροχές σε είδος και σε χρήμα του άμεσα ασφαλισμένου. Το οικογενειακό βιβλιάριο εκδίδεται για τα μέλη της οικογένειάς του.

Ατομικό:
Για την έκδοση του ατομικού βιβλιαρίου υγείας απαιτείται από 01/03/2013 η πραγματοποίηση 100 τουλάχιστον ημερών ασφάλισης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μέσα στον προηγούμενο χρόνο ή στο τελευταίο 15μηνο. Όταν ο υπολογισμός γίνεται με το 15μηνο δεν λογαριάζονται οι τρεις τελευταίοι μήνες.

Οι ίδιες προϋποθέσεις απαιτούνται και για την παράταση της ισχύος, δηλαδή την θεώρηση του ατομικού βιβλιαρίου υγείας

Ατομικό βιβλιάριο δικαιούνται οι άμεσα ασφαλισμένοι, οι συνταξιούχοι γήρατος, αναπηρίας και θανάτου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και οι ασφαλισμένοι άλλων ασφαλιστικών ταμείων που καλύπτονται από το Ι.Κ.Α. – ΕΤΑΜ για παροχές σε είδος.

Σημ. (Με την αρ. 6307/273 απόφαση του Υπουργείου Εργασίας και λόγο της μεγάλης ανεργίας και από 1-3-2013 έως 28-2-2014, και μόνο για χορήγηση παροχής ασθένειας, δύνεται η δυνατότητα θεώρησης ή έκδοσης βιβλιαρίου ασθένειας μόνο με 50 ημέρες ασφάλισης)

Οικογενειακό:

Για τους άμεσα ασφαλισμένους παρατείνονται κάθε φορά για ένα χρόνο, από 1/3 μέχρι 28/2 του επομένου έτους.

Για τους συνταξιούχους γήρατος, αναπηρίας αόριστης διάρκειας και τις /τους συζύγους αυτών άνω των (65) ετών, τα βιβλιάρια υγείας θεωρούνται για αόριστο χρόνο, ενώ στα λοιπά μέλη, καθώς και στις / στους συζύγους κάτω των (65) χρόνων, η θεώρηση γίνεται κάθε χρόνο.

Για τους συνταξιούχους αναπηρίας ορισμένου χρόνου, η θεώρηση γίνεται για ορισμένο χρόνο, ενώ στα μέλη οικογένειάς τους κάθε χρόνο.

Για τους συνταξιούχους θανάτου μέχρι (65) χρόνων η θεώρηση γίνεται κάθε χρόνο, για τους άνω των 65 ετών για αόριστο χρόνο.

Για στρατευθέντες ασφαλισμένους και μέλη οικογενείας ισχύει καθ’ όλο το χρόνο της στράτευσης και μέχρι έξι μήνες μετά την απόλυσή τους από τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τον Σεπτέμβρη κάθε έτους για τους ασφαλισμένους που έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για την ανανέωση του Βιβλιαρίου Υγείας τους με βάση τις εγγραφές της ασφαλιστικής τους ιστορίας ως τη δεδομένη χρονική στιγμή, εκδίδεται «ετικέτα ασφαλιστικής ικανότητας» η οποία τους αποστέλλεται τον Οκτώβριο, προκειμένου να επικολληθεί στο Βιβλιάριο Υγείας.

Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται τον Δεκέμβριο προκειμένου να καλυφθούν και οι ασφαλισμένοι που συμπλήρωσαν τις προϋποθέσεις εντός του διαστήματος Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου.

Σε περίπτωση που κάποιος ασφαλισμένος δεν παραλάβει την αυτοκόλλητη ετικέτα θα μπορεί να απευθύνεται σε οποιοδήποτε Υποκατάστημα του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ.

Δικαιολογητικά για την έκδοση βιβλιαρίου ασθενείας

Άμεσα ασφαλισμένοι

1. Μία φωτογραφία ταυτότητας

2. Αστυνομική ταυτότητα ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο (Διαβατήριο κλπ).

3. Έγγραφο που να αποδεικνύει με ασφάλεια την διεύθυνση κατοικίας του ασφαλισμένου (Λογαριασμός ΔΕΗ, ΟΤΕ, Εκκαθαριστικό Εφορίας κλπ).

4. Βεβαίωση διαγραφής από άλλο φορέα ή Υπεύθυνη Δήλωση του Ν.1599/86 ότι δεν είναι ασφαλισμένος σε άλλο Ταμείο.

Έμμεσα ασφαλισμένοι (Προστατευόμενα μέλη)

1. Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης από Δημοτική Αρχή ή Ληξιαρχική Πράξη Γάμου για σύζυγο ή ταυτότητα και Ληξιαρχική Πράξη Γέννησης όσον αφορά τα τέκνα.

2. Φωτογραφία (πρόσφατη).

3. Για τέκνα άνω των 18 ετών που είναι άνεργα, Υ.Δ., με δυνατότητα κάλυψης μέχρι την ηλικία των 24 ετών.
Για τέκνα άνω των 24 ετών που είναι άνεργα και σπουδάζουν, βεβαίωση της οικείας σχολής, με δυνατότητα κάλυψης μέχρι της ηλικίας των 26 ετών.

Για τέκνα που είναι άνεργα και έληξαν οι σπουδές τους, το πτυχίο, με δυνατότητα κάλυψης για δύο χρόνια μετά τη λήξη των σπουδών και όχι πέραν του 26ου έτους της ηλικίας τους.

4. Για την απόδειξη των προϋποθέσεων της συγκατοίκησης και συντήρησης, εκκαθαριστικές φορολογικές δηλώσεις του άμεσα ασφαλισμένου και του μέλους οικογένειας ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο αποδεικνύει αυτές τις προϋποθέσεις.

Σημ.: Για την θεώρηση του βιβλιαρίου ασθενείας των προστατευομένων μελών πρέπει να υπάρχει ασφαλιστική ικανότητα για παροχή περίθαλψης στο πρόσωπο του άμεσα ασφαλισμένου.

 

Δικαιολογητικά στις περιπτώσεις αλλαγής Ασφαλιστικού Φορέα (Αρθρο 8 Ν.Δ. 4202/61)

Ασφάλιση στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

1. Βεβαίωση διαγραφής από τον προηγούμενο φορέα.

2. Έλεγχος χρονικών προϋποθέσεων για την έκδοση του βιβλιαρίου ασθενείας, ατομικού και τυχόν οικογενειακού.

3. Μία φωτογραφία πρόσφατη.

4. Την ταυτότητά του/της.

5. Έγγραφο που να αποδεικνύει με ασφάλεια την διεύθυνση κατοικίας του ασφαλισμένου (Λογαριασμός ΔΕΗ, ΟΤΕ, Εκκαθαριστικό Εφορίας κλπ).

Ασφάλιση σε άλλο Ταμείο

1. Βεβαίωση διαγραφής από την ασφάλιση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

2. Ακύρωση του βιβλιαρίου ασθενείας ατομικού και οικογενειακού.

————————————

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θεώρηση βιβλιαρίων ασθενείας για το 2013

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Πρόταση εξυπηρέτησης δανειακών υποχρεώσεων μισθωτών που υπέστησαν μείωση αποδοχών

Posted on Φεβρουαρίου 27, 2012. Filed under: 8) ΧΡΗΣΙΜΑ |

 Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

Τρίτη, 21 Φεβρουάριος 2012

Η Αυτόνομη Παρέμβαση, στις κρίσιμες συνθήκες που διαμορφώθηκαν με κίνδυνο την ασφαλή διαβίωση των εργαζομένων όλης της χώρας από τον Οκτώβρη του 2008, χρονικό σημείο έναρξης της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής κρίσης, και ακολούθως από τις καταστροφικές πολιτικές των μνημονίων από τις κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου και εσχάτως Λ. Παπαδήμου, αισθάνεται την υποχρέωση να καταθέσει δημόσια πρόταση ανακούφισης των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η πρόταση αυτή αποσκοπεί στην προστασία, των επισφαλών εργαζομένων και των ανέργων, που είναι υπόχρεοι αποπληρωμής δανείων και οι οποίοι έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν πλέον να εξυπηρετήσουν.

 

Η πρότασή μας στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία που προκύπτουν τόσο από τις ασκούμενες πολιτικές όσο και από την υπερδεκαετή πολιτική των τραπεζών που, ανεξάρτητα από τη σημερινή συγκυρία, προέβησαν σε μια ανεξέλεγκτη πιστωτική επέκταση, κυρίως στην καταναλωτική πίστη, με αποτέλεσμα την εξοντωτική υπερχρέωση των νοικοκυριών.

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΙΣΘΩΤΩΝ, ΑΝΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΦΑΛΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Στα τέλη του 2008, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, η επίσημη ανεργία ανερχόταν στο 7,9%. Με βάση τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία από την ίδια πηγή, το Γ΄ Τρίμηνο του 2011 το ποσοστό ανεργίας εκτοξεύτηκε στο 17,7% και ο αριθμός των ανέργων στις 880 χιλιάδες άτομα αυξημένος κατά 41,2% σε σχέση με το ίδιο τρίμηνο του προηγούμενου έτους (βλ. Δελτίο Τύπου ΕΛΣΤΑΤ, 15 Δεκεμβρίου 2011). Εδώ πρέπει να σημειωθεί, πως μετά από παρεμβάσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, ως εργαζόμενοι λογίζονται ακόμη και αυτοί που εργάσθηκαν ακόμα και 1 ώρα την τελευταία εβδομάδα! Επίσης, γνωστό είναι, πως στον παραπάνω υπολογισμό δεν συγκαταλέγονται όσοι δεν προσέρχονται για καταγραφή στις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ. Έτσι η πραγματική ανεργία με βάση και τις εκτιμήσεις τις ΓΣΕΕ υπερέχει κατά 5 περίπου ποσοστιαίες μονάδες τα επίσημα ποσοστά, δηλαδή υπολογίζεται σε 23% περίπου ή ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες άνεργα άτομα.

Σε πρόσφατη ανακοίνωση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας για τους πρώτους 9 μήνες του τρέχοντος έτους μία στις τρεις προσλήψεις έγινε με τη μορφή της προσωρινής απασχόλησης και κατά συνέπεια με ανάλογες μισθολογικές παροχές (βλ. Δελτίο Τύπου 7/11/2011). Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει επίσης ότι το 2011 οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης μειώθηκαν κατά 20,9%, ενώ αυξήθηκαν κατά 4,0% οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης και κατά 12,2% η εκ περιτροπής απασχόληση. Επίσης τα τελευταία χρόνια με νομοθετικές ευχέρειες ή με μόνη την εργοδοτική αυθαιρεσία είχαμε τη μετατροπή δεκάδων χιλιάδων συμβάσεων αορίστου χρόνου σε εργασία προσωρινής απασχόλησης ή με εκ περιτροπής εργασία και παρεπόμενα με μείωση των μισθολογικών απολαβών. Ειδικότερα, οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης των προηγούμενων ετών που μετατράπηκαν στη διάρκεια των πρώτων 9 μηνών του 2011 είναι αυξημένες κατά 102,5% όσον αφορά τη μερική απασχόληση, 307,4% για την εκ περιτροπής απασχόληση κατόπιν συμφωνίας με τους εργαζομένους και 1192,4% για την εκ περιτροπής απασχόληση με μονομερή απόφαση του εργοδότη σε σχέση με τις αντίστοιχες του 2010.

Στο δημόσιο τομέα, σε εφαρμογή της δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιβάλλεται από το Δ.Ν.Τ., την Ε.Ε. και την Ε.Κ.Τ και υλοποιήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και σήμερα από τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ.-ΛΑ.Ο.Σ η μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων ανήλθε σε 20% για τον προηγούμενο χρόνο και έφτασε έως 65% εφέτος.

Οι συνταξιούχοι την τριετία 2008-2011 υπέστησαν δραματικές μειώσεις με σειρά μέτρων, παρά το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συντάξεων (κύριες και επικουρικές αθροιστικά) στα τέλη του 2008 δεν υπερέβαιναν τα 600 €.

Τέλος σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Νοέμβριος 2011, στη χώρα μας διαβιούν (;) πεντακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας με μηδενικό εισόδημα

Το αποτέλεσμα της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης, που για διευρυμένα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας έφτασε σε κατάσταση πλήρους ανέχειας και εξαθλίωσης, χάρισε σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα μια πρωτιά τραγωδίας στην Ελλάδα. Η αύξηση των αυτοκτονιών κατά 40% το πρώτο πεντάμηνο του 2011 μας τοποθετεί πια στην πρώτη θέση σε όλη την Ευρώπη σε ρυθμούς αύξησης.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας η έκθεση, συνολικά της ελληνικής κοινωνίας, σε προϊόντα στεγαστικής και καταναλωτικής πίστης, αποτιμημένη σε € έφτανε περίπου τα 10 δις. Τον Οκτώβριο του 2008, το τέλος της πλαστικής ευημερίας της χώρας, οι δανειακές υποχρεώσεις στα αντίστοιχα προϊόντα εκτοξεύτηκαν στο αμύθητο ποσό των 112 δισεκατομμυρίων.

Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να κάνουμε τρεις παρατηρήσεις:

α) Μέχρι σήμερα, τρία χρόνια μετά, το παραπάνω ποσό παραμένει σχεδόν αμετάβλητο. Δηλαδή, από το σύνολο των όποιων νέων χορηγούμενων δανείων και τις αποπληρωμές που μεσολάβησαν, το βασικό τους μέγεθος δεν μειώνεται. Κι αυτό καταδεικνύει σε σημαντικό βαθμό την αδυναμία εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεων των νοικοκυριών.

β) Ένα μεγάλο μέρος αυτών των 112 δις αφορά σε καταναλωτικά δάνεια (36 δις), δηλαδή σε δάνεια βραχυπρόθεσμης λήξης. Η μεγαλύτερη περίοδος αποπληρωμής τους ήταν 5 χρόνια, το μικρότερο βέβαια μέρος τους γιατί τα περισσότερα χορηγούνταν με ορίζοντα ενός ή δύο χρόνων, σε αντίθεση με τα στεγαστικά που ο μέσος όρος ζωής τους ανέρχεται στα 15 χρόνια και η μεγαλύτερη περίοδος έφτανε τα 35 χρόνια. Έτσι, κι ενώ γίνεται κατανοητό ότι τα καταναλωτικά δάνεια με ένα σχετικό ρυθμό ομαλής εξυπηρέτησής τους θα έπρεπε να έχουν απομειώσει το ποσό των 112 δις, αυτό παραμένει στο ίδιο ύψος, πράγμα που ενισχύει τον ισχυρισμό ότι η αδυναμία εξυπηρέτησής τους παγιώνεται ή επιδεινώνεται. (Όπως αναλύεται παρακάτω)

γ) Η διάρθρωση των συνολικών δανειακών υποχρεώσεων στη χώρα μας, νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δείχνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την αντιπαραγωγική κατανομή πόρων στην ελληνική οικονομία. Σε σύγκριση, λοιπόν, με τα 112 δις της συνολικής καταναλωτικής και στεγαστικής πίστης, τα δάνεια προς τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους ανέρχονται στα 132 δις. Έτσι, εξηγείται καταφανώς ότι ο πολυδιαφημισμένος μέσος όρος ανάπτυξης του ΑΕΠ την περίοδο 2000-2008, που ήταν περίπου 4% έναντι του μέσου όρου 2% της ευρωζώνης, αφορούσε σε αντιπαραγωγικές τοποθετήσεις, με ότι αυτές συνεπάγονται τόσο για το μέγεθος του ιδιωτικού δανεισμού όσο και για την παραγωγική δυνατότητα της οικονομίας.

Ας δούμε όμως εδώ, με τα μάτια και τα λόγια ενός τραπεζίτη, τι πολιτική πιστωτικής επέκτασης ακολούθησαν οι τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην ελληνική οικονομία. Ακολουθούν οι αποκαλυπτικές διαπιστώσεις του κ. Καραμούζη Νικόλαου, Αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου του ομίλου EFG EUROBANK και Καθηγητή Τμήματος Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής Πανεπιστημίου Πειραιώς (ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΑΓΟΡΕΣ Τόμος VI/Τεύχος 3/Οκτώβριος 2011)

«…Η συμμετοχή στην ΟΝΕ δημιούργησε προσδοκίες σύγκλισης του επιπέδου με αυτό των περισσότερο αναπτυγμένων χωρών και υψηλότερης μελλοντικής ανάπτυξης. Αυτό μεταφράστηκε σε εξαιρετικά αισιόδοξες προσδοκίες για το μελλοντικό εισόδημα. Εν όψει αυτού, τα άτομα δανείστηκαν ώστε να αυξήσουν την παρούσα κατανάλωσή τους και να επιτύχουν τη διαχρονική εξομάλυνση της κατανάλωσης στα νέα -υψηλότερα- επίπεδα. Σ’ ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό διεθνές περιβάλλον, ακολούθησε εκρηκτική αύξηση των καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων (μέση ετήσια ονομαστική αύξηση 29,7% και 28,7% αντιστοίχως μεταξύ 2001-2008)…»

«…Ακολούθησε ο έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζών και η εφαρμογή χαμηλότερων πιστωτικών κριτηρίων που επιτάχυναν περαιτέρω την πιστωτική επέκταση…»

«…Ο ιδιωτικός δανεισμός έφτασε στην Ελλάδα το 2010 το 110,9% του ΑΕΠ, από το 30% πριν την απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος (στοιχεία ΕΚΤ και ΤτΕ αντίστοιχα, όχι απολύτως συγκρίσιμα)…»

ΟΙ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΜΑΣ

Τι διαφορετικό φαντάζεται κανείς ότι έγινε στην Αμερική του Μπους με τα στεγαστικά δάνεια χαμηλής εξασφάλισης, που κατέστησαν με την υψηλή μόχλευση τοξικά προϊόντα και αποτέλεσαν την οικονομική βάση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης;

Η αφετηρία είναι κοινή… Όπως, αποκαλυπτικά, ομολογεί ο κ. Καραμούζης οι τραπεζίτες βασίστηκαν στις εξαιρετικά αισιόδοξες προσδοκίες για το μελλοντικό εισόδημα!!! Παρά το γεγονός ότι η ΕΕ, οι ελληνικές κυβερνήσεις και οι ισχυροί εργοδότες της χώρας ακολουθούσαν πολιτικές μείωσης των εργατικών εισοδημάτων (το πως θα μπορούσαν να αποπληρωθούν τα συνεχώς αυξανόμενα δάνεια με διαρκώς μειούμενα τα εργατικά εισοδήματα, μόνο οι καπιταλιστές μπορούν να το εξηγήσουν).

Βέβαια οι τιτλοποιήσεις των στεγαστικών δανείων, προκειμένου να αποκτήσουν επιπλέον ρευστότητα και να χορηγήσουν κι άλλα δάνεια, δεν κατέστησαν τοξικά τα προϊόντα. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως δεν γίνονται δεκτά ως εξασφαλίσεις ούτε από την ΕΚΤ ούτε από το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα για περαιτέρω δανειοδότηση των ελληνικών τραπεζών. Κι αυτό γιατί η επισφάλεια των στεγαστικών δανείων στη χώρα μας έφτασε στο 11,9% το δεύτερο τρίμηνο του 2011 αυξάνοντας με γεωμετρική πρόοδο τα τρία τελευταία χρόνια (5,3% το 2008). Αιτία της δραματικής αυτής αύξησης των επισφαλειών η μείωση των τιμών των ακινήτων τα τελευταία τρία χρόνια και η υπερεκτιμήσεις της αξίας τους τα προηγούμενα έτη, για να μπορούν οι τράπεζες να δανείζουν περισσότερο και ευκολότερα.

Οι επισφάλειες βέβαια των καταναλωτικών δανείων σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος έφτασαν στο 24,0% το β’ τρίμηνο του 2011 έναντι μόλις 8,2% το 2008.

Η πιστωτική επέκταση των καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων, με μέση ετήσια ονομαστική αύξηση 29,7% και 28,7% (!!!) αντιστοίχως μεταξύ 2001-2008 σε συνδυασμό με την παραδοχή ότι ακολούθησε έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζών και εφαρμογή χαμηλότερων πιστωτικών κριτηρίων, αποδεικνύει μόνο τη βουλιμία των τραπεζιτών της χώρας για περισσότερα υπερκέρδη.

Ασφαλώς, ως εκπρόσωποι εργαζομένων, δεν πιστεύουμε αφελώς ότι το πρόβλημα των επισφαλών δανείων οφείλεται στην άγνοια των τραπεζιτών. Την αποδίδουμε ευθέως, πλην της γενικότερης οικονομικής κατάστασης, στην απληστία των τραπεζιτών και των golden boys και στην καταστρεπτική δανειακή πολιτική του «δώσε και μένα μπάρμπα». Αυτή απέφερε πολλά δις κερδών όλη την προηγούμενη εικοσαετία στους μετόχους αλλά και σε μια κλειστή κάστα managers. Σπανίως τους έγινε δημόσια κριτική, με εξαίρεση τον τ. διοικητή της Εθνικής κ. Αράπογλου που αποκόμισε από την «σκληρή» εργασία του, σε μόλις πέντε χρόνια, το ασύλληπτο 3,7% του μετοχικού κεφαλαίου της μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας.

Αυτή, η ίδια πρακτική, μετέτρεψε τους τραπεζοϋπάλληλους σε πωλητές, εξαναγκάζοντας τους να διαθέτουν και τραπεζικά προϊόντα «σάπιο κρέας» (βλ. προϊόντα της LEHMAN BROTHERS που διατέθηκαν από τη CITIBANK στη χώρα μας), δομημένα ομόλογα και άλλα με τα οποία θα ασχοληθούμε προσεχώς.

Το αποτέλεσμα ήταν αυτά τα στελέχη, του «υγιούς» ιδιωτικού τομέα, να ωφεληθούν πολλών εκατομμυρίων € ο καθένας, σε ύψος που θα κάνουν την ελληνική κοινωνία να γελάσει ή να κλάψει και θα αναγκάσουν αντίστοιχα στελέχη αμερικανικών και ευρωπαϊκών τραπεζών να κοκκινίσουν από τις εξαίρετες αποδόσεις τους.

Τέλος, το γεγονός ότι ο ιδιωτικός δανεισμός έφτασε στην Ελλάδα το 2010 το 110,9% του ΑΕΠ, από το 30% πριν την απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος το 1994, απλά επισημαίνει την αυτοτελή ευθύνη των τραπεζών που οφείλουν να πληρώσουν το μέρος που τους αναλογεί. Οπωσδήποτε δε, με μερική απαλλαγή ή συνολική διαγραφή, αυτού που αφορά στους συνταξιούχους, μισθωτούς, επισφαλώς εργαζόμενους και ανέργους, μετά την καταβαράθρωση των αποδοχών τους και τα χαράτσια από τις πολιτικές της τρόικας και την αυτοτελή ευθύνη (χαλαρά πιστωτικά κριτήρια) των τραπεζών.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ

Το συνδικαλιστικό κίνημα, κατ’ αντιστοιχία της πρότασης κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, οφείλει να υιοθετήσει αλλά και να εμπλουτίσει αυτή την πρωτοβουλία, τόσο στο ανώτατο επίπεδο των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ όσο και σε αυτό των Ομοσπονδιών σε όλους τους κλάδους.

Η δημόσια πρότασή μας, μετά την παράθεση των παραπάνω λίγων, μα εξαιρετικά αποκαλυπτικών, εκτιμάμε, στοιχείων έχει ως εξής:

• Για κάθε οικογενειακό εισόδημα (αθροιστικά εάν είναι οικογενειακό), που προέρχεται αποδεικτικά από σχέση μισθωτής εργασίας (πλήρους ή μερικής), από μπλοκάκια παροχής υπηρεσιών, συντάξεις και επιδόματα ανεργίας και το οποίο μειώθηκε εξαιτίας απόλυσης, απώλειας της οποιασδήποτε μορφής εργασίας ακουσίως (κλείσιμο επιχειρήσεων, συγχώνευση κ.ά.), άσκησης «δημοσιονομικών» περιοριστικών πολιτικών, επιβολής χαρατσιών, κατάργησης επιδομάτων ανεργίας, μονομερούς νομοθετικής ή εργοδοτικής πρωτοβουλίας (μείωση ημερών εργασίας) προτείνομε την απομείωση των δανειακών τους υποχρεώσεων, σε ετήσια ή μηνιαία βάση, αντίστοιχη της μείωσης των αποδοχών τους.

Σε καμιά όμως περίπτωση η μηνιαία καταβολή δόσεων δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 30% των μηνιαίων ατομικών ή οικογενειακών αποδοχών (υγιής σχέση εισοδήματος προς δανειακή υποχρέωση σύμφωνα με τις οδηγίες της Τράπεζας της Ελλάδος).

• Όταν το ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα δεν υπερβαίνει αυτό που λογίζεται ως «όριο φτώχειας» τότε η δανειακή υποχρέωση διαγράφεται συνολικά και οριστικά (υπέρτερο αγαθό ή αξιοπρεπής διαβίωση και η υγεία). Με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το «όριο φτώχειας» ορίζεται για ένα άτομο στα 6.900 ευρώ και για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών στα 14.500 ευρώ (βλ. Δελτίο Τύπου ΕΛΣΤΑΤ 9/12/2010).

• Όσα δάνεια χορηγήθηκαν με ευθύνη των τραπεζών αγνοώντας τα υγιή πιστοδοτικά δεδομένα (χαλάρωση πιστωτικών κριτηρίων) απομειώνονται ισόποσα έως του ποσού καταβολής δόσεων που δεν υπερβαίνει αυτή του 30% των μηνιαίων αποδοχών και δεν οδηγεί τα εναπομείναντα εισοδήματα κάτω από το «όριο φτώχειας».

• Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν μπορούν να συμπεριλάβουν και/ή άλλες εμπράγματες ασφάλειες από αυτές που συνομολογήθηκαν μεταξύ τράπεζας και δανειολήπτη στην αρχική σύμβαση. σε αντίθεση με την εντεινόμενη πρακτική των τραπεζών που προχωρούν σε ρυθμίσεις δανείων με πρόσχημα το μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής, μικρότερο σχετικά επιτόκιο και υποχρεωτική την προσημείωση ακινήτου. Η πρακτική αυτή οδηγεί μαθηματικά σε μεγαλύτερη επιβάρυνση του δανειολήπτη από άποψη τόκων και τον εκθέτει επιπλέον στον κίνδυνο διεκδίκησης του ακινήτου από την τράπεζα, σε περίπτωση αδυναμίας εξυπηρέτησης του υφιστάμενου δανείου. Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως από τις ρυθμίσεις που κάνουν οι τράπεζες σήμερα για δάνεια που δεν εξυπηρετούνται, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τρία στα δέκα δεν εξυπηρετούνται από τον πρώτο κιόλας μήνα (!), δύο στα δέκα στους επόμενους τρεις μήνες (χωρίς για τα υπόλοιπα να συνυπολογίζεται η ταχύτατα περαιτέρω επιδείνωση της οικονομίας).

Η δημόσια πρότασή μας κατατίθεται ως συμβολή σε διάλογο ανάμεσα στα συνδικάτα όλων των βαθμίδων, στον ελληνικό λαό και σε συνάρτηση της πρότασής μας για εθνικοποίηση του πιστωτικού συστήματος και κοινωνικό έλεγχό του από τους εργαζόμενους.

Η πρότασή μας θεωρούμε πως κρίνεται επιβεβλημένη εξ αιτίας του υπέρμετρου δανεισμού των τραπεζών από χρήματα των σκληρά εργαζόμενων και υπέρμετρα άδικα φορολογούμενων συμπολιτών μας. Αυτό δε στοιχειοθετείται και από την τελευταία αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας κατά ένα δις € και κατά 400 εκατομμύρια € της Τράπεζας Πειραιώς που ακολούθησαν τις τράπεζες Eurobank και Alpha (αναγγέλθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα για να αξιοποιήσουν τα κεφάλαια από το πακέτο της Ν.Δ. του 2009) με χρήματα του ελληνικού δημοσίου που το καθιστούν πλέον το μεγαλύτερο μέτοχο τους (σχετική πλειοψηφία).

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Γιάννης Αναστασίου: Είναι μονόδρομος η διαγραφή των χρεών από τις τράπεζες!

Posted on Φεβρουαρίου 27, 2012. Filed under: 8) ΚΕΙΜΕΝΑ - ΑΡΘΡΑ |

Σάββατο, 25 Φεβρουάριος 2012  

Η  διαγραφή χρεών των νοικοκυριών από τις  τράπεζες μπορεί να κατευθύνει πόρους στην πολύπαθη και επί σειρά ετών χειμαζόμενη οικονομία και να ανακουφίσει τους σκληρά δοκιμαζόμενους εργαζόμενους, τονίζει στην «Αυγή» της Κυριακής ο

Γιάννης Αναστασίου, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΟΤΟΕ και στέλεχος της Αυτόνομης Παρέμβασης, προσθέτοντας ότι  η εκρηκτική αύξηση των καθυστερούμενων δανείων, που φθάνουν τα 112 δισ. ευρώ, είναι πλέον αδύνατον να εξυπηρετηθεί.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟ

Οι υποχρεώσεις των νοικοκυριών προς τις τράπεζες φθάνουν τα 112 δισ. Μπορούν να αποπληρωθούν στις σημερινές συνθήκες μείωσης των μισθών και γενικευμένης ανεργίας;

Εκ των πραγμάτων ένα σημαντικό μέρος των δανειακών υποχρεώσεων δεν είναι δυνατόν  να εξυπηρετηθεί. Ας κάνουμε όμως μια σύντομη αναδρομή για να ανιχνεύσουμε τη δυνατότητα ή μη αποπληρωμής τους.

Τον Οκτώβρη του 2008, χρονικό σημείο έναρξης της χρηματοπιστωτικής κρίσης, η επίσημη ανεργία ανερχόταν στο 7,9%. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Νοεμβρίου 2011, εκτοξεύθηκε στο ασύλληπτο 20,9% (!) κι ενώ η πραγματική ανεργία υπερέχει κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες.

Σ’ αυτό το σημείο αξίζει επισήμανσης το γεγονός της αθρόας μετατροπής των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε μερικής, καθώς επίσης και της εκτεταμένης πια

μορφής της εκ περιτροπής εργασίας. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις ισοπεδωτικές μνημονιακές πολιτικές μείωσης της κατώτατης αμοιβής κατά 22% και της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τα εισοδήματα των εργαζομένων μειώνονται δραματικά.

Μπορεί λοιπόν κανείς να ισχυριστεί με σοβαρότητα ότι τα υφιστάμενα δάνεια θα αποπληρωθούν; Αντιθέτως και με μαθηματική ακρίβεια οι οριστικές καθυστερήσεις θα γνωρίσουν εκρηκτική αύξηση.

Πώς εκτινάχθηκαν οι επισφάλειες από το 2008;

Τα στοιχεία είναι αναμφίβολα αποκαλυπτικά. Το 2008 οι επισφάλειες στα στεγαστικά δάνεια ανέρχονταν στο 5,3% και στα καταναλωτικά διαμορφώνονταν στο 8,2%. Τρία χρόνια μετά το 2008 και ένα χρόνο μετά το πρώτο Μνημόνιο (Μάιος 2010), σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος, το β’ τρίμηνο του 2011, για τα μεν στεγαστικά οι επισφάλειες υπερδιπλασιάστηκαν και έφτασαν στο 11,9% για τα δε καταναλωτικά οι οριστικές καθυστερήσεις τριπλασιάστηκαν φτάνοντας το 24%.

Θα πρέπει εδώ να συνεκτιμηθεί η «αγαπημένη» δημιουργική λογιστική  και των τραπεζιτών να κρύβουν μεγαλύτερα μεγέθη επισφαλειών με το τρικ των ρυθμίσεων, που εντελώς προσωρινά παρουσιάζουν ενήμερο μεγάλο αριθμό δανείων, απλώς και μόνο για να εξωραΐζουν τους ισολογισμούς τους.

Συμπερασματικά, τα μεγέθη των επισφαλειών είναι ακόμη μεγαλύτερα και αυτό είναι γνωστό στο ευαγές ίδρυμα της Τράπεζας της Ελλάδος…

Γιατί να συμφωνήσουν οι τράπεζες σε ένα «κούρεμα» των χρεών;

Γιατί η  ευθύνη των  τραπεζών είναι  ιδιαίτερα μεγάλη για τον υπερδανεισμό των νοικοκυριών και η ευθύνη της μη εξυπηρέτησης των δανείων (στο συντριπτικό μέρος) δεν βαρύνει τους δανειολήπτες. Εδώ αξίζουν ορισμένες επισημάνσεις:

Πρώτον, ας γνωρίζει ο φορολογούμενος εργαζόμενος ότι την περίοδο 2001-2008 οι ρυθμοί χορήγησης καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων αυξήθηκαν με μέση ετήσια ονομαστική αύξηση 29,7% και 28,7% αντιστοίχως!!! Σε ποια οικονομία; Με τι πολιτικές αντιμετώπισης από μέρους των κυβερνήσεων και των ίδιων των τραπεζιτών (και γενικότερα εργοδοτών) των αμοιβών των εργαζομένων; Πώς, λοιπόν, προσδοκούσαν ομαλή εξυπηρέτηση των δανείων;

Δεύτερον, οι  τράπεζες, με μοναδικό γνώμονα τα υπερκέρδη των λίγων μεγαλοστελεχών (γνωστών ως golden boys) και των μετόχων τους, παραβίασαν συστηματικά τα υγιή πιστοδοτικά κριτήρια και κατά συνέπεια φέρουν αποκλειστική ευθύνη για μεγάλο αριθμό δανείων που δεν εξυπηρετούνται.

Τρίτον, οι  τραπεζίτες δεν  μπορούν να συνεχίζουν να αρνούνται πεισματικά την εξυγίανση των ισολογισμών τους. Το να εμφανίζουν στο «μαύρο» ενεργητικό τους απαιτήσεις που έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να εισπραχθούν δεν ωφελεί σε τίποτα. Αντίθετα, η απομείωση ή η διαγραφή χρεών μπορεί να κατευθύνει πόρους στην πολύπαθη και επί σειρά ετών χειμαζόμενη οικονομία και να ανακουφίσει τους σκληρά δοκιμαζόμενους εργαζόμενους.

Τέταρτον, ο πακτωλός που έχει εισρεύσει στα ταμεία τους από εποχής Αλογοσκούφη με 5 δισ. Ευρώ και η αναμενόμενη αναχρηματοδότησή τους με 30 έως 50 δισ. Ευρώ από το τελευταίο Μνημόνιο, αφορούν σε χρήματα που πληρώνουν με αίμα τα μόνιμα υποζύγια αυτού του κράτους, δηλαδή οι εργαζόμενοι, χωρίς να συνυπολογίζουμε τα δεκάδες δισ. ευρώ που έχουν λάβει με τη μορφή εγγυήσεων

Δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ στις 26-2-2012

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Γιώργος Γαβρίλης: Στεγασικά δάνεια Η «ευκαιρία» που έγινε παγίδα

Posted on Φεβρουαρίου 27, 2012. Filed under: 8) ΚΕΙΜΕΝΑ - ΑΡΘΡΑ |

 

Σάββατο, 25 Φεβρουάριος 2012

 

Η βόμβα από λεπτό σε λεπτό ενεργοποιείται για χιλιάδες νοικοκυριά, που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα στεγαστικά και καταναλωτικά τους δάνεια. Από τρίμηνο σε τρίμηνο, με γεωμετρική πρόοδο αυξάνονται τα νοικοκυριά που οδηγούνται σε πτώχευση και δεν πληρώνουν.

Ο κίνδυνος γίνεται μεγαλύτερος από τον αριθμό των ανέργων που αυξάνονται, από τα εισοδήματα που εξαφανίζονται και από τις 500.000 οικογένειες που μέχρι το τέλος του 2012 θα έχουν μηδενικό εισόδημα.

 

Οι πρωταγωνιστές του εκσυγχρονισμού από τη δεκαετία του 2000, σε ρόλο «μεσάζοντα», πλάσαραν ως χρυσή ευκαιρία την απόκτηση μιας «επίπλαστης» ευημερίας, σπρώχνοντας χιλιάδες εργαζόμενους στη μέγγενη ενός κερδοσκοπικού και τοκογλυφικού συστήματος, για να καλύψουν κοινωνικές τους ανάγκες, αποσύροντας παράλληλα το κράτος από κάθε μέτρο κοινωνικής πολιτικής.

Η επιλογή αυτή προφανώς δεν ήταν τυχαία. Αντίθετα, αποτελούσε συνειδητή επιλογή, που επέτρεπε σε ένα κερδοσκοπικό κεφάλαιο να αντλεί υψηλή κερδοφορία από τα εισοδήματα του μέλλοντος.

Η απελευθέρωση των στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων, σε συνδυασμό με ένα κράτος που ασκούσε αφόρητη πίεση πάνω στους εργαζόμενους για «χρυσές ευκαιρίες» νέων τραπεζικών προϊόντων, έχει μετατραπεί σήμερα σε θανάσιμη παγίδα τους.

Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι εξαιτίας όλων αυτών αρχίζουν να αποκόπτονται, να χάνουν την επαφή τους και τελικά να μην βλέπουν τον εαυτό τους να χωρά στον υπόλοιπο κοινωνικό ιστό.

Ο χρόνος εδώ δεν είναι απεριόριστος, καθώς δοκιμάζονται οι δυνάμεις και οι αντοχές χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι μένουν μόνοι τους και αβοήθητοι στους εκβιασμούς των τοκογλύφων, που κάνουν τη ζωή τους αβίωτη.

Το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα πρέπει  να αντισταθεί και να αμυνθεί στον γενικευμένο πόλεμο που δέχεται, αλλά, από την άλλη, οφείλει να διευρύνει τον ορίζοντα των διεκδικήσεών του θέτοντας νέα αιτήματα και νέους στόχους,

που αποκτούν σε αυτές τις συνθήκες επείγοντα χαρακτήρα. Η Αυτόνομη Παρέμβαση με τη συμβολή συντρόφων – συναδέλφων από τον τραπεζικό χώρο επεξεργάστηκε και κατέθεσε προς διεκδίκηση εμπεριστατωμένη πρόταση για την αντιμετώπιση και απομείωση των στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων. Πρόταση που μπορεί να δια-μορφώσει νέες κοινωνικές συμμαχίες και  συσχετισμούς, που θα τροφοδοτήσουν μια νέα πολιτική δυναμική για τη διεκδίκηση ακόμα και γενικότερων στόχων, όπως είναι η εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και η λειτουργία του με νέα αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια.

* Ο Γ. Γαβρίλης είναι γραμματέας της Αυτόνομης Παρέμβασης

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ

Posted on Φεβρουαρίου 19, 2012. Filed under: 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

» Μόνο μαφία θυμίζουν τα κόμματα που στηρίζουν αυτή την κυβέρνηση, που θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να ανατραπούν και να λογοδοτήσουν»

 

ΑΥΓΗ 16/2/2012

 

Του Κώστα Νικολάου*

  Μόνο μαφία θυμίζουν τα κόμματα που στηρίζουν αυτή την κυβέρνηση, που θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να ανατραπούν και να λογοδοτήσουν.

Ισχυρίζονται ότι σώζουν τον 13ο και 14ο μισθό, που αποτελούν το 16,6% των συνολικών αποδοχών και μειώνουν τον βασικό μισθό κατά 22%!!

Ισχυρίζονται ότι έτσι  «αντιστέκονται» στην μείωση των   επικουρικών συντάξεων, ενώ ξέρουν ότι με την μείωση του κατώτατου βασικού μισθού, επέρχεται αυτόματη μείωση και στις επικουρικές συντάξεις!!

Συγκεκριμένα:

Όπως είναι γνωστό, ο υπολογισμός των επικουρικών συντάξεων του Ε.Τ.Ε.Α.Μ. (πρώην ΙΚΑ ΤΕΑΜ), γίνεται με βάση του κατώτατου ημερομίσθιου της Εθνικής Γενικής Σ.Σ.Ε.

Οι συντάξεις αυτές αποτελούν :

α) Το 9% του 25πλάσιου ημερομίσθιου του ανειδίκευτου εργάτη.

β) Το ποσό αυτό προσαυξάνεται κατά 12% για κάθε Ασφαλιστική Κλάση (το ύψος του μισθού)

γ) Επίσης, το ποσό αυτό προσαυξάνεται, κατά 4% για κάθε 300 ημέρες ασφάλισης πάνω από τις 1.500 έως τις 7.500 και κατά 3% πάνω από αυτές.

Συνεπώς, με την μείωση του κατώτατου  βασικού μισθού κατά 22%, μόνο με τον τρόπο αυτό, κατά το ίδιο ποσοστό (22%), θα μειωθούν  και οι επικουρικές συντάξεις!!

Το Ε.Τ.Ε.Α.Μ. είναι το μεγαλύτερο Επικουρικού Ταμείου με 1.750.000 ασφαλισμένους. Εφόσον έχουμε οριζόντιες μειώσεις στο ταμείο αυτό, αυτές θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα Επικουρικά Ταμεία.

 

          

*Ο  Κώστας Νικολάου είναι  Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

   

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Γ.ΓΑΒΡΙΛΗΣ: Άσκηση βίας σε βάρος εργαζομένων και συνδικάτων η διάλυση των συμβάσεων

Posted on Φεβρουαρίου 19, 2012. Filed under: 8) ΚΕΙΜΕΝΑ - ΑΡΘΡΑ |

Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2012

 

Του Γιώργου Γαβρίλη

Ιστορικά και παντού οι συλλογικές συμβάσεις υπήρξαν το αποτέλεσμα της σκληρής ταξικής (και συχνά αιματηρής σύγκρουσης) ανάμεσα στο κεφάλαιο και στους εργαζόμενους. Στη χώρα μας, από το 1935 και μετά, η ταξική αυτή σύγκρουση οδήγησε στη διαμόρφωση ενός συστήματος συλλογικής διαπραγμάτευσης, η τελική μορφή του οποίου ήταν ο νόμος 1876/90. Για το κεφάλαιο, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι συλλογικές συμβάσεις κατηγορούνται ως ένα μεγάλο εμπόδιο που υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, επειδή θέτουν συλλογικούς και ελάχιστους κανόνες.

Γι’ αυτό και η απέχθεια των μεγάλων εργοδοτών απέναντι στις εθνικές και κλαδικές συμβάσεις, που ιστορικά αποτελούν τη μόνη μορφή κατοχύρωσης των εργασιακών δικαιωμάτων, δημιουργώντας παράλληλα όρους αλληλεγγύης και συνοχής μεταξύ των εργαζομένων.

Σήμερα επιχειρείται η συστηματική διάβρωσή τους, με ενδιάμεσες κάθε φορά παρεμβάσεις και με στόχο την τελική κατάργηση τόσο της εθνικής όσο και των κλαδικών συμβάσεων και την αντικατάστασή τους από τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Σε αυτό το επίπεδο είναι ψέμα ότι μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση. Αντίθετα δημιουργείται ένα καθεστώς επιβολής, εξωστρακίζεται κάθε έννοια δημοκρατίας και μετατρέπεται εν τέλει σε άσκηση βίας σε βάρος των εργαζομένων.

Για τα συνδικάτα όμως η αμφισβήτηση της συλλογικής σύμβασης ενέχει και τον κίνδυνο της κατάργησης του ιστορικού τους ρόλου και κυρίως σήμερα, που η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας παίρνει χαρακτηριστικά πολέμου. Για να μη συμβεί αυτό απαιτείται μία δυναμική κινητοποιήση στο εσωτερικό των εργαζομένων και μία μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης για το τι υποκρύπτει το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων.

Απαιτείται να εργαστούμε για τη διαμόρφωση μίας νέας συνείδησης, που θα αναδεικνύει ως επιτακτική ανάγκη την αξία της συλλογικής δράσης και του συλλογικού αιτήματος.

Οφείλουμε κατά προτεραιότητα να ενισχύσουμε τη συλλογική μας οργάνωση σε επίπεδο κλάδου, με την παράλληλη δικτύωσή της μέσα σε όλους τους χώρους εργασίας. Η πλειοψηφία της συνδικαλιστικής ηγεσίας πρέπει τώρα να εγκαταλείψει τις μέχρι σήμερα συμβιβαστικές λογικές, τακτικές των διαδοχικών υποχωρήσεων, την ενσωμάτωσή τους σε απερίσκεπτους ρεαλισμούς και την απουσία σχεδίου για την οργάνωση της εργατικής τάξης στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί.

Απαιτείται, και είναι όρος για την επιβίωση των συνδικάτων, μία θεαματική στροφή στον προσανατολισμό τους, ένα νέο ποιοτικό άλμα στην οργάνωση και προετοιμασία των εργαζομένων και κυρίως να κατανοηθεί απ’ όλους ότι η αναμέτρηση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας από εδώ και πέρα δεν μπορεί παρά να γίνει με νέους ταξικούς όρους, ως αναγκαία συνθήκη που θα είναι ικανή να βάλει φρένο σε αυτήν την αντεπανάσταση ανατροπής όλων των εργατικών και συνταγματικών δικαιωμάτων που βιώνουμε.

 

 

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΓΙΟΣ: ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

Posted on Φεβρουαρίου 19, 2012. Filed under: 8) ΚΕΙΜΕΝΑ - ΑΡΘΡΑ |

Συνέντευξη του Α. Χάγιου στον Κ. Ζαγάρα*

«Οι πρόωρες εκλογές αποτελούν μορφή προσωρινής εκτόνωσης της λαϊκής πίεσης για το μνημονιακό μπλοκ, και προετοιμασίας του για πολιτικές ανακατατάξεις«, υπογραμμίζει στην «Αυγή» της Κυριακής ο Άγγελος Χάγιος, περιφερειακός σύμβουλος με το σχήμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ-αντικαπιταλιστική ανατροπή και στέλεχος του ΝΑΡ.

Σε ό,τι αφορά την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ολοκληρώνεται αύριο (30/10), εκφράζει την ελπίδα να μπορέσει να διαμορφώσει μια πολιτική πρόταση που να αλλάξει το τοπίο, ενώ μιλώντας για το ζήτημα της ενότητας της αριστεράς, υποστήριξε πως» η αριστερά ή θα συντονίσει τη δράση της σε μια ανατρεπτική κατεύθυνση, δίνοντας υπόσταση στον ρόλο και την κοινωνική της αναφορά ή θα εξακολουθήσει να πελαγοδρομεί σε διαχειριστικές λογικές«.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΖΑΓΑΡΑ

* Πώς εκτιμάτε τα αποτελέσματα των Συνόδων Κορυφής;

Το λεγόμενο κούρεμα, αποτελεί επιλογή διασφάλισης των δανειστών– ιδιαίτερα των Ευρωπαίων και εξανδραποδισμού για τον λαό. Η «ευρωπαϊκή λύση» φέρνει τη μόνιμη επιτροπεία της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, καθώς και τον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα. Με καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων και του δημόσιου πλούτου, επιβολή ακόμα πιο σκληρών αντεργατικών μέτρων, εμπέδωση ενός απολυταρχικού-δεσποτικού καθεστώτος.

Οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε. αδυνατούν να διαχειριστούν το χρέος διότι βουλιάζουν στην κρίση, τη βαθιά και ιστορικού χαρακτήρα κρίση του καπιταλιστικού συστήματος που πλήττει με σφοδρότητα και τις ευρωπαϊκές χώρες.

Αποτελεί όρο επιβίωσης, πλέον, μια ανατρεπτική αντεπίθεση του κινήματος και της αριστεράς. Με αναβάθμιση του άξονα πάλης για ‘μονομερή διαγραφή του χρέους, για απελευθέρωση του λαού από τα δεσμά των επαίσχυντων δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των νόμων τους, του ευρώ και της Ε.Ε., του ΔΝΤ, της δικτατορίας των αγορών, των σφετεριστών του κοινωνικού πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι.

* Η οργή του κόσμου έχει εκδηλωθεί με κάθε τρόπο, ενώ οι κοινωνικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας συνεχίζονται καθημερινά. Πιστεύετε ότι οι πρόωρες εκλογές συνιστούν μέρος εξόδου από την κρίση;

Οι πρόωρες εκλογές αποτελούν μορφή προσωρινής εκτόνωσης της λαϊκής πίεσης για το μνημονιακό μπλοκ, και προετοιμασίας του για πολιτικές ανακατατάξεις. Ωστόσο, ο κόσμος της εργασίας και τα λαϊκά στρώματα που ρίχνονται στη φτώχεια δεν κάμπτονται εύκολα. Η ευθύνη της αριστεράς είναι να συντονίσει τη δράση της στην παραπέρα όξυνση της ταξικής πάλης. Και πιο συγκεκριμένα στην δημιουργία ενός απειλητικού ενιαίου κοινωνικού μετώπου αγώνα. Με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τη νεολαία, τους ανέργους, τους συνθλιβόμενους αυτοαπασχολούμενους, τους μετανάστες και τη φτωχή αγροτιά. Πολιτικός του στόχος να φύγει η κυβέρνηση και να μην έρθει καμιά άλλη που θα κάνει τα ίδια. Να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση Ε.Ε., ΔΝΤ και ελληνικού κεφαλαίου. Όλοι γνωρίζουμε ότι η επιβολή της λαϊκής θέλησης και λύσεων προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας κατακτάται στην απεργία, στον δρόμο, στην πλατεία, με κορύφωση συνολικών πολιτικών αιτημάτων ανατροπής και όχι μέσα από εκλογές. Βεβαίως, θα δώσουμε το παρών και στην εκλογική μάχη, με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα που θα καταλήξει η συνδιάσκεψη μας.

* Σήμερα (Σάββατο) ξεκίνησε η 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τι προσδοκείτε από το διήμερο των διεργασιών;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποιεί ένα μεγάλο βήμα. Συγκροτείται σε οργανώσειςεπιτροπές τοπικά και κλαδικά σε όλες σχεδόν τις πόλεις, με μέλη και καθορισμένες πολιτικές και οργανωτικές διαδικασίες. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα νέοι οργανώνονται στην αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά. Φιλοδοξούμε να διαμορφώσουμε μια πολιτική πρόταση στη συγκυρία που θα αλλάζει το τοπίο στην αριστερά και θα δώσει ώθηση τη λαϊκή αυτοπεποίθηση.

* Ποια προοπτική μπορεί να δώσει στην κατεύθυνση της ενότητας της αριστεράς η Συνδιάσκεψη σας; Κατά τη γνώμη σας υπάρχει κοινός τόπος συνεννόησης και συνεργασίας της αριστεράς στο πολιτικό πλαίσιο εκτός από τα θέματα της κοινής δράσης;

Η εισήγηση της Συνδιάσκεψης αναπτύσσει το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα για συσπείρωση των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων και σύγκρουσης με την αστική πολιτική και την Ε.Ε. Προγραμματική συμφωνία ανάμεσα στα ρεύματα της αριστεράς είναι αδύνατη.

Το δίλημμα για όλους μας είναι σαφές: Η αριστερά ή θα συντονίσει τη δράση της σε μια ανατρεπτική κατεύθυνση, δίνοντας υπόσταση στον ρόλο και την κοινωνική της αναφορά ή θα εξακολουθήσει να πελαγοδρομεί σε διαχειριστικές λογικές εντός του συστήματος είτε να αρκείται στην αναπαραγωγή στερεοτύπων και μικροσυσχετισμών στο εσωτερικό της. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιχειρεί να συμβάλει στο κόψιμο του γόρδιου δεσμού.

* Έχετε πει ότι το «σύγχρονο μέτωπο» πρέπει να είναι αντικαπιταλιστικό και αντι- Ε.Ε.. Μήπως όμως έτσι θέτετε περιορισμούς στην ευρύτητα του μετώπου και αποκλείεται δυνάμεις που μπορούν να συμβάλλουν στην ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής;

Δεν είναι θέμα υποκειμενικής επιλογής, ούτε ορολογίας. Για να ρίξεις μνημόνια και κυβερνήσεις πρέπει να αντιμετωπίσεις τον αντίπαλο και τη στρατηγική του. Το κέρδος, η δικτατορία των αγορών και των τραπεζιτών ,ο απολυταρχισμός, η κατάργηση του δικαιώματος ολόκληρων λαών να αποφασίζουν για τις τύχες τους, οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, είναι συστατικά στοιχεία του σύγχρονου καπιταλισμού. Τα συναντάμε πίσω από όλες τις αντικοινωνικές πολιτικές. Θεωρούμε ότι σε μια ιστορικού χαρακτήρα κρίση που όλο και βαθαίνει δεν υπάρχει δρόμος για ανθρώπινο καπιταλισμό. Είτε αυτός θα αναπαράγεται απομυζώντας την εργασία και συνθλίβοντας τη δημοκρατία είτε θα κινηθούμε στην κατάργηση του. Επιστροφή στο παρελθόν δεν υπάρχει. Ο καπιταλισμός θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστικός. Αυτό δε σχετίζεται μόνο με το πολιτικό σύστημα. Είναι εγγενές στοιχείο που καθορίζεται από το στένεμα των δυνατοτήτων κερδοφορίας του. Δεν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε στα πρόθυρα επανάστασης. Αλλά το ζήτημα του προσανατολισμού έξω και πέρα από το σημερινό σύστημα τίθεται, τόσο με υλικούς αντικειμενικούς όρους, όσο και στη συνείδηση των εργαζομένων. Όσο για την Ε.Ε., όποια πέτρα και να σηκώσεις, τη βρίσκεις από κάτω. Δημοκρατία, κοινωνική προκοπή και δικαίωμα λαϊκής κυριαρχίας για το «έθνος των εργαζομένων» περνούν μέσα από τη ρήξη και την αποδέσμευση από την Ε.Ε. Περιθώρια για μια αναδόμηση της προς όφελος των λαών δεν υπάρχουν ακόμα και για όσους, πριν λίγο, πίστευαν το αντίθετο.

* Πιστεύετε ότι η δημοκρατία και η αλληλεγγύη είναι βασικά στοιχεία για την έξοδο από την κρίση;

Η αλληλεγγύη των εκμεταλλευτών μεταξύ τους, παρά τον οικονομικό και πολιτικό ανταγωνισμό, είναι δεδομένη όταν επιτίθενται στον κόσμο της εργασίας και την κοινωνία. Η αλληλεγγύη των αγωνιζόμενων θα χτιστεί μέσα σε ένα εργατικό και ευρύτερο κοινωνικό κίνημα που θα ζεσταίνει τη φλόγα της αντίστασης και θα πετυχαίνει την ανατροπή.

* Στο όλο πλαίσιο πώς βλέπετε τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις;

Υπάρχουν προβλήματα με τη στάση του ΚΚΕ αλλά και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο. Τα αντιμετωπίζουμε με πολιτική αντιπαράθεση και συζήτηση. Με εργατικό πολιτισμό και όχι με λογική εμφυλίου. Με κυρίαρχο το ταξικό στρατηγικό κριτήριο που επιβάλλει η ιστορική εποχή. Είναι αναγκαία η συγκρότηση ενός κοινωνικού και πολιτικού μετώπου ανατροπής της κυβέρνησης και της επίθεσης εδώ και τώρα. Ένας μεγάλος κοινωνικός και πολιτικός «συντονισμός των αγωνιστικών συντονισμών» που θα δώσει φτερά στον αγώνα, θα σαρώσει το σάπιο πολιτικό σύστημα, θα επιβάλει ρήξεις και ανατροπές, όχι μόνο για τη σωτηρία και την ανακούφιση αλλά και για βαθιές κοινωνικές τομές σε επαναστατική κατεύθυνση. Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς, ιδιαίτερα σε αυτές με αντικαπιταλιστική κομμουνιστική κατεύθυνση. Η καθεμία μόνη της και, κυρίως, από κοινού, πρέπει να τοποθετηθούν και να συμβάλλουν σε αυτή την προοπτική. Είναι ο δρόμος για τη λαϊκή νίκη και αξιοπρέπεια.

* Η συνέντευξη του Α. Χάγιου στον Κ. Ζαγάρα δημοσιεύτηκε στην Αυγή της Κυριακής στις 29/10

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΙΣ

Posted on Φεβρουαρίου 19, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΙΚΑ |

ΘΕΜΑ: «Δυνατότητα αναγνώρισης του χρόνου στρατιωτικής υπηρεσίας σε
δύο ομοειδείς φορείς ασφάλισης ή το Δημόσιο».

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΙΣ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΒΑΡΕΩΝ & ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ

Posted on Φεβρουαρίου 17, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ |

ΘΕΜΑ: Διευκρινίσεις σχετικά με τον πίνακα των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΒΑΡΕΩΝ & ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΤΕΛΙΚΗ ΛΙΣΤΑ ΒΑΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ 2011

Posted on Φεβρουαρίου 17, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ |

ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΤΕΛΙΚΗ ΛΙΣΤΑ ΒΑΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ 2011

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΣΥΜΒΑΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΗΛΗΚΙΑΣ 18-25 ΕΤΩΝ

Posted on Φεβρουαρίου 17, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ |

Θέμα: Εφαρμογή διατάξεων του άρθρου 43 του ν. 3986/2011 περί
συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου νέων ηλικίας 18-25 ετών για την
απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας

ΣΥΜΒΑΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΗΛΗΚΙΑΣ 18-25 ΕΤΩΝ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΡΥΘΜΥΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ του ν. 4024-2011.

Posted on Φεβρουαρίου 17, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ |

Θέμα: “Ρυθμίσεις Συλλογικών Διαπραγματεύσεων” του ν. 4024/2011.

ΡΥΘΜΥΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ του ν. 4024-2011.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΕΙΣΦΟΡΑ 1% ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΑΕΔ

Posted on Φεβρουαρίου 17, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ |

Θέμα: «Διευκρινήσεις επί των διατάξεων της παρ. 2β του αρθρ. 38 του Ν. 3986/2011
ειδικής εισφοράς 1% υπέρ ΟΑΕΔ»

ΕΙΣΦΟΡΑ 1% ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΑΕΔ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΟΤΕ ΥΠΟΒΑΛΟΥΜΕ ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΟΝΩΝ

Posted on Φεβρουαρίου 17, 2012. Filed under: 3) ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ - ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ |

ΘΕΜΑ:  Ημερομηνία υποβολής αίτησης αναγνώρισης των χρόνων του άρθρου 40 του ν.  3996/2011, για θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή/και προσαύξηση του ποσού της σύνταξης

ΠΟΤΕ ΥΠΟΒΑΛΟΥΜΕ ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΟΝΩΝ (6-10-2011)

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

    Περί

    ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ: Μέλος Διοικούσας Επιτροπής του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της ΓΣΕΕ (ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ)

    RSS

    Subscribe Via RSS

    • Subscribe with Bloglines
    • Add your feed to Newsburst from CNET News.com
    • Subscribe in Google Reader
    • Add to My Yahoo!
    • Subscribe in NewsGator Online
    • The latest comments to all posts in RSS

    Μεταστοιχεία

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...