2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

10 δις ευρώ ετησίως κοστίζει η αδήλωτη εργασία !

Posted on Φεβρουαρίου 4, 2017. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 2) ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ | Ετικέτες: , , |

Ούτε τα “μεγάλα πρόστιμα” – Ούτε οι ελεγκτικοί μηχανισμοί – Αρκούν για την αδήλωτη εργασία.

 Κώστας Νικόλαου*  ΙΣΚΡΑ 30/12/2017

nikolaou-kepea-gsee-apnetΔεν υπάρχει άλλη χώρα, με αυτό το ύψος (10δις ετησίως) εισφοροδιαφυγής! Με ανέλεγκτες επιχειρήσεις! Με 1.100 χιλιάδες αδήλωτους- ανασφάλιστους εργαζόμενους! Με ανύπαρκτες επιθεωρήσεις εργασίας! Με ένα κράτος που δίνει το κακό παράδειγμα παραβίασης των νόμων (συμβασιούχοι, δήθεν συμβασιούχοι έργου, εργολαβίες κλπ)!

Με ένα κράτος που ζει σε βάρος των Ασφαλιστικών Ταμείων, ούτε θεσμοθετημένες εισφορές (10% τριμερείς χρηματοδότηση) κατέβαλε, ούτε τις εισφορές από την «εξυγίανση» των προβληματικών επιχειρήσεων επέστεψε, ασκεί κοινωνική πολιτική με χρήματα των Ταμείων, στα 12 δις ευρώ οι οφειλές του δημόσιου σε αυτά και, 35 εκ ευρώ ετησίως από την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (μέσο υπουργείο εσωτερικών) σους δήμους!!!

Με ένα κράτος που καταχράται τα αποθεματικά των Ταμείων (20δις ευρώ PSI) για να σώσει τις τράπεζες!! Είναι τα αποθεματικά των Ταμείων (120δις ευρώ) που χάρις αυτών αναπτύχτηκε όλη η χώρα. Τα αποθεματικά έγιναν δημόσιος πλούτος. Και αποτελούν περιουσιακό στοιχείο και των Ταμείων και αντί να ενισχύσει τις συντάξεις, βγάζει στο «σφυρί» και τον δημόσιο πλούτο!!

ΑΔΗΛΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ – Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Αφότου η οικονομία προηγείται της εργασίας, τα υπόλοιπα έπονται. Οι μισθοί θεωρούνται βάρος. Το εργατικό δίκαιο στόχος. Οι εργοδότες αποθρασύνονται, ενώ η αυθαιρεσία και η ατιμωρησία είναι ο κανόνας. Εάν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, έπρεπε να εφευρεθούν, χοροπηδούν οι νεοφιλελεύθεροι!! Δεν συμφωνούμε, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, συνεχίζουν οι δήθεν σοσιαλδημοκράτες! Και ο χορός καλά κρατεί!!

Ούτε τα νόμιμα τηρούνται. Πλήθος νέων νόμων ενισχύουν τη φτηνή και αδήλωτη εργασία. Μέσο «εργολαβιών» ο τρόπος συγκάλυψης παρανομιών των μεγάλων επιχειρήσεων. Ενώ η δήθεν «Μερική απασχόληση» τα «μπλοκάκια» το «εργόσημο» κλασική μέθοδος παράκαμψης της νομοθεσίας και της ασφάλισης!!

Και ο ΣΥΡΙΖΑ (ο νέος) στην ίδια λογική. Οι προθέσεις είναι προφανείς και από τα πρόσωπα που στελεχώνουν το Υπουργείο εργασίας – Κοινωνικών Ασφαλίσεων, και το ΣΕΠΕ, που μόνο «παιδική χαρά» θυμίζουν.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ – ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΜΑ

Η παραβατικότητα δεν είναι μόνο θέμα ελέγχων. Ακόμα και όταν αποκαλύπτεται, οι ποινές περιορίζονται σε «πρόστιμα» αντί απονομής δικαιοσύνης. Βέβαια τα «πρόστιμα» αποφεύγονται καθώς (Α) δεν αποτελούν ωφέλεια των μισθωτών να διεκδικηθούν και (Β) ως πρόστιμα που αποτελούν ρυθμίσεις, χαρίζονται!!

Στην Ελλάδα, η απόδειξη για την μη καταβολή δεδουλευμένων, βαραίνει τους μισθωτούς και όχι τους εργοδότες!! Αλλά και για τεκμηριωμένα ποσά, πάλι η εργοδοσία έχει το πάνω χέρι!! Παρά το γεγονός, η μη καταβολή δεδουλευμένων εντάσσεται στα ποινικά αδικήματα αυτό δεν τηρείται!! Μόνο, όταν και εφόσον, και εγγράφως το απαιτήσει ο εργαζόμενος!! Ωστόσο, για να δικαιωθεί, θα πρέπει να προσφύγει και σε αστικά δικαστήρια!! Το οποίο πέρα από τα έξοδα και το χρόνο που απαιτούνται, σπάνια δικαιώνονται!!

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ

Μύθος ότι η παραβατικότητα βρίσκεται μόνο στις μικρές επιχειρήσεις και όχι στις μεγάλες, όπως διαλαλούν οι αρμόδιοι. Το γεγονός αδήλωτης εργασίας των μεγάλων επιχειρήσεων συγκαλύπτουν, (Α) η εκτεταμένη χρήση «εργολαβιών»!! Και (Β) οι κλειστές πόρτες με το άβατο των ελεγκτών στις επιχειρήσεις αυτές!!.

Αλλά ούτε οι μικρές ελέγχονται. Καθώς, οι έλεγχοι που διενεργούνται αριθμούν περί τις 35.000 ετησίως, δηλαδή 100 έλεγχοι ημερησίως σε όλη την Ελλάδα! Και σε ένα σύνολο 700.000 επιχειρήσεων!! Δηλαδή κάθε 20 χρόνια ανά επιχείρηση!!

Κατά το ΙΚΑ, περί τις 220.000 ανέρχονται οι επιχειρήσεις με προσωπικό. Εξ αυτών, περί τις 195.000 (88%) έως 10 άτομα, το 25% του συνολικού αριθμού εργαζομένων. Περί τις 25.000 επιχειρήσεις (12%) άνω των 10 ατόμων, οι οποίες συγκεντρώνουν το 75% των εργαζομένων. Περί τις 12.000 επιχειρήσεις, άνω των 20 ατόμων, το 55% των εργαζομένων!!

Η συγκάλυψη συνεπώς, είναι προφανής και από τον προσανατολισμό των ελέγχων. Βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ – ΑΔΗΛΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ως βασικές μορφές διακρίνονται, η πλήρως αδήλωτη αυτή που δε δηλώνεται στις αρμόδιες αρχές και η μερικώς αδήλωτη ναι μεν δηλώνεται όχι ο πραγματικός μισθός ή ο χρόνος απασχόλησης, καθώς και η κακοπληρωμένη εργασία.

ΚΑΚΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ – ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΒΛΑΠΤΙΚΕΣ  ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ

Δεν χωρεί αμφιβολία πως το σύνολο των αμοιβών σήμερα, εντάσσεται έτσι. Οι μειώσεις των μισθών (Μ.Ο. 33%) έγιναν κατά απαράδεκτο ασυνήθιστο και παράνομο τρόπο (ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΒΛΑΠΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ) με την ανοχή (υπόδειξη;) του Υπουργείου εργασίας, καθώς αποτελούν δεδηλωμένο στόχο των μνημονίων!!

Τα στοιχεία του ΙΚΑ (2011 – 2016) είναι αποκαλυπτικά. Ο μέσος μισθός από 1.264,39 ευρώ, μειώθηκε στα 955,55 ευρώ!! Ενώ για τις επιχειρήσεις άνω των 10 ατόμων, από 1.411,33 ευρώ μειώθηκε στα 1.092,01 ευρώ!! Για επιχειρήσεις κάτω των 10 ατόμων από 878,58 ευρώ μειώθηκε 567,23 ευρώ!! Ενώ οι οικοδομικές εργασίες, (ημερήσιος) ήταν 70,55 ευρώ και μειώθηκε, στα 41.31 ευρώ!!.

Η αισχροκέρδεια συνεπώς, είναι εμφανής. Αλλά και η ζημιά σε ασφαλιστικές εισφορές, προφανής. Συνυπολογίζοντας λοιπόν με 150 εκ. ανά ποσοστιαία μονάδα (28%), περί τα 4,2 δις ευρώ ετησίως χάνονται από το λόγο αυτό!!.

ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ – ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΜΙΣΘΟΥ

Πάγια πρακτική, κατά βάση μικρών επιχειρήσεων, να ασφαλίζουν το προσωπικό σε διαφορετικά χαμηλότερα ποσά. Εξάλλου, αυτό δείχνουν και οι διαφορές (533 ευρώ) μεταξύ μικρών και μεγαλύτερων επιχειρήσεων.

Άλλη διαδομένη πρακτική, δηλώνουν διαφορετική ειδικότητα από την πραγματική. Έτσι αποφεύγουν και μεγαλύτερο μισθό ή την ασφάλιση στα Βαρέα (κατά 6,6%). Ή να τους εντάξουν ασφαλίσουν με τεκμαρτό μισθό!! Όπως, τους οδηγούς φορτηγών (διακινητές προϊόντων) τους ασφαλίζουν ως πλασιέ!! Χωρίς Βαρέα!! Και κατά 50% χαμηλότερα ποσά!!

Σύνολο, περί τα 500 εκ. ευρώ  ετησίως!!

ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΩΝ ΩΡΑΡΙΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ

Πρωτιά στην εργασία οι Έλληνες, με 2.042 ώρες τον χρόνο έναντι 1.371 των Γερμανών!! Κατά 5,5 ώρες περισσότερο την εβδομάδα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης!! Και στην τέταρτη θέση (παγκοσμίως) μετά το Μεξικό, την Κόστα Ρίκα και τη Νότια Κορέα!! Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ.

Πρακτικά, το 40ωρο είναι παρελθόν. Κοινό μυστικό για αρκετά επαγγέλματα, το 8ωρο έγινε 12ωρο!! Και ο ημερήσιος μισθός με βάση το 8ωρο και όχι το 40ωρο, δηλαδή για 6,6 ώρες!!

ΟΟΣΑ. Ενώ οι Έλληνες δουλεύουν περισσότερες ώρες η αμοιβή τους για κάθε ώρα εργασίας είναι η χαμηλότερη στην Ευρωζώνηαλλά και παγκοσμίως!! Στο 50% (στο μισό) του παγκόσμιου μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ!!

Εκατοντάδας εκατομμύρια (εργατοώρες) 1.600 εκ ευρώ ασφαλιστικές εισφορές!

ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ – ΝΟΜΙΜΟΦΑΝΕΙΣ ΚΛΟΠΕΣ

Η “μερική απασχόληση” συνιστά τον ποιο δημοφιλή -νομιμοφανή τρόπο κλοπής. Με την άρση των περιορισμών, εξελίσσεται με ανησυχητικά φαινόμενα, αφού το 60% των προσλήψεων είναι στο καθεστώς αυτό, ενώ και η πλήρη εργασία (παρανόμως) μετατρέπεται σε “μερική”. Σε 398.766 ανέρχονται οι βίες μετατροπές από πλήρη σε “μερική”, οι 108.153 από αυτές, μόνο τα 2 τελευταία χρόνια!!

Επιτρέπει, να δηλώνουν τους μισθωτούς για λίγες ώρες! Και να τους χρησιμοποιούν όσο θέλουν!! Μισθός θεωρείται (πλέον) το δηλωμένο ωρομίσθιο και όχι εργάσιμος! Συνεπώς οι τρεις μισθοί (Άδεια, δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα –επίδομα άδειας) κατά 50-70% μειωμένοι!!

Συνεπώς και ασφαλιστικές εισφορές (1,5 μισθό) 200 εκ. ευρώ!!

ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ – ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΠΑΡΑΝΟΜΙΩΝ

Στη συγκάλυψη αποσκοπεί η εκτεταμένη χρήση “εργολαβιών”. Παραβάσεις που δεν μπορούν οι ίδιοι (επιχειρήσεις) τις αναλαμβάνουν για λογαριασμό τους, οι εργολάβοι!! Ως μεσάζοντες παρανομιών λοιπόν, αναλαμβανόμουν εργασίες σε πολύ χαμηλές τιμές, και για να ανταποκριθούν – έχοντας την κάλυψη της επιχείρησης για απουσία ελέγχων – εκμεταλλεύονται στο έπακρο κάθε μισθωτό, και σε μισθό και σε ωράρια!! Ενώ σε ασφάλιση, από αδήλωτους έως ελάχιστες ώρες!!

ΨΕΥΔΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ – “ΜΠΛΟΚΑΚΙ”

Παράνομη μετατροπή μισθωτής εργασίας σε “επαγγελματίες”!! Παραβιάζεται ο ορισμός του επαγγελματία που λέει είναι όταν ο ίδιος, έχει την ελευθερία να ρυθμίζει, τον τόπο, τον χρόνο, και τον τρόπο εργασίας, αλλά και να μην υπάρχει οικονομική εξάρτηση από έναν εργοδότη.

Ο σκοπός είναι εμφανής. Εργασία, χωρίς βασικό μισθό και ωράριο!! Χωρίς άδεια, δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα – επίδομα άδειας, δηλαδή (3) μισθοί!! Και το κόστος ασφάλισης, εξ ολοκλήρου στο μισθωτό!!

Σε ασφαλιστικές εισφορές (για 3 μισθούς) 200 εκ. ευρώ!! 

ΕΡΓΟΣΗΜΟ – ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το εργόσημο, από μέσο καταπολέμησης της αδήλωτης εργασίας, μετατράπηκε και λειτουργεί ως φορέας κατάργησης της μισθωτής εργασίας!! Καθώς επιτρέπεται (άμεσα ή έμμεσα) και σε επιχειρήσεις (προώθηση προϊόντων), αυτές και άλλες μετέτρεψαν τις συμβάσεις σε εργόσημο!! Έτσι, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι των μεγάλων εταιριών αυτών, ενώ πριν είχαν κάποια ωράρια εργασίας, τώρα, και ο μισθός εξαρτάται από τις προωθήσεις που θα φέρουν!!

ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΟΝ ΟΓΑ – ΑΝΤΙ ΤΟ ΙΚΑ

Με διάφορους Νόμους (3050/02 3232/04 3518/06) οι εποχικοί εργαζόμενοι των επιχειρήσεων τυποποίησης τροφίμων, καθώς και οι αλιεργάτες και αγρεργάτες, εντάχτηκαν στον ΟΓΑ, από το ΙΚΑ που ήταν!! Στην ουσία, εκατοντάδες χιλιάδες αφέθηκαν στο κενό, καθώς ο ΟΓΑ ούτε τα μέσα ούτε το νόμο είχε με το μέρος του. Το σκλαβοπάζαρο που δημιουργήθηκε (χωρίς ασφάλιση) είναι γεγονός.

ΕΛΣΤΑΤ: Το 2013 καταγράφηκαν στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις 895.610 εποχικοί εργάτες και εργαστήκαν 12.483.833 ημέρες! Δηλαδή μέσο όρο 14 ημέρες ετησίως!.

Με ζημιά σε ασφαλιστικές, εισφορές περί τα 800 εκ. ευρώ!!

ΑΔΗΛΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟ – ΟΑΕΕ

Η νομοθεσία επιτρέπει στις οικογένειες ατομικών επιχειρήσεων να εργάζονται χωρίς ασφάλιση, ή και με ασφάλιση εάν το επιθυμούν. Δηλαδή, μεγάλος αριθμός (εκατοντάδες χιλιάδες) έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται, ανασφάλιστοι!!

ΠΛΗΡΩΣ – ΑΔΗΛΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Αδήλωτη εργασία σε επιχειρήσεις κοινώς “μαύρη”. Διακρίνεται σε δυο βασικές κατηγορίες, (Α) αυτή με επιθυμία του μισθωτού και (Β) χωρίς τη επιθυμία. Σύμφωνα με έρευνα του ΣΕΠΕ, μόνο το 41% δήλωσαν, για να πάρουν την δουλειά (δεν την επιθυμούν), ενώ οι υπόλοιποι δήλωσαν διάφορα κολλήματα, (άρα με επιθυμία).

Από παλαιότερη έρευνα της VPRC, 250.000 εργαζόμενοι δήλωσαν ότι κάνουν και δεύτερη εργασία, 128.000 δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ 883.000 περιστασιακά. Και κατά το Γ. Κουτρουμάνη, περί τους 250.000 συνταξιούχους!!

Συνεπώς, ασφαλιστικές εισφορές περί τα 2 δις ευρώ!!

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ

Ταυτόχρονα, στο διάστημα αυτό, μειώθηκαν και οι εργοδοτικές (4%) εργατικές (1%) εισφορές σύνολο 5%!! Δηλαδή, 1.250 εκ ευρώ!!

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ – ΣΕ ΑΔΗΛΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Γίνεται εμφανές, πως συνολικά η εργατική νομοθεσία δεν αντιμετωπίζει, αλλά, “σπρώχνει” σε ανασφάλιστες εργασίες!! Οι λόγοι είναι προφανείς καθώς με τον τρόπο αυτό (ως βασική επιδίωξη) “τραβάν” τις συντάξεις προς τα κάτω.

Προσθέτουμε και την απουσία συνδικάτων. Αυτά έχουν μείνει στην 10ετια του 80 καθώς δεν αναπροσαρμόστηκαν, βάση των ραγδαίων αλλαγών, στις εργασιακές σχέσεις και του παραγωγικού πρότυπου. Σήμερα, ούτε τα επιχειρησιακά καλύπτουν όλους, ούτε νέα δημιουργηθήκαν, στον τομέα των Υπηρεσιών που κυριαρχεί!!

ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ζητούμενο λοιπόν, άλλες πολιτικές, νέα μεγάλα κόμματα, που θα βλέπουν την εργασία, τους μισθούς και τις συντάξεις, ως εργαλεία ανάπτυξης και όχι ως κόστος και ως εχθρό. Σκοπός της οικονομίας να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος την οικονομία. Τα υπόλοιπα έπονται.

ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

  1. Ποινικές ευθύνες. Η αδήλωτη εργασία για επιχειρήσεις, συνιστά αξιόποινη πράξη οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα. Κατά την αποκάλυψη συνεπώς, ενεργοποιείται αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη (βάση του Ν. 2336/1995) αυτόφωρη διαδικασία, ποινή φυλάκισης 3 – 6 μήνες και χρηματικά ποσά ανάλογα με το ύψος της παράβασης. Συνυπεύθυνος είναι και ο μισθωτός (συμμετοχή στο έγκλημα) μόνο και εφόσον, είναι ήδη ασφαλισμένος κάπου αλλού.
  2. Αστικές ευθύνες. Κατά τη αποκάλυψη συνεπώς, η επιχείρηση επωμίζεται όλα τα βάρη του ανασφάλιστου χρόνου έως τον τελευταίο προηγούμενο εργοδότη. (Α) Της καταλογίζονται ασφαλιστικές εισφορές (στο όνομα του ανασφάλιστου) για όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα. (Β) Με το βάρος της απόδειξης στον εργοδότη, καταλογίζονται επίσης, τυχόν διαφορές, σε μισθό, χρόνο εργασίας, άδειες, δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας.
  3. Κίνητρα ενθάρρυνσης για μαζικές προσφυγές. Οι εργαζόμενοι που συμμετέχουν σε αποκάλυψη αδήλωτων εργασιών, προστατεύονται, σε τυχών απόλυση. Η σύμβαση εργασίας τεκμαίρεται ως πλήρως και αποκλειστική απασχόληση. Ο ρόλος των συνδικάτων αναβαθμίζεται με δικαίωμα μαζικών προσφυγών, αλλά και η τυχόν αδιαφορία αρμοδίων αρχών κακουργηματικού βαθμού απιστία.
  4. Αντικίνητρα χρήσης εργολαβιών. Όλοι οι μισθωτοί, σε εργολαβίες, εξισώνονται με τους εργαζομένους της επιχείρησης. Παραβάσεις των ενδιάμεσων εργοδοτών (εργολάβων) βαρύνουν και τον κύριο εργοδότη. Στις καταστάσεις της επιχείρησης (ΑΠΔ) αναγράφονται (χωριστά) και το προσωπικό σε εργολαβίες.
  5. Αντικίνητρα-απαγόρευση. Η «μερική απασχόληση» γίνεται 25% ακριβότερη, με σταθερά ωράρια, χωρίς υπερωρίες, και περιορισμό στο 10% ανά επιχείρηση. Εργασίες με παράνομο δελτίο παροχής «μπλοκάκια» μετατρέπονται σε εξαρτημένη πλήρους απασχόλησης. Και η ασφάλιση με εργόσημο, απαγορεύεται ρητά σε επιχειρήσεις.
  6. Έννομη τάξη (Σ.Σ.Ε.). Ο κατώτατος μισθός και οι ελεύθερες διαπραγματεύσεις αποκαθίστανται. Ωστόσο, και τα συνδικάτα να ανασυγκροτηθούν, καθώς το 55% των εργαζομένων δεν καλύπτεται από κανένα σωματείο.
  7. Ο ρόλος του Σ.ΕΠ.Ε. Η αναβάθμισή του κρίνεται απαραίτητη. Και για την τήρηση της νομοθεσίας και την εφαρμογή. Δηλαδή την καταβολή δεδουλευμένων, χωρίς την απαραίτητη προσφυγή στα αστικά δικαστήρια.

*Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

τ. Δ.Σ. Επικουρικού ταμείου & ΤΔΕ ΙΚΑ ΤΕΑΜ

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ: 200 δισ. ΕΥΡΩ ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΣ ΚΑΙ 100 δισ. ΕΥΡΩ ΤΑ ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ

Posted on Ιανουαρίου 22, 2016. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 2) ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ |

Η κοινωνική ασφάλιση είναι δημόσιος πλούτος και όχι δημόσιο βάρος – Μέτωπο εθνικής σωτηρίας του εθνικού μας πλούτου.

* Κώστας Νικολάου

nikolaou-kepea-gsee-apnet6

 

 

 

 

Είναι μύθος και χοντροκομμένο ψέμα τα περί προβληματικών Ταμείων, και ότι δήθεν δεν αρκούν οι ασφαλιστικές εισφορές. Τα Ταμεία έχουν τεράστια περιουσία, αμύθητα πλούτη, και οι θεσμοθετημένες εισφορές είναι υπεραρκετές, για νακαλύψουν στο ακέραιο όλες τις παροχές, τόσο τις μη ανταποδοτικές όσο και τις ανταποδοτικές.

Η διαπίστωση αυτή στηρίζεται σε δυο παραδοχές, και σε ομολογίες του κ. Κατρούγκαλου. Στην παραδοχή του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, και πως οι συντάξεις που χορηγεί, βασίζονται, οι μεν ανταποδοτικές, στις ασφαλιστικές εισφορές και τα αποθεματικά τους, ενώ οι κοινωνικές (μη ανταποδοτικές) στις εισφορές και στη συμμετοχή του κράτους.

Ανταποδοτικές συντάξεις: Κατά βάση, είναι οι συντάξεις γήρατος (όχι όλες) καθώς σχετίζονται άμεσα με τις ασφαλιστικές εισφορές και ηλικιακά όρια και αποτελούν το 30 – 40% του συνολικού αριθμού των συνταξιούχων.

Στοιχεία που καθορίζουν τις εισφορές και τις συντάξεις, είναι οι αποδοχές των εργαζομένων.  Oι εισφορές καθορίζονται σε 20% των αποδοχών, και η σύνταξη, με 35 χρόνια ασφάλιση (ΙΚΑ), αναλογεί σε 70%  του μισθού.  Παράδειγμα:

Εισφορές: Έστω ένας μισθωτός έχει αποδοχές 1.500 ευρώ. Οι μηνιαίες εισφορές θα είναι 1.500 Χ 20% = 300 ευρώ. Οι ετήσιες 300 Χ 14 = 4.200 ευρώ. Ενώ οι συνολικές 4.200 Χ 35 έτη = 147.000 ευρώ.

Απόδοση εισφορών: Με την αξιοποίηση (για 60 χρόνια) των αποθεματικών, έστω με μια μικρή απόδοση, τα ποσά αυτά, διπλασιάζονται έως και τριπλασιάζονται και  ξεπερνούν κατά πολύ τις 300.000 ευρώ.

Σύνταξη: Η μηνιαία σύνταξη (χωρίς τα χαράτσια) θα είναι 1.050 ευρώ. Τα ετήσια ποσά (με τα δώρα) 1.050 Χ 14 = 14.700 ευρώ. Ενώ, χωρίς τα δώρα 1.050 Χ 12 = 12.600 ευρώ. Είναι εμφανές, πως τα ποσά αυτά χωρούν, περί τα 25 χρόνια.  

Μη ανταποδοτικές (κοινωνικές) συντάξεις: Είναι η μεγάλη πλειοψηφία των συντάξεων, οι οποίες χορηγούνται με κοινωνικά κριτήρια, και δεν σχετίζονται άμεσα με τις εισφορές και τα όρια ηλικίας. Σε αυτές κατατάσσονται, καταρχήν, οι αναπηρίας, οι θανάτου, και αρκετές από τις γήρατος, όπως των γυναικών, των μητέρων ανηλίκων, και ορισμένων ειδικών κατηγοριών, που, έως το 2021, έχουν  χαμηλότερα όρια ηλικίας, καθώς και οι αμειβόμενες με τα κατώτατα όρια. Λόγος που καθιστά το κράτος υπόχρεο να συμμετέχει με ασφαλιστικές εισφορές, κατά 50% των συνολικών εισφορών σύμφωνα με το νόμο, ( 20% + 10% = 30% των αποδοχών) . 

Επίσης, όλες οι συντάξεις του ΟΓΑ (παρά το ότι έγινε Ταμείο), καθώς, και τα διάφορα επιδόματα που χορηγούν τα ασφαλιστικά Ταμεία, βαρύνουν επίσης,ξεχωριστά τον κρατικό προϋπολογισμό.

Δημοσίων Υπαλλήλων: Οι συντάξεις των δημοσίων Υπάλληλων, καθώς  και των βουλευτών, δημαρχών, κοινοταρχών, λοιπών κρατικών λειτουργών, κλπ., καταβάλλονται από το Γ.Λ.Κ. και δεν λογίζονται στα ασφαλιστικά Ταμεία, βαρύνουν αποκλειστικά  τον κρατικό προϋπολογισμό. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι καταβάλουν τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές, συνεπώς, οι συντάξεις τους, κρίνονται κατά τον ίδιο παραπάνω τρόπο.

Έμμεσα ασφαλισμένοι: Οι παροχές της κοινωνικής ασφάλισης δεν περιορίζονται μόνο στους άμεσα ασφαλισμένους και στις συντάξεις. Με αντίστοιχες επιπλέον εισφορές που καταβάλλονται, επεκτείνονται, στην ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, για την ανεργία, την κατοικία, και ψυχαγωγία. Επεκτείνεται επίσης, και στους έμμεσα ασφαλισμένους, δηλαδή τις οικογένειες των πρώτων. Μόνο στο ΙΚΑ, οι άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι, ξεπερνούν τα 7.000.000.

ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Από το Σύνταγμα και τους νόμους το κράτος σήμερα, κατέχει την πλήρη αρμοδιότητα και ευθύνη, για την  εύρυθμη λειτουργία των Ταμείων, και την υποχρέωση καταβολής των αντίστοιχων εισφορών που οι νόμοι καθορίζουν. Όλα τα αναγκαία μέτρα για την είσπραξη των καθορισμένων εισφορών. Την αξιοποίηση των αποθεματικών – με τον καλύτερο τρόπο – για να ανταποκριθούν, όταν και όπου γίνεται απαιτητό, προκειμένου να καταβληθούν οι προβλεπόμενες από τα Ταμεία παροχές.  Ευθύνεται για την τήρηση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, και την ένταξη όλων των εργαζομένων στη ασφάλιση.

ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ

Στο ερώτημα, εάν υπάρχουν αποθεματικά και πως αυτά αποκτήθηκαν, απαντάμε μόνο με μια εικόνα, όσο χίλιες λέξεις. Μια εικόνα, που απεικονίζει τους ασφαλισμένους και τις συντάξεις του μεγαλύτερου Ταμείου (ΙΚΑ) από το 1940 έως και σήμερα:

Εξέλιξη ασφαλιστικών μεγεθών του ΙΚΑ ΤΕΑΜ 1940 – 2014

1111111

Η διαφορά μεταξύ ασφαλισμένων και συντάξεων είναι οφθαλμοφανής, αντιληπτή στον πλέον δύσπιστο και στον ποιο κακόπιστο ακόμα. Τα τεράστια πραγματικά πλεονάσματα των Ταμείων είναι γεγονός.

Τα αποθεματικά των Ταμείων έγιναν πλούτος της χώρας:Το Ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης είναι ‘’σύστημα των εγγυημένων παροχών” κατά το σύνταγμα και το νόμο, δηλαδή, το δημόσιο εγγυάται όλες τις παροχές των Ταμείων. Αυτό όμως, του δίνεται και η δυνατότητα να χρησιμοποιεί και τα αποθεματικά τους, όπως και τα χρησιμοποίησε.

Οι αδιάθετοι πόροι της περιόδου αυτής, από το 1950 και μετά, ήταν σε μεγάλο βαθμό τα αποθεματικά των Ταμείων, και πως οποιαδήποτε επένδυση έγινε (δημόσια ή ιδιωτική) ήταν κατά μεγάλο μέρος με χρήματα των ασφαλιστικών Ταμείων. Συνεπώς, τα αποθεματικά επενδυθήκαν, έγιναν πλούτος, είναι εδώ. Είναι ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος της χώρας, από τον οποίο το μεγαλύτερο μέρος ανήκει στα Ταμεία, και ήρθε η στιγμή να επιστραφεί.

Αποτίμηση των αποθετικών:

Σε δυο περιόδους διακρίνονται τα αποθεματικά των Ταμείων. Στην πρώτη, που αξιοποιήθηκαν για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου και υπολογίζονται περί τα 120 δις ευρώ, και στη δεύτερη, αυτά που εγγράφονται στο λογαριασμό των Ταμείων. Από τα εγγεγραμμένα λοιπόν, έχουν απομείνει περί τα 20 δις ευρώ. Είναι πολύ περισσότερα, καθόσον το δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί και αυτά.

Συνεπώς, θα πρέπει να προστεθούν, και αυτά του PSI περί τα 20 δις ευρώ. Άλλα 12 δις ευρώ οφειλές του δημοσίου, καθώς και άλλα 10 δις  ευρώ  από εργοδοτικές εισφορές, όπως και  13 δις ευρώ οφειλές άλλων ιδιωτών. Σύνολο, 195 δις ευρώ. Πάνω σε αυτά πρέπει να προστεθούν και άλλα 100 δις ευρώ, καθώς, περί τα 10 δις ευρώ, «χάνονται» κάθε χρόνο, λόγο του  εργασιακού μεσαίωνα που επικρατεί.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Τα αποθεματικά και τα χρέη προς τα Ταμεία, κατοχυρώνονται και με νόμο. Στην απαίτηση λοιπόν για την επαρκεί χρηματοδότηση των Ταμείων, το δημόσιο απαντά ως εξής: Αν εξελιχτούν δυσμενώς οι προβλέψεις του συνόλου των οικονομικών μεγεθών, που επηρεάζουν το αναλογιστικό έλλειμμα του ΙΚΑ ΤΕΑΜ, το κράτος εξασφαλίζει τους απαιτούμενους επιπλέον χρηματοδοτικούς πόρους, για την πλεονασματική λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος………… άρθρο 4 παράγραφος 4 Νόμος 3029/2002.Να επισημανθεί, πως το κράτος έως τότε, ούτε τις  θεσμοθετημένες εισφορές του κατέβαλε στα Ταμεία.

Με την επισήμανση αυτή το δημόσιο αναγνωρίζει το χρέος προς τα Ταμεία, διατηρεί όμως το δικαίωμα για τον τρόπο που θα ανταποκριθεί, αφού  αναλαμβάνει,  και τηνρητή  δέσμευση ότι θα καλύπτει όλες τις παροχές των Ταμείων.  Με βάση τη δέσμευση αυτή,το κράτος έως και το 2009 κάλυπτε την διαφορά μεταξύ εισφορών και παροχών, σε ποσά περί τα 17 δις ευρώ τότε, δηλαδή λιγότερα και από αυτά που αντιστοιχούσαν στις θεσμοθετημένες εισφορές του.

Από το 2010 και μετά, με την βιαία επιβολή του μνημονιακού νεοφιλελευθερισμού, το κράτος συμπεριφέρεται ως «μπαταχξής». Ακλουθώντας τυφλά τις εντολές τις τρόικα, οι «κρατικές επιχορηγήσεις» για όλους των φορείς κοινωνικής ασφάλισης (συντάξεις – υγεία – ανεργία – Νοσοκομεία ) μειωθηκαν: Για το έτος 2013 στα 13,8 δις ευρώ. Για το έτος 2014 στα 12,0 δις ευρώ. Για το έτος 2015 στα 11,25 δις ευρώ. Ενώ στα πλαίσια του 3ου μνημονίου, το  2016 – 2017– 2018, θα μειωθούν ακόμα  παρά κάτω, κατά 2,8 δις λιγότερα. 

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΡΟΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΡΟΩΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Χωρίς να υποτιμούνται στρεβλότητες και στις παροχές, όμως το βασικό πρόβλημα είναι οι εισροές, και αν κανείς θέλει να συμβάλει πραγματικά στη διάσωση της κοινωνικής ασφάλισης από εδώ πρέπει να ξεκινήσει.

α) Το μεγάλο πρόβλημα είναι τα μνημόνια που υπαγορεύουν, την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, μέσω απόσυρσης του κράτους από αυτή.

β) Η οικονομική πολιτική λιτότητας, που καθορίζεται επίσης από τα μνημόνια, όπως η μείωση του κατωτάτου μισθού, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, και η ακραία εκμετάλλευση των εργαζομένων.  Είναι το μνημόνιο, που επιβάλλει την τρομοκρατία στους εργασιακούς χώρους, τον αφανισμό των συλλογικών συμβάσεων, την έξαρση του εργοδοτικού εκτροχιασμού με την καταπάτηση στοιχειωδών νομίμων δικαιωμάτων σε θέματα αμοιβών, ωραρίων εργασίας, αδειών, κλπ. Ασφαλίζουν όσες ημέρες(4ωρα) και για όσα ποσά θέλουν.

γ) Είναι οι «μαύρες» και «γκρίζες» ζώνες στην εργασία, όπως αυτή της «αδήλωτης εργασίας», οι εργολαβίες, η ενοικίαση προσωπικού κλπ. Ο αποχαρακτηρισμός της μισθωτής εργασίας, όπως αυτή με «δελτίο παροχής» η το «εργόσιμο» σε επιχειρήσεις. Καθώς, και η έξοδος από το ΙΚΑ ΤΕΑΜ, μεγάλων επιχειρήσεων του πρωτογενή Τομέα.

δ) Είναι το μνημόνιο που επέβαλε την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9%, με ετήσια ζημία των ασφαλιστικών ταμείων περί τα 900 εκ ευρώ.

ε) Είναι η τεχνολογική εξέλιξη που εκτοπίζει θέσεις εργασίας, και ως μοναδικό φάρμακο είναι η μείωση του χρόνου εργασίας, καθώς το ρολόι σταμάτησε στο 1984.

ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ – ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ

Στην συνέντευξη τύπου για το ασφαλιστικό 8/1/ 2016, όπως ο ίδιος παραδέχεται και ομολογεί: …….φταίει λέει το κράτος που πήρε τα 100 δις αποθεματικά των Ταμείων …… ξανά φταίει λέει το κράτος, με το PSI που ουσιαστικά εξανέμισε… και τα  38 δις από τα εναπομείναντα.……φταίει λέει το εργασιακό περιβάλλον, αφού το ¼ του πληθυσμού δεν καταβάλει εισφορές!!.

Δημόσια αναγνώριση λοιπόν, και με τον ποιο επίσημο τρόπο, πως τα προβλήματα των Ταμείων δεν είναι οι παροχές αλλά οι οφειλές σε αυτά. Επί της ουσίας φταίει ο ίδιος, αφού ως  καθ ύλην αρμόδιος, δεν λαμβάνει  κανένα μέτρο, για τις αιτίες, που ο ίδιος παραδέχεται και αναγνωρίζει.

Αντί αυτά, και με πλαστά επιχειρήματα, περί προβληματικών Ταμείων και της ανεργίας, προχωρεί σε νέο, και ποιό οδυνηρό γύρο, οριζόντιων περικοπών μικρών και μεγάλων συντάξεων 20% – 30%.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ – ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ – ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΑΡΟΣ

Δεν είναι βάρος η κοινωνικοί ασφάλιση, καθόσον, οι θεσμοθετημένες εισφορές καλύπτουν πλήρως όλες τις παροχές. Είναι δημόσιος πλούτος, γιατί  λόγω των ασφαλιστικών εισφορών υπάρχει σήμερα η Ελλάδα. Αναπτύχτηκε με τα αποθεματικά (120 δις). Σώθηκε – κατά την επίσημη εκδοχή – με το PSI(20δις). Ζει και αναπνέει από τα 30 δις ευρώ των εισφορών που κάθε χρόνο ανακυκλώνονται.

Και ο καπιταλισμός, θέλει την κοινωνική ασφάλιση γιατί θέλει κέρδος. Θέλει τις εισφορές των Ταμείων για ανάπτυξη, να χορηγούν συντάξεις για να ξανά καταναλώνονται.

Αυτός που δεν θέλει και αδιαφορεί, είναι ο νεοφιλελευθερισμός, γατί τίποτα δεν παράγει, παρά τρώει μόνο τα έτοιμα. Τρώει τις συντάξεις- αφαιρούνται πόροι από την οικονομία – κλείνουν επιχειρήσεις – αυξάνεται η ανεργία.

Κ. Γ. Κατρούγκαλε& κ. Τ. Πετρόπουλε: Η ανεργία, δεν είναι η αιτία,  είναι αποτέλεσμα. Είναι αποτέλεσμα – της δικής σας ανυπαρξίας – όπως και οι ίδιοι ομολογείτε. Δεν φταίει το αίμα – όταν βάζετε μαχαίρι.

Βγάλτε το μαχαίρι από τις συντάξεις – για να σταματήσει η ανεργία.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ  ΔΕΝ ΒΑΡΟΣ – ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

 

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016     

Ο Κώστας Νικολάου είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

 

 

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Να ακυρωθούν με νόμο οι παράνομες μετατροπές συμβάσεων από πλήρη εργασία σε μερική απασχόληση

Posted on Απρίλιος 9, 2015. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

Οι εργαζόμενοι του Ιδιωτικού Τομέα δεν είναι δεύτερης κατηγορίας

Πλήρη αποκατάσταση των παράνομων μετατροπών – από πλήρη σε μερική απασχόληση

Εποχή 5 Απριλιου 2015

του Κώστα Νικολάου

nikolaou-kepea-gsee-apnet6Πολύ σωστές είναι οι εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης για επαναπρόσληψη των Δημοσίων Υπάλληλων, οι οποίοι απολύθηκαν την περίοδο του μνημονίου, αλλά και οι δηλώσεις αρμοδίων υπουργών, ότι η αποκατάσταση των Δημοσίων Υπάλληλων είναι θέμα ηθικής και συμβολικής σημασίας.
Ο συμβολισμός όμως, και η ηθική της κυβέρνησης, κινδυνεύουν να είναι μονόφθαλμος, εάν η αποκατάσταση, δεν συνεχιστεί για όλους, και στους εκτός Δημοσίου εργαζόμενους, ιδιαίτερα στους «εκτός των τειχών» οι οποίοι δεν ανήκουν σε σωματεία.
Ο λόγος, για τις παράνομες μετατροπές σχέσεων εργασίας, από πλήρη σε «μερική απασχόληση» στην εποχή του μνημονίου. Και, δεν μιλάμε για διώξεις από κάποιον μνημονιακό νόμο. Πρόκειται για παράβαση, υφισταμένων νόμων, για χιλιαδες διώξεις – εκτός των τειχών – εργαζομένων, οι οποίοι, ακόμα και σήμερα, βιώνουν τα μνημόνια και την εργοδοτική αυθαιρεσία.
Σύμφωνα με το άρθρο 38 του νόμου 1892/1990 ο οποίος έφερε σε ισχύ, την «ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ», στην παράγραφο 2, προβλέπονται και τα εξής: Καταγγελία της σχέσης εργασίας λόγο μη αποδοχής από τον μισθωτό εργοδοτικής πρότασης για μερική απασχόληση είναι άκυρη. Μάλιστα, η διάταξη αυτή παραμένει αυτούσια και στον μνημονιακό νόμο 3846/2010, στο άρθρο 2 παράγραφο 8.
Παρά ταύτα, οι εργοδότες, με την ανοχή και στήριξη των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ & ΠΑΣΟΚ, εκμεταλλευόμενοι την απουσία συνδικαλιστικής οργάνωσης στο χώρο τους, με το «πιστόλι στον κρόταφο» αναγκάζουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν, την μετατροπή της πλήρους εργασίας «σε μερική απασχόληση». Δηλαδή, στο εξής, εμφανίζονται ότι παρέχουν λιγότερες ώρες από ότι πραγματικά εργάζονται.
Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτονται βασικά δικαιώματα – το 8ωρο 5νθημερο μετατρέπεται σε ωρομίσθιο – με τους εργοδότες να κερδοσκοπούν και τους εργαζομένους να ζημιώνονται στις μηνιαίες αποδοχές, αλλά και στην ετήσια άδεια, δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας, τα οποία καταβάλλονται μειωμένα καθώς, και σε ημέρες ασφάλισης λόγο μη εφαρμογής του 5νθημερου.
Συμβάσεις εργασίας που μετατράπηκαν στην περίοδο του μνημονίου

Όπως φαίνεται και στον πινάκα, η εργοδοτική αυθαιρεσία – με αμείωτους ρυθμούς – ακόμα και σήμερα, καλά κρατεί.
Η κυβέρνηση οφείλει
Η κυβέρνηση – το υπουργείο εργασίας – οφείλει να δώσει ένα τέλος στην εργοδοτική αυθαιρεσία και ατιμωρησία. Θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα, στις προγραμματικές δεσμεύσεις με την αποκατάσταση της εργατικής νομοθεσίας και την ανάκτηση των δικαιωμάτων, όλων των εργαζομένων.
Θα πρέπει να στείλει μηνύματα σεβασμού και τήρησης της εργατικής νομοθεσίας. Με νόμο, να ακυρώσει όλες (2009 έως 2015) τις συμβάσεις εργασίας, οι οποίες παράνομος μετατράπηκαν από πλήρη εργασία σε «μερική απασχόληση» και σε εκ περιτροπής εργασία. Και στο εξής, να απαγορεύεται οποιαδήποτε βλαπτική μετατροπή.
Επίσης, η «μερική απασχόληση» θα πρέπει να θωρακιστεί και να καταστεί ασύμφορη, έτσι ώστε να αποτραπεί η κατάχρησή της, να περιοριστεί στο ελάχιστο, εκεί που πραγματικά απαιτείται.

Συμβάσεις εργασίας που μετατράπηκαν στην περίοδο του μνημονίου:

 Όλες οι συμβάσεις που μετατράπηκαν από το 2009 έως το 2015 εδώ

ΜΑΡΤΙΟΣ 2015
Νικολάου Κώστας

Μέλος
Διοικούσας Επιτροπής
ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ
nikolaou@kepea.g

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ένα εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας

Posted on Ιουλίου 20, 2014. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

Ένα εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας

ΑΠΟ ΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ

 

Εποχή: 20 Ιουλίου 20014

Του Κώστα Νικολάου

nikolaou-kepea-gsee-apnetΜπορεί ο πρωθυπουργός κ. Α. Σαμαράς να παπαγαλίζει τα περί τού τέλους των μνημονίων. Ή ο κ. Βρούτσης, – μέσο παραπληροφόρησης – να διαφημίζει το τέλος μιας εποχής. Όμως, τα μνημόνια είναι παρόντα. Τα κουφάρια επιχειρήσεων και οι 1.500.000 άνεργοι είναι εδώ. Όπως και η κερδοφορία – αισχροκέρδεια – είναι παρούσα, αφού, μετά το «πράσινο φώς» της κυβέρνησης και με την κατεδάφιση του εργασιακού δικαίου, η εργοδοτική αυθαιρεσία έγινε ο εφιάλτης.

Δεν ισχυρίζομαι πως η ανεργία αντιμετωπίζεται με την πάταξη των αυθαιρεσιών και μόνο. Ωστόσο, με την ρύθμιση της αγοράς εργασίας, με νέο εργασιακό μοντέλο και κυβέρνηση που θα σέβεται και θα τηρεί τους νόμους μπορούν να “εξοικονομηθούν” περί το 1.000.000 νέες θέσεις εργασίας.

Τήρηση των νόμιμων ωραρίων

Με την ενθάρρυνση της κυβέρνησης και στο όνομα μείωσης του εργατικού κόστους, η παραβίαση των ωραρίων εργασίας έχει γίνει καθεστώς.

Οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί και με το έτσι θέλω αναγκάζουν τους εργαζόμενους, σε μόνιμη βάση, να δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες. Η ετήσια άδεια σπανίως χορηγείται στο σύνολό της. Ο όγκος των υπερβάσεων του ωραρίου ποικίλλει από επιχείρηση σε επιχείρηση και από επάγγελμα σε επάγγελμα. Ξεκινά, από την μισή ώρα και φτάνει τις 4-5 ώρες ημερησίως. Ιδίως τα μικρομεσαία στελέχη για να «καλύψουν τον μισθό» εργάζονται έως και 4-5 ώρες περισσότερο.
Η μερική απασχόληση και η εκ περιτροπής εργασία έχουν γίνει η μόδα. Δεν είναι τυχαίο που το 47% των προσλήψεων του 2013 ήταν με μερική απασχόληση αυξάνοντας το συνολικό αριθμό – με το καθεστώς αυτό – στις 425.316 από τις 313.848. Επίσης, παρά την απαγόρευση μετατροπής συμβάσεων από πλήρη σε μερική απασχόληση – και το άκυρο της απόλυσης των εργαζομένων που δεν συναινούν – μόνο το 2013 έγιναν 56.202 μετατροπές.
Έτσι, παρακάμπτεται και η νομοθεσία. Τους δηλώνουν για λίγες ώρες ενώ εργάζονται περισσότερες. Η κερδοσκοπία σε βάρος τους είναι πολύ μεγαλύτερη. Εκτός των απλήρωτων υπερωριών ζημιώνεται και στην άδεια, τα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, αλλά και στην ασφάλιση, διότι ασφαλίζονται για λιγότερες ημέρες.
Οι εργολαβίες – δανεισμός – ενοικίαση εργαζομένων είναι ένας άλλος τρόπος παραβιάσεων. Είναι η κάλυψη των αυθαιρεσιών και παρανομιών, των μεγάλων επιχειρήσεων. Οι ίδιες εμφανίζονται «καθαρές», ενώ οι παραβάσεις των νομίμων γίνονται για λογαριασμό τους από τους εργολάβους.
Συμπέρασμα: Με την αλλαγή της νομοθεσίας για όλες τις «ελαστικές μορφές απασχόλησης» και την πιστή εφαρμογή των σημερινών νομίμων ωραρίων (40ωρο πενθήμερο) θα προκύψουν, περί τις 100.000 νέες θέσεις εργασίας..

Μείωση του χρόνου εργασίας, χωρίς μείωση αποδοχών

Δεν νοείται ρύθμιση της αγοράς εργασίας με δημοκρατικό πρόσημο, που δεν θα συμπεριλαμβάνει τη συνολική μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών. Αυτό για δύο λόγους.
Πρώτον, γιατί τα επιτεύγματα του ανθρώπινου νου, της έρευνας και της επιστήμης, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται προς όφελος των ανθρώπων, όχι σε βάρος τους. Δεύτερον, γιατί η τεχνολογική εξέλιξη συνιστά μειωμένο χρόνο παραγωγής. Δηλαδή, την ακολουθεί η μείωση θέσεων εργασίας. Αυτός είναι ένας από τους λόγους της μεγάλης ανεργίας, ιδιαίτερα στους νέους.
Στη χώρα μας μετά 30 χρόνια και παρά την τεχνολογική επανάσταση (οι επιχειρήσεις έχουν αλλάξει δύο και τρείς φορές τον τεχνολογικό εξοπλισμό τους), την αυξημένη κερδοφορία και τη σημαντική μείωση των εργαζομένων το ρολόι της μείωσης του χρόνου εργασίας σταμάτησε στο 1984.
Προηγήθηκε την 1/7/1975 η μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 45 ώρες από τις 48. Το 1979 μειώνονται στις 44, το 1980 στις 43, το 1981 στις 42 και το 1983 σε 41 ώρες. Το 1983 μειώνονται, μόνο για τη βιομηχανία, στις 40 ώρες, και το 1984 επεκτείνεται σε όλες τις επιχειρήσεις και ισχύει μέχρι σήμερα.
Συμπέρασμα: Με τη μείωση του χρόνου εργασίας, μόνο κατά μία εβδομαδιαία ώρα, από 40 στις 39, θα προκύψουν περί τις 50.000 νέες θέσεις εργασίας. Ενώ με την σταδιακή μείωση στις 35 ώρες, θα φτάσουν περί τις 250.000 θέσεις.

Παράνομη και αδήλωτη εργασία

Κατά το νόμο η αδήλωτη εργασία θεωρείται οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα. Παρά ταύτα αυτή θεριεύει. Ξεπερνάει το 1.000.000 σύμφωνα με την ΓΣΕΕ. Το ΙΚΑ από ελέγχους του τις υπολογίζει στο 40% του συνόλου.
Ένα τόσο σοβαρό θέμα και η κυβέρνηση το βλέπει ως εισπρακτικό μέτρο και καμία συνέπεια για τον εργοδότη. Αδιαφορώντας για την τύχη των εργαζομένων, την ασφάλισή τους, τις ώρες που δούλευαν και την αμοιβή τους, τις άδειές τους, δώρα κλπ το έγκλημα σε βάρος των Ασφαλιστικών Ταμείων γιατί χάνουν ασφαλιστικές εισφορές, είναι και του κράτους λόγω φοροδιαφυγής.
Οι ποινές θα πρέπει να είναι ανάλογες του οικονομικού και κοινωνικού εγκλήματος που συντελείται συμπεριλαμβανομένης και της ποινής φυλάκισης. Οι εργαζόμενοι να ασφαλίζονται για όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, να τους καταβάλλονται όλες οι διαφορές – μισθών – άδειες – δώρων – που θα προκύπτουν. Επίσης, οι εργαζόμενοι, οι οποίοι συμμετέχουν στην αποκάλυψη αυτή, να προστατεύονται από απόλυση.
Συμπέρασμα: Με την αυστηρότητα αυτή και άλλα μέτρα, με σοβαρή αντιμετώπιση, με βάση προβλέψιμους υπολογισμούς, θα προκύψουν περί τις 250.000 θέσεις εργασίας.

Παράνομη πολυθεσία και αδήλωτη εργασία

Χρησιμοποιούμε τον όρο παράνομη πολυθεσία, διότι η εργασία ούτε κακό είναι ούτε απαγορεύεται, το αντίθετο. Όμως, να δηλώνεται! Συνεπώς, μιλάμε για αδήλωτη εργασία με την επιδίωξη και του εργαζόμενου.
Είναι οι συνταξιούχοι κάτω των 55, γιατί χάνουν το 100% της σύνταξής τους. Οι συνταξιούχοι άνω των 1.000 ευρώ (από κυρία σύνταξη) χάνουν το 70%, ενώ κάτω των 1.000 ευρώ, μπορούν να εργαστούν χωρίς καμία συνέπεια. Για τους δημόσιους υπάλληλους απαιτείται άδεια από την υπηρεσία τους. Οι άνεργοι που λαμβάνουν επίδομα ανεργίας θα πρέπει να το διακόψουν
Πόσοι όμως είναι όλοι αυτοί; Από παλαιότερη έρευνα της VPRC προκύπτει ότι έτσι εργάζονται 250.000 του ιδιωτικού τομέα και 128.000 δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ 883.000 δήλωσαν περιστασιακή δεύτερη εργασία. Κατά τον πρώην υπουργό εργασίας κ. Κουτρουμάνη, από τους 250.000 συνταξιούχους που εργάζονται μόνο 15.000 το δηλώνουν.
Συμπέρασμα: Μια συστηματική αντιμετώπιση της αδήλωτης δεύτερης εργασίας, θα φέρει τουλάχιστον, 250.000 νέες θέσεις εργασίας.

Αποκατάσταση της εξαρτημένης εργασίας

Εξαρτημένη εργασία έχουμε όταν ό εργαζόμενος δεν έχει την ελευθερία να καθορίζει ο ίδιος τις συνθήκες εργασίες, τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο, μόνο ο εργοδότης.

Παρόλα αυτά, ο κανόνας αυτός παραβιάζεται συστηματικά και επιχειρήσεις προσλαμβάνουν προσωπικό με δελτίο παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκι). Κερδοσκοπούν σε βάρος των εργαζομένων, καθώς δεν θεωρούνται μισθωτοί και δεν δικαιούνται μισθό, άδεια, δώρα, κλπ, ούτε τηρούν ωράρια εργασίας και η ασφάλιση στον ΟΑΕ επιβαρύνει τους ίδιους.

Επιπλέον, με νόμο, αρκετές κατηγορίες εργαζομένων, όπως αγρεργάτες, αλιεργάτες, εποχιακά απασχολούμενοι σε επιχειρήσεις, οι οποίες μεταποιούν, τυποποιούν και διακινούν προϊόντα εδάφους, κτηνοτροφίας, αλιείας, δασοπονίας, θηραματοπονίας και κάθε είδος εκτροφών, εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική ασφάλιση στο ΙΚΑ και ασφαλίζονται (με χαμηλότερες εισφορές) στον ΟΓΑ. Με ό, τι αυτό συνεπάγεται στα δικαιώματα των εργαζομένων και τα ασφαλιστικά ταμεία από τους ανύπαρκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς του ΟΓΑ.

Συμπέρασμα: Από την ένταξη όλων αυτών των μισθωτών στο νέο σωστό εργασιακό πλαίσιο, θα προκύψουν και θα αποκατασταθούν περί τις 300.000 θέσεις εξαρτημένης εργασίας.
Οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος είναι, τουλάχιστον, ειλικρινείς, όταν λένε πως τελειώνουν με τα μνημόνια, δηλαδή την ολοκλήρωση του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, καλό είναι να σταματήσει να περιορίζεται στα μνημόνια και να ασχοληθεί συγκεκριμένα με τα συντρίμμια των μνημονίων και όχι μόνο.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2014
Νικολάου Κώστας
Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ
nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι αριθμοί της δυστυχίας στην εποχή των μνημονίων – Σε εργαζομένους & επιχειρήσεις

Posted on Απρίλιος 1, 2014. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

11

Μας κουνούν το δάκτυλο { Ν.Δ & ΠΑΣΟΚ} και λένε, πως είμαστε τεμπέληδες και δεν παράγουμε!! Αλλά με τα μέτρα που παίρνουν, ξεκληρίστηκαν και αφανίστηκαν οι ποιο παραγωγικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας. Βύθισαν τη χώρα στο χάος. Έφεραν την δυστυχία και την πείνα, οδήγησαν ολόκληρο λαό σε απόγνωση και αυτοκτονίες. Ένα σύντομος απολογισμός το αποκαλύπτει αμέσως.

Οι αριθμοί της συμφοράς στην εποχή των μνημονίων‘Ολο το κείμενο εδώ

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

Posted on Φεβρουαρίου 4, 2014. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 2) ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ |

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

nikolaou

Νέου τύπου συνδικάτα – Χωρίς ΓΣΕΕ ούτε ΑΔΕΔΥ – Χωρίς ομοσπονδίες και αντιπροσώπους

Του Κώστα Νικολάου: Εποχή 2-2-2014  

Το συνδικαλιστικό κίνημα ζει τις ποιο δύσκολες και χειρότερες στιγμές από την μεταπολίτευση. Παρά τις προσπάθειες  είναι ανήμπορο να ανταποκριθεί στο ρόλο του. Οι συλλογικές συμβάσεις, λήγουν η μια πίσω από την άλλη χωρίς να ανανεώνονται,(από τις 287, μόνο οι 30 ισχύουν και αυτές λήγουν εντός του 2014), ενώ τη θέση τους την αντικατέστησαν οι «ατομικές συμφωνίες» και συλλογικά εκτρώματα τύπου «ενώσεων προσώπων». Η εργοδοτική αυθαιρεσία κτυπάει κόκκινο.

Θα αποφύγω τον πειρασμό, για το ποιός και ποιοί έχει την μεγαλύτερη η την μικρότερη ευθύνη. Διαπιστώσουμε πως η πολυώροφη συνδικαλιστική πυραμίδα που υπηρετούμε γέρασε, τα θεμέλιά της ράγισαν – έσπασαν. Την συζήτηση πλέον περί νέας συνδικαλιστικής δομής, την επιβάλουν τα γεγονότα.

Αφή­νου­με πί­σω το πα­λιό

Τα πολλά επίπεδα, (πρώτου – δεύτερου – τρίτου βαθμού) οι εκλογές δια αντιπρόσωπων, τα συνέδρια μακριά από τους εργαζόμενους, είναι μερικά από αυτά που γεννούν γραφειοκρατίες – συναλλαγές – συνδιαλλαγές και την συνδικαλιστική ελίτ. Ο διαχωρισμός σε δύο τριτοβάθμιες (ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ) και σε πολλές Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, περισσότερο χωρίζουν και παρά ενώνουν τους εργαζόμενους. Εξαι­τίας αυ­τού του κα­τα­κερ­μα­τι­σμού, η μα­ζι­κο­ποίη­σή τους γί­νε­ται α­πα­γο­ρευ­τι­κή.    

Οι επικλήσεις, όμως, περί  ενοποίησης των τριτοβάθμιων οργανώσεων ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ δεν αρκούν σήμερα. Ούτε η ενοποίηση των Ομοσπονδιών ή των Εργατικών Κέντρων αρκεί. Αυτό αδικεί το πρόβλημα, περιορίζει το ακροατήριο αφού απευθύνεται  σε λίγους, δηλαδή στο 15%  των        συνδικαλισμένων εργαζομένων. Σαν μια εσωτερική ανακατάταξη  ακούγεται.

Τα συνδικάτα του Δημόσιου, τα οποία είναι μαζικά, όποιες ανακατατάξεις και να γίνουν, όσο και αν ισχυροποιηθούν, δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος των εξελίξεων. Όσο οι εργασιακέςσχέσειςτων εργαζομένων του Ιδιωτικού τομέα τελούν υπό διάλυση, παρασύρουν προς τα κάτω τα δικαιώματα και των υπολοίπων εργαζομένων. 

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σταματήσουν οι αγώνες που αναπτύσσονται, αντιθέτως, μαζί με την αναδιοργάνωση, αυτοί θα πρέπει να εντείνονται και να επεκτείνονται.

Ανοίγουμε νέα σελίδα

Με βάση τα παραπάνω και άλλα που δεν αναφέρονται, η πρόταση για δομή θα πρέπει να υπηρετεί τους εξής στόχους:

1) Να σπάσει το φράγμα της σημερινής δομής, για να καλύπτονται όλοι οι εργαζόμενοι, ά­νερ­γοι, προ­σω­ρι­νής ή μό­νι­μης α­πα­σχό­λη­ση, Έλλη­νες ή με­τα­νά­στες.

2) Να μην διαχωρίζει και κατηγοριοποιεί τους εργαζόμενους όπως: δημόσιου και σε ιδιωτικού δικαίου. Όσοι εργάζονται σε κύριο εργοδότη και σε όσοι παρέχουν εργασίες μέσο ενδιάμεσου εργοδότη (εργολαβίες). Όσοι παρέχουν πλήρη εργασία και όσοι προσωρινά ή μερική απασχόληση, σε νόμιμες και σε παράνομες εργασίες (μπλοκάκι) κ.ο.κ..

3) Να μην διασπά τους εργαζόμενους σε πολλούς κλάδους και σε παρακλάδους. Σε 287 κλάδους (μόνο στον ιδιωτικό τομέα) διασπώνται σήμερα οι εργαζόμενοι, με αποτέλεσμα, ελάχιστοι γνωρίζουν, σε ποια σύμβαση ή ποιό συνδικάτο υπάγονται. 

4) Να λαμβάνει υπόψη την αναδιοργάνωση της οικονομίας, την συρρίκνωση της βιομηχανίας και ανάπτυξη του τομέα των υπηρεσιών και εμπορίου.   

5) Να επιτρέπει την μαζικοποίηση και ενεργοποίηση, να προωθεί την ενιαία δράση και να δημιουργεί όρους και προϋποθέσεις, για την οικονομική και ευρύτερα την ταξική πάλη των εργαζομένων.       

6) Να εμπνέει αξιοπιστία, υ­περ­βαί­νει τα ό­ρια της ε­κλο­γι­κής δια­σφά­λι­σης των συν­δι­κα­λι­στών.   

7) Να καταργεί την αντιπροσωπευτική δημοκρατία και τα εκλογικά συνέδρια ερήμην των εργαζομένων και να  εισάγει το θεσμό της άμεσης δημοκρατίας.

Χωρίς ομοσπονδίες

Η πρόταση για ενοποίηση των Ομοσπονδιών δεν είναι τα νέα. Το καινούργιο είναι, εφόσον αποφασιστεί και υπάρχουν 10 -15 Ομοσπονδίες, αμέσως μετά, να μετατραπούν σε κλαδικά συνδικάτα. Έτσι θα δοθεί, καταρχάς, η δυνατότητα εγγραφής και των υπόλοιπων εργαζομένων και ανέργων, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται εκτός. Αυτονόητο είναι ότι οι συλλογικές συμβάσεις εναρμονίζονται με τους νέους κλάδους, αλλά και οι αρμοδιότητες των τέως Ομοσπονδιών περνούν στα νέα συνδικάτα.

Τα νέα συνδικάτα, για να διευκολύνουν την συμμετοχή των εργαζομένων και ανέργων, δημιουργούν τοπικά παραρτήματα. Δικαίωμα εγγραφής έχουν όλοι οι εργαζόμενοι του συγκεκριμένου κλάδου αλλά και οι άνεργοι (είτε απολύονται ή αποχωρούν) εφόσον δεν έχουν αλλάξει κλάδο.

Ο αριθμός των παραρτημάτων, θα πρέπει να είναι ο ίδιος με όλα τα συνδικάτα αλλά και για την ίδια περιοχή, προκειμένουνα διευκολύνονται και τοπικές διαδικασίες.

Εκλογές άμεσης δημοκρατίας

Οι διοικήσεις των συνδικάτων εκλέγονται άμεσα από όλους τους εργαζόμενους και ανέργους, και όχι έμμεσα δια αντιπροσώπων και μέσου εκλογικών συνεδρίων. Απαραίτητα όμως, οι εκλογές να γίνονται ταυτόχρονα για όλα τα συνδικάτα, αν όχι την ίδια ημέρα, τουλάχιστο κατά την ίδια χρονική περίοδο (π.χ. φθινόπωρο). Θα εκλέγεται η κεντρική διοίκηση του κάθε συνδικάτου χωριστά, αλλά και οι διοικήσεις των παραρτημάτων τους.

 Άλλου είδους εργατικά κέντρα

Τα σημερινά εργατικά κέντρα της ΓΣΕΕ και νομαρχιακά τμήματα της ΑΔΕΔΥ παραχωρούν την θέση τους στα ενιαία εργατοϋπαλληλικά κέντρα της περιοχής. Αυτά δημιουργούνται και  συγκροτούνται από τα τοπικά παραρτήματα των συνδικάτων. Οι διοικήσεις όλων των τοπικών παραρτημάτων, συγκροτούνται σε σώμα και εκλέγουν τις διοικήσεις των νέων εργατοϋπαλληλικών κέντρων.

Κεντρική διοίκηση

Μετά την κατάργηση των Ομοσπονδιών, καταργείταικαι και το τρίτο επίπεδο συνδικαλιστικής οργάνωσης η σημερινή ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Την θέση τους την καταλαμβάνει η κεντρική διοίκηση των συνδικάτων.

Έτσι μετά το τέλος των εκλογών, τα μέλη διοικήσεων των κλαδικών συνδικάτων, συγκροτούνται σε σώμα και εκλέγουν την κεντρική διοίκηση η οποία στο εξής, θα εκπληρώνει αρμοδιότητες που είχαν οι ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

 Επιχειρησιακά σωματεία

Τα επιχειρησιακά σωματεία δεν καταργούνται. Αντιθέτως αυτά ή τα Συμβούλια εργαζομένων, με ευθύνη των κλαδικών συνδικάτων, επεκτείνονται  σε όλες τις επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων ή  με Ενώσεις προσώπων κάτω από το 20. Αυτά είναι ο συνδετικός κρίκος με τα κλαδικά συνδικάτα, έχουν την ευθύνη εφαρμογής των νόμων και δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Ο παραπάνω τρόπος έκφρασης των εργαζομένων είναι απλός και λειτουργικός καθώς με λίγα συνδικάτα, συσπειρώνουν τους εργαζόμενους σε πολλά επίπεδα όπως: Καθέτως και ανά κλάδο από το κάθε συνδικάτο χωριστά. Τοπικά περιφερικά, από τα τοπικά παραρτήματα. Πανελλαδικά από την κεντρική διοίκηση. Σε επίπεδο επιχείρησης, από τα επιχειρησιακά σωματεία ή συμβούλια εργαζομένων ή ενώσεις προσώπων.

Προτάσεις για ενοποίηση Ομοσπονδιών

Εάν λυθεί ο γρίφος της Μεταποιητικής βιομηχανίας, ο όποιος συγκεντρώνει το μεγαλύτερο σε αριθμό Ομοσπονδιών και Συλλογικών Συμβάσεων – υπογράφονται από τον ίδιο εργοδοτικό φορέα τον ΣΕΒ – τον κλάδο με την μεγαλύτερη μείωση (περί το 40%) σε αριθμό εργαζομένων (από τους 365.891 που εργάζονταν το 2008 σήμερα εργάζονται 224.662), οι υπόλοιποι κλάδοι μιλούν από μόνοι τους, και οι οποίοι συγκροτούνται ως εξής:

1) Βιομηχανίας – Βιοτεχνίας, 2) Εμπορικών επιχειρήσεων,3) Παροχής υπηρεσιών, 4) Μεταφορικών εταιριών, 5) Κατασκευαστικών εταιριών, 6) Επισιτισμού Τουρισμού, 7) Χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, 8)Δημόσιας Διοίκησης, 9) Υγείας Πρόνοιας – Κοινωνικής Ασφάλισης, 10) Στην εκπαίδευση,11) Πολιτισμού – Θεάματος Ακροάματος, 12) Στην Αυτοδιοίκηση, 13) Επικοινωνίας, 14) Ενέργειας, 15) Συνταξιούχων.

            Ορισμένα χρήσιμα μέτρα:  

·         Εισάγεται ο θεσμός των θητειών για όλους τους συνδικαλιστές.

·         Καταργείται η απαλλαγή των συνδικαλιστών από την εργασία τους και μετατρέπεται σε ημερήσιες άδειες όχι όμως για ολόκληρο μήνα.

·         Έργο των συνδικάτων, θα το αναλάβουν επαγγελματικά συνδικαλιστικά στελέχη και από το υπάρχων προσωπικό των ομοσπονδιών – εργατικών κέντρων.

Η συ­ζή­τη­ση,βέ­βαια, δεν κλείνει εδώ, μόλις τώρα ανοίγει.

 

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2014

 

* Ο  Κώ­στας Νι­κο­λά­ου εί­ναι μέ­λος της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

 

   

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ο χάρτης των (287) Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας – Τα συνδικάτα που τις υπογράφουν και πότε λήγουν.

Posted on Δεκέμβριος 3, 2013. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 2) ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ |

assets_LARGE_t_420_53845682

Οι Συμβάσεις που ακλουθούν είναι κατά αλφαβητική σειρά και κατά κλάδο

——————–

Συνοπτικά:

Οι Συλλογικές συμβάσεις εργασίας που καλύπτουν (πέραν της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης) τους εργαζόμενους και οι οποίες αριθμούν τις (287) διακρίνονται:

Σε Κλαδικές, οι οποίες αναφέρονται σε ομάδα επαγγελμάτων.

Σε Ομοιοεπαγγελματικές (ειδικότητα), που αναφέρονται σε μία ειδικότητα.

Σε Τοπικές,  οι οποίες αναφέρονται σε συγκεκριμένη περιοχή κατά βάση σε επίπεδα Νομού, και καλύπτουν είτε ένα επάγγελμα ή έναν κλάδο.

Επίσης, από τις 287 Σ.Σ.Ε, συναντάμε πλήθος συμβάσεων οι οποίες αναφέρονται σε κάποιο κλάδο, αλλά καλύπτουν μόνο τους ανειδίκευτους – ειδικευμένους εργάτες, καθώς και το αντίστροφο, συμβάσεις που αναφέρονται σε κάποιο επάγγελμα, όμως περιορίζονται σε συγκεκριμένο κλάδο.

Έτσι έχουμε:

Κλαδικές: (48)

Ειδικότητα:  (117)

Τοπικές: (75)

Κλαδικές μόνο για ανειδίκευτους – ειδικευμένους εργάτες: (47 )

Από ποιους υπογράφονται:

Από την πλευρά των εργαζομένων, οι  137 συμβάσεις υπογράφονται από Δευτεροβάθμιες Οργανώσεις (Ομοσπονδίες), ενώ οι υπόλοιπες 150  υπογράφονται   από Πρωτοβάθμιες Οργανώσεις (Σωματεία).

Από την πλευρά των εργοδοτών, οι (69) υπογράφονται απ΄ ευθείας από τον ΣΕΒ (Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων) καθώς (οι  περισσότερες) και από την ΓΣΕΒΕΕ  (Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας, και  άλλες (51) αφορούν και υπογράφονται με το Ελληνικό Δημόσιο. Οι υπόλοιπες (167)  υπογράφονται, από κλαδικές ή τοπικές οργανώσεις του ΣΕΒ, ή από εργοδοτικές οργανώσεις, πέραν της Βιομηχανίας, όπως το Εμπόριο, τουρισμός, μεταφορές, τράπεζες κ.λ.π.

Συμβάσεις ανά κλάδο:

(76) – Μεταποιητική Βιομηχανία – βιοτεχνία

(2)  –   Εμπορικών Επιχειρήσεων

(11)  – Επιχειρήσεων Παροχής  Υπηρεσιών

(24)  – Κατασκευές – Τεχνικά έργα

(22)  – Εταιριών Μεταφοράς – Κατασκευή οχημάτων

(29)  – Επισιτισμού – Τουρισμού

(4)    – Χρηματοπιστωτικών Επιχειρήσεων 

(8)   – Επιχειρήσεων στην Ενέργεια

(10) – Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων– Πρωτογενής Τομέας

(16 ) – Επιχειρήσεων στην Υγεία

(14)  – Επιχειρήσεων στην Εκπαίδευση

(15)  – Πολιτισμού – Θεάματος  Ακροάματος

(30)  – Τύπου – Χάρτου

(26)   – Δημοσίου – ΟΤΑ (Ιδιωτικού Δικαίου).  Δημοσίου, υπάρχουν και άλλες (25) οι οποίες είναι κατανεμημένες στους παραπάνω κλάδους.

Συμβάσεις που έληξαν:

Μετά την κατάργηση του ΟΜΕΔ  (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας) και της μετενέργειας και με  υποχρεωτική λήξη όλων των Συλλογικών Συμβάσεων. Από το σύνολο των 287 συμβάσεων, έως τις 31/10/ 2013,  έχουν λήξει οι (234) και οι οποίες δεν έχουν ανανεωθεί.  Από τις υπόλοιπες οι (23) λήγουν έως 31/12/2013 ενώ οι (30) λήγουν το 2014 και ορισμένες το 2015.                                                                                                                                          Από τις ισχύουσες συμβάσεις, οι (34) έχουν έναρξη ισχύος το 2012 που σημαίνει, αυτές υπογράφηκαν μετά την κατάργηση του ΟΜΕΔ.

Συμβάσεις που ισχύουν  – ανά κλάδο: 

Μεταποιητική Βιομηχανία: Από τις 76 συμβάσεις,  ισχύουν μόνο οι (5)

Εμπορικών Επιχειρήσεων: Από τις 2 συμβάσεις, η μία έχει λήξει ενώ η δεύτερη, στο στάδιο τρίμηνης μετενέργειας και  διαδικασία ανανέωσης.   

Επιχειρήσεων Παροχής  Υπηρεσιών: Από τις 11 συμβάσεις, ισχύουν (2)

Κατασκευές – Τεχνικά έργα: Από τις 24, ισχύουν  (4)

Εταιριών Μεταφοράς – Κατασκευή οχημάτων: Από τις 22, ισχύουν (6)

Επισιτισμού – Τουρισμού:  Από τις 29 συμβάσεις, ισχύουν (12)

Χρηματοπιστωτικών Επιχειρήσεων: Από τις 4 συμβάσεις, ισχύουν (1)

Επιχειρήσεων στην Ενέργεια: Από τις 8 συμβάσεις, ισχύουν (2)

Συνεταιριστικών –  Πρωτογενής Τομέας: Από τις 10, ισχύουν (3)

Επιχειρήσεων στην Υγεία: Από τις 16 συμβάσεις, ισχύουν (3)

Επιχειρήσεων στην Εκπαίδευση: Από τις 14 συμβάσεις, ισχύουν (2)

Πολιτισμού – Θεάματος  Ακροάματος: Από τις 15 συμβάσεις, ισχύουν (5)

Τύπου – Χάρτου: Από τις 30 συμβάσεις, ισχύουν (10)

Δημοσίου – ΟΤΑ (Ιδιωτικού Δικαίου):  Από τις 26 συμβάσεις, ισχύουν (1)

Εύρος των εν ενεργεία συμβάσεων:

Από τις ισχύουσες συμβάσεις, διακρίνονται αυτές των Εμπορικών επιχειρήσεων, των Ξενοδοχοϋπάλληλων, των Τραπεζών, των Κλινικών, των Τεχνικών έργων, Παροχής υπηρεσιών (security), Μετάλλου, και ορισμένες Τύπου- χάρτου. Μόνο αυτές καλύπτουν ένα σεβαστό αριθμό εργαζομένων αφού μόνο στις εμπορικές επιχειρήσεις, στον τουρισμό και σε  χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς εργάζεται το 37% του συνόλου των εργαζομένων.

Έτσι από το σύνολο των εν ενεργεία κλαδικών – επαγγελματικών συμβάσεων, μπορούμε να πούμε, ένα ποσοστό της τάξης του 45% καλύπτεται τις συμβάσεις αυτές, (υπό την προϋπόθεση εργοδότες και εργαζόμενοι είναι μέλη των αντίστοιχων οργανώσεων).   Στους υπόλοιπους κλάδους , εκεί που οι συμβάσεις έχουν λήξει και δεν έχουν ανανεωθεί κυριαρχούν και βασιλεύουν οι  «ατομικές συμφωνίες».

Επιχειρησιακές συμβάσεις:

Εκτός των παραπάνω συμβάσεων, υπάρχουν και οι επιχειρησιακές συμβάσεις, που υπογράφονται από αντίστοιχα επιχειρησιακά σωματεία, τελευταία και από «ενώσεις προσώπων».

Έτσι έχουμε:

2010: Υπογράφηκαν (240)συμβάσεις .

2011: Υπογράφηκαν (178) συμβάσεις .

2012: Υπογράφηκαν (975)συμβάσεις .

2013: Υπογράφηκαν (368) συμβάσεις . (έως 31/Οκτωβρίου)

Συγκεντρωτικός πίνακας δεν υπάρχει, από το γεγονός όμως ότι μόνο σε ένα έτος υπογράφηκαν 975 συμβάσεις και με δεδομένο ότι άλλες έχουν μονοετή άλλες διετή ή τριετή διάρκεια, συμπεράνουμε ότι ο συνολικός αριθμός των συμβάσεων αυτών είναι πολύ πάνω από τις (1.000).

Στις συμβάσεις αυτές, θα πρέπει να γίνει σαφείς διαχωρισμός, μεταξύ αυτών που υπήρχαν πριν από τις 25/10/2011 και σε αυτές που δημιουργήθηκαν με τα την ημερομηνία αυτή, καθώς με τον νόμο 4024/2011 δίνεται η δυνατότητα στις «ενώσεις προσώπων» να συνάπτουν επιχειρησιακές συμβάσεις, αλλά και η υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν περί τις (300) συμβάσεις, κατά βάση μεγάλων επιχειρήσεων στην βιομηχανία – ΔΕΚΟ, υπογράφονται από σωματεία και διατηρούν όρους πάνω από τις κλαδικές και την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.,  και οι οποίες καλύπτουν μεγάλο αριθμό εργαζομένων.

Οι υπόλοιπες περί τις  (750) συμβάσεις, κατά βάση επιχειρήσεων μέσου αριθμού εργαζομένων και κατά κύριο χωρίς επιχειρησιακό σωματείο, είναι αυτές που υπογράφηκαν  από εργοδοτικά εκτρώματα τύπου ενώσεων προσώπων, και που δημιουργήθηκαν για να μειώσουν τα συλλογικά δικαιώματα στα όρια τις Ε.Γ.Σ.Σ.Ε..

Οι συμβάσεις αυτές, είναι όλες παράτυπες και παράνομες, καθώς δεν τηρήθηκε ο ν. 1264/82 που καθορίζει την διαδικασία σύστασης και λειτουργιάς των Συμβουλίων Εργαζομένων.

Κλάδοι και επαγγέλματα όπως τα καταγράφει το ΙΚΑ

Αριθμός εργαζομένων: Σύμφωνα με ετήσια στοιχεία του ΙΚΑ, οι εργαζόμενοι στον Ιδιωτικά Τομέα είναι πάνω 2.700.000, (έχουν τουλάχιστο μια ημέρα ασφάλιση) χωρίς να προσθέσουμε τους εργαζόμενους στο Τύπο καθώς ανήκουν σε άλλο Ταμείο,  και όσους εργάζονται με «μπλοκάκι» οι οποίοι ασφαλίζονται στον ΟΑΕΕ. Μηνιαία στοιχεία, σύμφωνα με το ΙΚΑ τον μήνα Απρίλιο 2013, εργάστηκαν 1.491.220 και από αυτούς οι 1.462.049 σε κοινές επιχειρήσεις ενώ οι 29.171 σε οικοδομοτεχνικά έργα.

Καταμερισμός ανά κλάδο:

Εμπορικές επιχειρήσεις: 23%

Μεταποιητική βιομηχανία: 15 %,

Παροχή υπηρεσιών: 10 %,

Ξενοδοχεία – εστιατόρια:  9 %,

Μεταφορές:  8%,

Κατασκευές: 4,5 %,

Εκπαίδευση: 7%,

Υγεία: 6,5 %,

Χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς: 5 %

Δημόσια διοίκηση και άμυνα:  5%

Ηλεκτρικό ρεύμα – αέριο- νερού: 2 %,

Άλλες δραστηριότητες : 5 %.

Απουσιάζει ο κλάδος του τύπου καθώς δεν είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ.

Καταμερισμός ανά επάγγελμα:

Υπάλληλοι γραφείου: 28 %

Πωλητές καταστημάτων:  18 %,

Ανειδίκευτοι εργάτες: 17 %

Τεχνολόγοι – τεχνίτες βοηθοί: 11%,

Επιστημονικά – καλλιτεχνικά επαγγέλματα: 10,50 %

Χειριστές μηχανημάτων: 8 %

Ειδικευμένοι τεχνίτες: 7.5%

 

Καταμερισμός ανά επιχείρηση: Οι επιχειρήσεις που απασχολούν προσωπικό ανέρχονται στις 193.944 (Απρίλιος 2013) και οι οποίες οι  183.988 είναι κοινές επιχειρήσεις ενώ οι 9.956 οικοδομοτεχνικά έργα. Από το σύνολο των κοινών επιχειρήσεων, οι 20.642 επιχειρήσεις απασχολούν προσωπικό πάνω από 10 άτομα, με συνολικό αριθμό 1.099.628 εργαζόμενων. Οι 163.346 επιχειρήσεις απασχολούν προσωπικό κάτω από 10 άτομα με συνολικό αριθμό 372.151 εργαζόμενων.

Καταμερισμός ανά υπηκοότητα: Από το σύνολο των εργαζομένων το 90,64% είναι Έλληνες και το 9.36 % αλλοδαποί. Από τους αλλοδαπούς το 4.95% έχουν την αλβανική υπηκοότητα και οι υπόλοιποι άλλων χωρών. Πριν τρία χρόνια η σχέση αυτή ήταν 85% Έλληνες και 15% αλλοδαποί.

Ανασυγκρότηση των Συλλογικών Συμβάσεων:

Είναι προφανές πως ο κύκλος των κλαδικών – επαγγελματικών – τοπικών συμβάσεων που γνωρίζουμε, έκλεισε οριστικά. Όχι γιατί καταργήθηκε ο ΟΜΕΔ. Γιατί οι πολλές συμβάσεις ούτε τους εργαζόμενους συσπειρώνουν ούτε προϋποθέσεις και όρους ταξικής πάλης δημιουργούν. Συνεπώς η λύση,        βρίσκεται σε μεγάλες ενοποιήσεις και σε λίγες κλαδικές συμβάσεις

Στην Βιομηχανία ο αδύναμος κρίκος:

Θέλω να πιστεύω πως ο αδύναμος κρίκος προς υπογραφή κλαδικής σύμβασης, και με όρους ταξικής πάλης, βρίσκεται στην  Μεταποιητική Βιομηχανία και ο λόγος είναι απλός. Αντί λοιπόν ο ΣΕΒ να υπογράφει, μία – μια και με τον καθένα χωριστά 76 συμβάσεις στον ίδιο κλάδο, θα πρέπει τα 76 συνδικάτα που υπογράφουν τις συμβάσεις αυτές, να καταθέσουν και να διεκδικήσουν ενιαία κλαδική σύμβαση.

Και κατά δεύτερο, Κλαδική Σύμβαση Βιομηχανίας – Βιοτεχνίας υπάρχει, προς το παρόν καλύπτει το υπαλληλικό προσωπικό του κλάδου αυτού, υπογράφεται από την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, στην Ομοσπονδία αυτή ανήκει και η πρωτοβουλία.

OI ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ)

OI ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ( ΚΑΤΑ ΚΛΑΔΟ )

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΩΣ ΠΑΕΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ, ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ;

Posted on Οκτώβριος 6, 2013. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

112755-unemployment-in-greece

Τα στοιχεία των ΟΑΕΔ & ΙΚΑ καίνε τον Υπουργό Εργασίας και αποκαλύπτουν τα ψέματα περί ανάπτυξης της οικονομίας

Του Κώστα Νικολάου 

ΕΠΟΧΗ 6 /10/ 2013:

Εδώ παπάς εκεί παπάς, που είναι η ανεργία; Εξαφανίστηκε!! Ή, για την ακρίβεια αυτή μειώνεται!! Έτσι θέλει ο υπουργός Εργασίας. Και καθώς έχει επιδοθεί στο σπορ της παραπλάνησης και της εξαπάτησης, έρχεται – όπως προχθές- κάθε μήνα και με νέα ανακοίνωση για να διατυμπανίσει πως η Ελλάδα τώρα μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης και ότι οι αυξητικοί ρυθμοί της ανεργίας ανακόπτονται και η αγορά εργασίας εισέρχεται σε φάση σταθεροποίησης. Μόνο που τα στοιχεία που χρησιμοποιεί είναι του τύπου «ο χωροφύλακας και το μπουζούκι είναι όργανα, άρα, χωροφύλακας και μπουζούκι, το ίδιο πράμα»
Ο κ. Βρούτσης, ισχυρίζεται, πως το ισοζύγιο των ροών (απολύσεις – προσλήψεις) μισθωτής απασχόλησης του πρώτου οκταμήνου του 2013 είναι θετικό, 102.580 νέες θέσεις εργασίας. Και πως αποτελεί και την υψηλότερη επίδοση από το 2004 μέχρι σήμερα. Ο υπουργός Εργασίας, παραπλανεί συστηματικά και εμπαίζει τους ανέργους.
Πώς; Πρώτα, απαγόρευσε ή περιόρισε τον ΟΑΕΔ και το ΙΚΑ, να ανακοινώνουν εγκαίρως στοιχεία. Ο ΟΑΕΔ για τους ανέργους και τις ροές μισθωτής απασχόλησης, ( τελευταία ανακοίνωση είναι για τον μήνα Μάρτιο του 2013) και το ΙΚΑ τα μηνιαία στοιχεία απασχόλησης, (τελευταία ανακοίνωση είναι για τον Σεπτέμβριο του 2012). Μετά, δημιούργησε ένα νέο «σύστημα πληροφόρησης» το ΕΡΓΑΝΗ.

Το ΕΡΓΑΝΗ, που λειτουργεί από της 1/3/2013, χρησιμοποιεί στοιχεία του ΟΑΕΔ αποκρύβοντας όμως, τους εγγεγραμμένους άνεργους, παρουσιάζει μόνο τις ροές μισθωτής απασχόλησης. Όσο θετικά και αν είναι τα αποτελέσματα, μόνο από τις ροές, κανένα αξιόπιστο στοιχείο περί ανάπτυξης προκύπτει και αυτό για τους εξής λόγους:

Πρώτον, στις ροές απασχόλησης, θα πρέπει κάθε φορά να εξετάζεται και το προφίλ των προσλήψεων. Εάν αυτές είναι, π.χ., με μερική απασχόληση ή εκ περιτροπής εργασία, τότε ας μην μιλάμε για επικείμενη είναι ανάπτυξη.

Δεύτερον, θα πρέπει να εξετάζεται η περίοδος των ροών. Το πρώτο εξάμηνο κάθε έτους, λόγο της εποχικής και εκτεταμένης προσωρινής απασχόλησης, οι προσλήψεις υπερτερούν των απολύσεων ενώ το δεύτερο εξάμηνο γίνεται το αντίστροφο.

Τρίτον, για αξιόπιστα συμπεράσματα θα πρέπει, η απογραφή εκροών – εισροών απασχόλησης να γίνεται στο συνόλου του ενεργού πληθυσμού. ο ΟΑΕΔ όμως απευθύνεται και καταγράφει τις αποχωρίσεις – προσλήψεις μόνο των μισθωτών του Ιδιωτικού Τομέα, αποκρύπτοντας έτσι τις αποχωρήσεις – απολύσεις – κλεισίματα επιχειρήσεων και μηδενικές προσλήψεις, που καταγράφονται στον ευρύτερο δημόσιο Τομέα.

Τέταρτον, η αυξομείωση των ροών μισθωτής απασχόλησης σχετίζεται και με το αν είναι δηλωμένη ή όχι εργασία. Σημαίνει ότι όταν αυξομειώνεται η αδήλωτη εργασία, αυτό επηρεάζει και τους δείκτες ροών απασχόλησης. Όχι όμως και το ποσοστό ανεργίας, αφού οι αδήλωτοι που για κάποιο λόγο δηλώθηκαν, έτσι και αλλιώς, εργαζόμενοι ήταν.

Ο κ. Βρούτσης σκοπίμως, παραβλέπει τους κανόνες αυτούς, και με επιλεγμένα στοιχεία προσπαθεί να εμφανίσει ένα ειδυλλιακό τοπίο. Εμείς, παρουσιάζουμε όλα τα στοιχεία, τουλάχιστο αυτά που διαθέτουμε, και που αποδεικνύεται πως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική!!

1. Στον πίνακα Ι παρουσιάζονται οι αποχωρίσεις – προσλήψεις του 2013 και οι διαφορές σε σχέση με το 2012, όπως τις καταγράφει το ΕΡΓΑΝΗ του κ. Βρούτση.

 Πίνακας I

 

2. Στον πίνακα II, είναι οι ετήσιες ροές μισθωτής απασχόλησης, ανά εξάμηνο από το 2006 έως το 2012.

 Πίνακας ΙΙ

 

 3. Στον πίνακα IIΙ παρουσιάζουμε το προφίλ των προσλήψεων από την 1η Μαρτίου έως 31 Αύγουστου 2013 οι οποίες είναι 528.968.

 Πίνακας ΙΙΙ

  4. Στον πίνακα IV παρουσιάζουμε τα στοιχεία απασχόλησης του Σεπτεμβρίου κάθε έτους, από το 2008 έως το 2012, που είναι και τα τελευταία διαθέσιμα του ΙΚΑ.

 Πίνακας IV

 5. Στον πίνακα V παρουσιάζουμε τους εγγεγραμμένους άνεργους στον ΟΑΕΔ από την 1/1 /2010 έως της 31 Μαρτίου 2013, όπου και η τελευταία ανακοίνωσή του. Παράλληλα, αποκαλύπτουμε και το τρικ του ΟΑΕΔ, καθώς, ως γνωστό, όταν εγγράφει τους ανέργους τους διαχωρίζει, σε όσους ζητούν από τον ΟΑΕΔ εργασία και σε όσους δεν ζητούν. Όταν όμως ανακοινώνει τα στοιχεία ανέργων, παρουσιάζει ως άνεργους μόνο όσους ζητούν εργασία ενώ τους υπόλοιπους του αναφέρει στα ψιλά και χρειάζεται μικροσκόπιο να το διαβάσει κανείς.

 Πίνακας V

 

Παρατηρήσεις Συμπεράσματα:

Πρώτον:
Σύμφωνα με το ΕΡΓΑΝΗ, (Πίνακας Ι) έως και τον μήνα Αύγουστο, οι προσλήψεις υπερτερούν κατά 102.580, ενώ σε σχέση με το 2012, αυτές είναι 71.318. Όμως είναι νωρίς να κρίνουμε και όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Ο πίνακας II εμφανίζει όλοι την αλήθεια που λέει ότι σε όλα τα πρώτα εξάμηνα υπερτερούν οι προσλήψεις ενώ στα δεύτερα ακλουθούν οι απολύσεις.

Δεύτερον:
Στον πίνακα IV βλέπουμε, ότι η μερική απασχόληση το Σεπτέμβριο του 2012 ήταν το 19,9% της πλήρους, ενώ σήμερα μαζί με την εκ περιτροπή εργασία (πίνακας III) τα ποσοστά αυτά υπερδιπλασιάστηκαν και το (33,47% + 8,29%) 41,76%. Αυτό σημαίνει, πώς από το σύνολο των προσλήψεων του 2013 το 42% μοιράζεται την ίδια θέση. Δηλαδή κατά 22% περισσότεροι από το 2012! Αυτό σε νούμερα μεταφράζεται, σε 11% λιγότερες θέσεις εργασίας του συνόλου των προσλήψεων, δηλαδή από τις 637.258 προσλήψεις θα αφαιρέσουμε το 11% ή τις 70.098. Αλλά τόσες είναι και οι περισσότερες θέσεις εργασίας του κ. Βρούτση.

Τρίτον:
Ο πίνακας V του ΟΑΕΔ, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας. Δείχνει ότι και τους τρείς πρώτους μήνες του 2013, καταγράφονται κάθε μήνα, 100.000 περίπου περισσότεροι άνεργοι σε σχέση με το 2012. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτεται και η απάτη του Υπουργού, αφού ο ίδιος με το ΕΡΓΑΝΗ (Πίνακας Ι) στο διάστημα αυτό εμφανίζει για το 2013 38.288 (9.031+12.743+ 16.514) νέες θέσεις εργασίας.

Τέταρτον:
Στον πίνακα IV του ΙΚΑ, φαίνεται και η καταστροφή της οικονομίας. Μόνο έως το Σεπτέμβριο του 2012 οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν προσωπικό μειώθηκαν κατά 117.399 και οι θέσεις εργασίας κατά 495.400. Η μερική απασχόληση αυξήθηκε σε σχέση με την πλήρη, κατά 50%.

Πέμπτον:
Μέχρι εδώ μιλάμε για τις ροές μόνο του Ιδιωτικού Τομέα. Όχι των υπολοίπων τομέων. Σ΄ αυτούς, όμως, κυριαρχούν μόνο οι εκροές, δηλαδή, μόνο αποχωρίσεις, απολύσεις μέσω ιδιωτικοποιήσεων και κλεισίματα επιχειρήσεων, με μηδενικές ή ελάχιστες εισροές. Δεν μιλήσαμε επίσης, για τους νεοεισερχόμενους οι οποίοι σύμφωνα με την (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) αυτοί ανέρχονται στους 120. 000 το χρόνο.

Συμπέρασμα: Εάν και στο τέλος του έτους, τα αποτελέσματα του ΕΡΓΑΝΗ είναι θετικά, αυτό δεν έχει να κάνει με την ανάπτυξη, παρά μόνο, με βίαιες αλλαγές των εργασιακών σχέσεων, τυχών κάμψη της αδήλωτης εργασίας ή και από ιδιωτικοποιήσεις του Δημοσίου Τομέα.

Τελευταίο αλλά σοβαρό! ο Υπουργός είναι υπόλογος και για κάτι ακόμα. Στον Πίνακα II του ΟΑΕΔ, εμφανίζονται κάθε χρόνο περί τις 300.000 ως οικιοθελείς αποχωρίσεις!! Πόσο «οικιοθελείς» όμως είναι αυτές σε περίοδο κρίσης και με ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη; Οι ετήσιες αποχωρίσεις λόγο συνταξιοδότησης, σύμφωνα με το ΙΚΑ κυμαίνονται μόνο στις 60.000. Εμείς θα το πούμε και ο υπουργός ας το διαψεύσει. Είναι παράνομες απολύσεις από επιχειρήσεις οι οποίες, ενώ ροκανίζουν τις επιδοτήσεις του ΟΑΕΔ, δεν τηρούν τους όρους περί διατήρησης θέσεων εργασίας. Τις απολύσεις αυτές τις εμφανίζουν ως οικιοθελείς αποχωρίσεις!! Και το υπουργείο Εργασίας αυτά τα δέχεται.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2013

Νικολάου Κώστας
Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ
nikolaou@kepea

 

 

ΣΥΡΙΖΑ: «Ύποπτες» διαφορές στα στοιχεία ΟΑΕΔ, ΙΚΑ για την ανεργία

 συριζα

Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς τον κ. υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας

 

Θέμα: Τα στοιχεία των ΟΑΕΔ & ΙΚΑ διαψεύδουν τις εξαγγελίες του Υπουργού Εργασίας περί ανάπτυξης και μείωσης της ανεργίας.
Ο Υπουργός Εργασίας προβαίνει κάθε μήνα και σε μια νέα ανακοίνωση για να διατυμπανίσει πως η Ελλάδα τώρα μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης, οι αυξητικοί ρυθμοί της ανεργίας ανακόπτονται και η αγορά εργασίας εισέρχεται σε φάση σταθεροποίησης.
Στην τελευταία ανακοίνωση ισχυρίζεται πως το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης του πρώτου οκταμήνου του 2013 είναι θετικό και διαμορφώνεται στις 102.580 νέες θέσεις εργασίας, την υψηλότερη επίδοση από το 2004 μέχρι σήμερα!

Πρόκειται για μια προσπάθεια συστηματικής παραπλάνησης και εμπαιγμού των ανέργων. Καταρχήν τα στοιχεία του ΟΑΕΔ και του ΙΚΑ για το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ δεν είναι έγκαιρα. Τα τελευταία στοιχεία του ΟΑΕΔ αφορούν τον μήνα Μάρτιο του 2013 και του ΙΚΑ το Σεπτέμβριο του 2012. Επιπροσθέτως, το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, από τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, αποκρύβει τους εγγεγραμμένους άνεργους και παρουσιάζει μόνο τις ροές μισθωτής απασχόλησης, δημιουργώντας μια εικονική πραγματικότητα.

Στις ροές απασχόλησης, δεν εξετάζεται το προφίλ των προσλήψεων, εάν δηλαδή αυτές είναι με μερική απασχόληση ή εκ περιτροπής εργασία. Δεν εξετάζεται επίσης η χρονική στιγμή των ροών καθώς, το πρώτο εξάμηνο κάθε έτους, λόγω της εποχικής και της εκτεταμένης προσωρινής απασχόλησης, οι προσλήψεις υπερτερούν των απολύσεων, ενώ το δεύτερο εξάμηνο γίνεται το αντίστροφο. Εξάλλου, για να θεωρήσει κανείς αξιόπιστα τα συμπεράσματα, θα έπρεπε η απογραφή εκροών – εισροών να γινόταν επί του συνόλου του ενεργού πληθυσμού και όχι μόνο από τους μισθωτούς του Ιδιωτικού Τομέα.
Το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ αποκλείει ανέργους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς κλπ. Αλλά και για τους μισθωτούς τα στοιχεία δεν είναι επαρκή, διότι δεν λαμβάνεται υπόψη η αδήλωτη εργασία, η οποία φτάνει το 33% του συνόλου των απασχολούμενων.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο ΟΑΕΔ, όταν εγγράφει τους ανέργους, τους διαχωρίζει σε όσους ζητούν εργασία και σε όσους δεν ζητούν. Όταν όμως ανακοινώνει τα στοιχεία ανέργων, παρουσιάζει ως άνεργους μόνο όσους ζητούν εργασία.
Μια απλή ανάγνωση των πινάκων που δημοσιεύουν οι φορείς, οδηγεί σε συμπεράσματα αντίθετα από του Υπουργείου. Σύμφωνα με το ΕΡΓΑΝΗ, έως και τον μήνα Αύγουστο του 2013, οι προσλήψεις υπερτερούν σε σχέση με το 2012. Όμως, σε άλλο πίνακα φαίνεται ότι σε όλα τα πρώτα εξάμηνα υπερτερούν οι προσλήψεις ενώ στα δεύτερα ακολουθούν οι απολύσεις.
Τα στοιχεία επίσης δείχνουν ότι η μερική απασχόληση το Σεπτέμβριο του 2012 έφτανε το 19,9%, ενώ σήμερα, μαζί με την εκ περιτροπής εργασία, υπερδιπλασιάστηκαν και τρέχουν με 41,76%!
Από το σύνολο των προσλήψεων του 2013, δηλαδή, το 42% μοιράζεται την ίδια θέση, 22% περισσότεροι από το 2012. Αυτό σε νούμερα μεταφράζεται, σε 11% λιγότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με τις προσλήψεις!
Το συμπέρασμα είναι ότι, εάν και στο τέλος του έτους υπάρξουν θετικά αποτελέσματα, αυτό θα είναι αποτέλεσμα βίαιων αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις και όχι της ανάπτυξης.
Με βάση τους πίνακες, αποκαλύπτονται και «ύποπτες» διαφορές μεταξύ των συστημάτων: ο ΟΑΕΔ, τους τρεις πρώτους μήνες του 2013, καταγράφει 100.000 περισσότερους ανέργους σε σχέση με το 2012, ενώ στο ΕΡΓΑΝΗ στο διάστημα αυτό εμφανίζει 38.288 νέες θέσεις εργασίας!
Παράλληλα, σύμφωνα με το ΙΚΑ, μόνο έως το Σεπτέμβριο του 2012, οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν προσωπικό μειώθηκαν κατά 117.399 και οι θέσεις εργασίας κατά 495.400, ενώ η μερική απασχόληση αυξήθηκε σε σχέση με την πλήρη, κατά 50%.
Τέλος, θα πρέπει να τονιστεί ότι οι 300.000 οικιοθελείς αποχωρήσεις σε περίοδο κρίσης και με την ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη που εμφανίζονται από τον ΟΑΕΔ είναι εικονικές, όταν μάλιστα οι ετήσιες αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης, σύμφωνα με το ΙΚΑ, κυμαίνονται στις 60.000.
Στην ουσία πρόκειται για παράνομες απολύσεις από επιχειρήσεις οι οποίες, ενώ ροκανίζουν τα προγράμματα του ΟΑΕΔ, δεν τηρούν τους όρους περί διατήρησης των θέσεων εργασίας, απολύουν παράνομα, και τις απολύσεις αυτές τις εμφανίζουν ως οικιοθελείς αποχωρήσεις.
Με βάση τα παραπάνω ερωτάται ο κ. υπουργός:
1) Πώς απαντά στις αντιφάσεις μεταξύ των στοιχείων του ΟΑΕΔ και του ΙΚΑ, με αυτά που προκύπτουν από το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ;
2) Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί για την έγκαιρη, ολοκληρωμένη συλλογή στοιχείων από τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης και τον ΟΑΕΔ;
3) Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί προκειμένου να συμπεριληφθούν στο ΕΡΓΑΝΗ όλοι οι εργασιακοί κλάδοι;

Οι ερωτώντες βουλευτές
Στρατούλης Δημήτρης, Καραγιαννίδης Χρήστος, Μπάρκας Κώστας, Μπόλαρη Μαρία, Σταθάς Γιάννης, Τσουκαλάς Δημήτρης, Χαραλαμπίδου Δέσποινα

 

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΤΩΡΑ

Posted on Φεβρουαρίου 14, 2013. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 2) ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ |

ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

 Εποχή:  27 /1/ 2013

Του Κώστα Νικολάου*

 

image.ashxΟι ποιο δύσκολες στιγμές για το συνδικαλιστικό κίνημα καθώς, παρά τις μεγαλειώδες κινητοποιήσεις και που οδήγησαν στην πτώση δύο κυβερνήσεων, παρά τους αγώνες που σε επίπεδο κλάδων (δημόσιο) συνεχίζονται, αυτοί δεν είναι ικανοί να ανακόψουν την ξέφρενη – ρεβανσιστική επίθεση της εργοδοσίας, πρώτον γιατί τα συνδικάτα του Ιδιωτικού Τομέα αποδεκατίστηκαν και δεύτερον, θα ήταν αφέλεια να νομίζει κανείς πως οι εργαζόμενοι του δημοσίου από μόνοι τους θα σηκώσουν όλα τα βάρη του κινήματος.

Προτάσεις που βλέπουν την ανάπτυξη του σ.κ. απλώς μέσα από καλύτερη λειτουργία των συνδικάτων, όσο χρήσιμες και εάν είναι, έχουν περιοριστικό χαρακτήρα γιατί περιστρέφονται γύρο από το δημόσιο χώρο όπου υπάρχουν και λειτουργούν συνδικάτα. Δεν αφορούν τα 3.000.000 εργαζομένων – υποαπασχολουμένων- ψευτο-αυτοαπασχολουμένων – ανέργων του Ιδιωτικού Τομέα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν καλύπτονται από κανένα συνδικάτο, αλλά και οι ελάχιστοι που καλύπτονται από ορισμένα συνδικάτα, αυτά είναι διαιρεμένα σε περίπου διακόσιους ογδόντα (280) υπο-κλάδους και αυτό, τα καθιστά ανίκανα να ανταποκριθούν στους σκοπούς τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το 2011- 2012 έχουν καταγγελθεί ή έχουν λήξει οι περισσότερες από τις 280 «κλαδικές» συμβάσεις, και από αυτές μόνο οι 23 έχουν ανανεωθεί. Το 2013 λήγουν και οι υπόλοιπες και εφόσον δεν υπογραφούν νέες, θα ατονήσουν η θα σβήσουν και αυτά που υπάρχουν.

Στροφή στον Ιδιωτικό Τομέα

Τα συνδικάτα, ανεξάρτητα πως τα φαντάζεται κανείς και το τι θα ήθελε να πράττουν, αυτά είναι θεσμικά όργανα οικονομικής πάλης των εργαζομένων αλλά και ευρύτερα της ταξικής πάλης καθώς, τα όποια αποτελέσματα των αγώνων τους καταγράφονται σε συλλογικές συμβάσεις και, σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία, αυτές αποτελούν νόμο του κράτους. Συνεπώς, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας συνιστούν βασικό στοιχείο της πάλης των εργαζομένων.

Διαθρωτικά προβλήματα

Παραδοσιακά, τα συνδικάτα και οι συλλογικές συμβάσεις, δομήθηκαν και αναπτύχτηκαν, κατά βάση, σύμφωνα και με την οικονομική διάρθρωση της χώρας, που σήμερα έπαψε να υπάρχει. Ούτε τα συνδικάτα ούτε οι συλλογικές συμβάσεις αντανακλούν την δομή της οικονομίας. Στο διάστημα που πέρασε, τα συνδικάτα δεν αναπροσαρμόσθηκαν βάση των αλλαγών του παραγωγικού προτύπου και των δραματικών αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις που ακολούθησαν.

Αντίθετα, αντί να υπάρχουν  λίγες κλαδικές συλλογικές συμβάσεις και λίγα κλαδικά συνδικάτα όπως η δομή της οικονομίας, οδηγηθήκαμε σε πληθώρα τύπου κλαδικών συμβάσεων που οι εργαζόμενοι ψάχνουν με το μικροσκόπιο να τις βρουν. Και στο ερώτημα, πως τόσα χρόνια είχαμε συλλογικές συμβάσεις και τώρα δεν υπάρχουν, η απάντηση είναι απλή.

Την αδυναμία των συνδικάτων να συνάπτουν με τους εργοδοτικούς φορείς συλλογικές συμβάσεις, ήρθε να την λύσει ο νόμος 1876/90 με την δημιουργία του ΟΜΕΔ, του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Εδώ προσέφευγαν κάθε χρόνο τα συνδικάτα και ανανέωναν τις «κλαδικές συμβάσεις» και αυτό πάντα στα πλαίσια των συμφωνιών και των αυξήσεων που επιτύγχανε η ΓΣΕΕ.

Ο τρόπος αυτός, δηλαδή αυτή η μορφή οργάνωση της πληθώρας συλλογικών συμβάσεων και συνδικάτων, αποδείχθηκε καταστροφικός. Τα συνδικάτα καθώς δεν αναδιοργανώθηκαν και δεν επανάκτησαν τη δύναμή τους, ουσιαστικά έχουν παραδοθεί σε διαιτητικές αποφάσεις, η πάλη των εργαζομένων για την κλαδική σύμβαση μετατρέπεται σε προϊόν γραφειοκρατίας, η κλαδική πολιτική απουσιάζει, η ταξική πάλη αναιρείται.

Τις αδυναμίες αυτές των συνδικάτων τις γνώριζαν πολύ καλά και οι εργοδότες και την κατάλληλη, για αυτούς, στιγμή, την εποχή των μνημονίων, τις αξιοποίησαν, επιβάλλοντας την ουσιαστική κατάργηση του ΟΜΕΔ. Με με τον τρόπο αυτό, μόνο με μία κίνηση, αφόπλισαν, στην ουσία κατήργησαν, όλα τα συνδικάτα.

Αυτά, όμως, είναι σημεία των δύσκολων καιρών, δεν μπορούν να μείνουν για πάντα. Τόσο οι συλλογικές συμβάσεις όσο και η λειτουργία των συνδικάτων άπτονται της δημοκρατίας σε μια χώρα. Η ταξική πάλη δεν καταργείται, απαιτούνται όμως και οι αντίστοιχες πρωτοβουλίες που πρέπει να παρθούν από εμάς.

Οικονομική διάρθρωση

Σύμφωνα με το ΙΚΑ, όπως καταγράφει τους κλάδους τα επαγγέλματα και τον αριθμό των επιχειρήσεων, στις εμπορικές επιχειρήσεις εργάζεται το 24% του συνόλου των εργαζομένων, στη μεταποιητική βιομηχανία το 17%,στην παροχή υπηρεσιών το 13%,σε ξενοδοχεία –εστιατόρια το 8%, στις μεταφορές το 8%, σε κατασκευές το 7%,στην εκπαίδευση το 7%, στην υγεία το 5,5%, σε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς το 4,5%, στην Δημόσια διοίκηση και άμυνα το 5% και στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, αερίου, νερού το 1%. Απουσιάζει ο κλάδος του τύπου καθώς δεν είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ.

Καταμερισμός ανά επάγγελμα: Το 27% του συνόλου των ασφαλισμένων έχουν την ειδικότητα υπάλληλου γραφείου, το 18,5% είναι ανειδίκευτοι εργάτες, το 17% πωλητές καταστημάτων, το 10% επιστημονικά – καλλιτεχνικά επαγγέλματα, το 10% τεχνολόγοι – τεχνίτες βοηθοί, το 9% χειριστές μηχανημάτων, και το 8% ειδικευμένοι τεχνίτες.

Καταμερισμός ανά επιχείρηση: Στις 188.452 ανέρχονται οι επιχειρήσεις που απασχολούν προσωπικό (Μάρτιος 2012) από τις 255.663 που υπήρχαν το αντίστοιχο μήνα του 2010. Από αυτές οι 20.762 επιχειρήσεις απασχολούν πάνω από 10 άτομα και εργάζεται το 73% του συνόλου των εργαζομένων, ενώ οι 167.690επιχειρήσεις απασχολούν κάτω από 10 άτομα και το 27% των εργαζομένων.

Καταμερισμός ανά υπηκοότητα: Από το σύνολο των εργαζομένων το 89.98% είναι Έλληνες και το 10,02% είναι αλλοδαποί, και από τους αλλοδαπούς το 5,20% έχουν την αλβανική υπηκοότητα και οι υπόλοιποι άλλων χωρών, ενώ πριν δύο χρόνια η σχέση αυτή ήταν 85% Έλληνες και 15% αλλοδαποί.

Εργασιακές σχέσεις

Οι εργαζόμενοι στον Ιδιωτικά Τομέα σύμφωνα με ετήσια στοιχεία του ΙΚΑ είναι πάνω 2.700.000, (έχουν τουλάχιστο μια ημέρα ασφάλιση) χωρίς να προσθέσουμε τους εργαζόμενους στο τύπο και όσους εργάζονται με «μπλοκάκι».

Οι εργασιακές σχέσεις, τίποτα δεν θυμίζουν το χθες, καθώς έχουν εξελιχτεί σε κινούμενη άμμο. Στις 920.629 έφτασαν οι απολύσεις – λήξεις συμβάσεων – αποχωρίσεις κατά το χρόνο που πέρασε σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ, ενώ οι εγγεγραμμένοι άνεργοι (Νοέμβριος 2012) αριθμούν τους 972.704 ποσοστό πάνω από 35%. Στο 1.475.473 μειώθηκαν οι ασφαλισμένοι, σύμφωνα με το ΙΚΑ (Μάρτιος 2012), τη στιγμή που η αδήλωτη εργασία, κατά το ΣΕΠΕ, ξεπερνάει το 30%. Στα ύψη η μερική απασχόληση φτάνοντας στο 25% έναντι της πλήρους, καθώς την περίοδο αυτή, οι μετατροπές των συμβάσεων σαρώνουν. Αυξάνεται η παροχή εργασίας μέσο τρίτων δηλαδή ο δανεισμός ή σε εργολάβους. Η παράβαση των ωραρίων εργασίας έγινε κανόνας ενώ η απλήρωτη εργασία καθεστώς, αφού πάνω από 500 χιλιάδες είναι για μήνες απλήρωτοι.

Να κάνουμε κάτι τώρα

Τα προβλήματα της αποδιοργάνωσης των συλλογικών συμβάσεων και συνδικάτων εμφανίστηκαν και στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς, μάλιστα με τον ποιο δραματικό τρόπο. Ενώ  σε πολιτικό επίπεδο ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά και διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία, σε κοινωνικό επίπεδο οι συσχετισμοί παραμένουν  σχεδόν οι ίδιοι, και αυτό είναι δείγμα της αποδιοργάνωσης και της γραφειοκρατικής μετεξέλιξης των συνδικάτων του Ιδιωτικού Τομέα και της ουτοπίας για αλλαγή των συσχετισμών χωρίς να προηγηθούν ή προωθηθούν ριζικές δομικές αλλαγές τόσο σε επίπεδο συλλογικών συμβάσεων όσο και συνδικάτων.

Σε πολιτικό επίπεδο

Ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να έρθει ακόμα ποιο κοντά στον κόσμο της μισθωτής εργασίας, και να συγκρουστεί με την κρατική βία και ανομία που ασκείται σε βάρος των εργαζομένων και ανέργων, καθώς και με το όργιο της αυθαιρεσίας, της τρομοκρατίας, ακόμη και  ποινικών αδικημάτων  των εργοδοτών.

Να αποφεύγει τα στρογγυλέματα, να γίνει ποιο διεκδικητικός και, ως κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να αποσαφηνίζει πλήρως την επόμενη μέρα την θέση του στα εργασιακά μισθολογικά. Εκτός από την δημόσια δέσμευση για το μέλλον, να διεκδικεί από τώρα την αποκατάσταση των μισθών και των συλλογικών συμβάσεων, την προστασία της κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων. Να διεκδικεί μέτρα για την ανεργία όπως η συνολική μείωση του χρόνου απασχόλησης, μέτρα για την αδήλωτη  εργασία όπως ποινικό αδίκημα κ.α., μέτρα για την προσωρινή απασχόληση όπως μόνο για εποχικές εργασίες κ.α., ειδικά μέτρα για τον περιορισμό της μερικής απασχόλησης, μέτρα για τους εργαζόμενους σε εργολαβίες όπως να έχουν ίδιο μισθό με τους εργαζόμενους της επιχείρησης που εργάζονται. Μέτρα για τους εργαζόμενους με «μπλοκάκι» όπως την πρόσληψή τους στην επιχείρηση, την κατάργηση του δανεισμού εργαζομένων κ.α.

Να θέσει το πρόβλημα της αντιμετώπισης των καταχρηστικών απολύσεων και των  «ατομικών συμφωνιών» που μετατρέπουν συμβάσεις και μειώνουν μισθούς, με την δημόσια δέσμευση ότι θα καταργηθούν όλες οι «ατομικές συμφωνίες» της περιόδου από το 2009, θα αποκατασταθούν οι εργασιακές σχέσεις και οι μισθοί και θα επαναπροσληφθούν όσοι δεν υπέγραψαν και απολύθηκαν για το λόγο αυτό.

Επίσης, θα πρέπει να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την αποκατάσταση των θεσμικών οργάνων των εργαζομένων, με σκοπό την ανάπτυξη των αγώνων και την διεκδίκηση των αιτημάτων τους.

Οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ

Είναι προφανές ότι στους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ πέφτει όλο το φορτίο και όλο το βάρος της ανασυγκρότησης του σ.κ. Με ταχύτατους ρυθμούς και χωρίς καθυστερήσεις θα πρέπει να πάρουν τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες.

Η ανασυγκρότηση του σ.κ. θα πρέπει να γίνει σε ενιαία βάση, χωρίς διαχωρισμούς δημόσιου ή Ιδ. Τομέα, με συνδικάτα που θα καλύπτουν όλους τους μισθωτούς, ανεξάρτητα από την μορφή απασχόλησης ή αν καθίστανται προσωρινά άνεργοι ή ανασφάλιστοι, και πάντα σύμφωνα με την οικονομική διάρθρωση της χώρας.

Γίνεται, επίσης, εμφανές πως κανένας αγώνας δεν θα αναπτυχτεί, χωρίς το συμμάζεμα των φερόμενων ως κλαδικών συμβάσεων. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να μελετηθούν και οι 280 συλλογικές συμβάσεις και να ενοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο και σύμφωνα με την εξέλιξη της οικονομίας.

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να γίνει καμία παραίτηση από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, τόσο για την αποκατάστασή της όσο και για την προστασία της. Αυτό σημαίνει πως το αίτημα για αυξήσεις στους μισθούς και τα ημερομίσθια θα πρέπει κυριαρχεί, όπως και τα θέματα της κοινωνικής ασφάλισης, της προστασίας των συντάξεων, αλλά και την γενική μείωσης του χρόνου απασχόλησης για την αντιμετώπιση της ανεργίας, καθώς και της προστασίας των ανέργων.

 

 *ο Κωστας Νικολάου  έναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μετά το πραξικόπημα της κυβέρνησης

Posted on Απρίλιος 12, 2012. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μετά το πραξικόπημα της κυβέρνησης

Εποχή: 8/4/2012

Του Κωστα Νικολάου*

Μετά το πραξικόπημα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, και την μείωση του βασικού μισθού της ΕΓΣΣΕ κατά 22%, και 32% για τους νέους, οι εργοδότες, όρμησαν  σαν τα όρνια να κατασπαράξουν τα θύματά τους. Πληρωμένοι κοντυλοφόροι, αλλά και διάφορα «λογιστικά γραφεία», έχουν αναλάβει το έργο της παραπληροφόρησης, ότι στις 14 -5-2012 λήγουν όλες οι συλλογικές συμβάσεις!! Και πως δεν θα ξανά υπογραφούν νέες!! Και πως οι εργοδότες μπορούν να κάνουν ότι αυτοί θέλουν!! Σπέρνουν έτσι το φόβο και τον τρόμο με σκοπό να γονατίσουν τους εργαζόμενους και να γίνουν η εύκολη λεία.

Συμπεριφέρονται λες και οι Συλλογικές Συμβάσεις ήρθαν απ τον ουρανό και δεν υπάρχουν συνδικάτα, σαν να μην υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τους εργαζόμενους, λες και σταμάτησε η ζωή και η ταξική πάλη και πως  το ΠΑΣΟΚ με την Ν.Δ  θα είναι ισόβια στην εξουσία.

Τις Σ.Σ.Ε., δεν μας το χάρισε ο Κουτρουμάνης. Έρχονται από πολύ μακριά, κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα, αποτελούν την ποιο σκληρή ταξική σύγκρουση, που οι εργαζόμενοι έτσι και τώρα, θα συνεχίσουν τον αγώνα αυτό.

Τι ακριβώς ισχύει;

            1. Η μείωση κατά 22% αφορά μόνο τον βασικό μισθό της ΕΓΣΣΕ, και όσους αμείβονται με την σύμβαση αυτή. Δεν αφορά όλους τους εργαζόμενους οι οποίοι καλύπτονται από Κλαδικές ή  Ομοιοεπαγγελματικές ή Τοπικές ή Επιχειρησιακές,  Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Αυτό σημαίνει πως όλοι οι εργαζόμενοι, θα πρέπει να σπεύσουν και να μάθουν, ποια ή ποιες ΣΣΕ τους καλύπτουν  (Κλαδική – Ομοιοεπαγγελματική – Τοπική- Επιχειρησιακή) και να έρθουν σε άμεση επαφή με τα συνδικάτα που υπογράφουν την σύμβασή τους ή τις συμβάσεις τους.

2.  Οι ΣΣΕ με ισχύ πάνω από ένα (1) έτος (είναι οι περισσότερες),  ακόμα κι εάν έχουν ημερομηνία λήξης, σύμφωνα το άρθρο 9 του ν. 1876/1990 θεωρούνται αόριστης διάρκειας και με βάση την ΠΥΣ 6 (Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου) «λήγουν» αναγκαστικά στις 14-2-2013.

Αυτό σημαίνει:

α) Για τις ΣΣΕ, που είχαν επεκταθεί ως γενικά υποχρεωτικές, ισχύουν για το σύνολο των εργαζομένων και των εργοδοτών και όχι μόνο για τα μέλη. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε μείωση, ακόμα και με υπογραφή «ατομικής συμφωνίας», θεωρείται άκυρη. Στις περιπτώσεις αυτές, και για διάστημα (5) ετών, οι εργαζόμενοι διατηρούν το δικαίωμα δικαστικής διεκδίκησης.

β)  Για τις ΣΣΕ, που δεν είχαν επεκταθεί ως γενικά υποχρεωτικές, η ισχύς αφορά μόνο για τα μέλη συνδικαλιστικών οργανώσεων (εργατικών και εργοδοτών) που υπογράφουν την σύμβαση και δεσμεύονται από αυτή. Για τα μη μέλη, για να γίνει μείωση αποδοχών, θα πρέπει να συναινέσουν και οι μισθωτοί με υπογραφή νέας «ατομικής συμφωνίας», διαφορετικά η οποιαδήποτε μείωση είναι άκυρη.

γ) Όταν θα λήξουν οι ΣΣΕ αυτές, συνεχίζουν για 3 μήνες να παράγουν κανονιστική ισχύ και εάν δεν έχουν καταγγελθεί ενωρίτερα, ισχύουν  έως τις 14-5-2013. Μετά την ημερομηνία αυτή, έως ότου υπογραφεί νέα σύμβαση, ο βασικός μισθός, τα επιδόματα ωρίμανσης (πολυετίες), τέκνων, σπουδών και επικινδύνου εργασίας, περνούν στους όρους ατομικής σύμβασης και για να αλλάξουν απαιτείται η συναίνεση των μισθωτών.

3. Για τις ΣΣΕ (είναι οι ελάχιστες)  που έχουν καταγγελθεί και μέχρι την 14-2-2012 έχει παρέλθει και το 6μηνο παράτασης σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν. 1876/1990, θα πρέπει έως της 14-5-2012 να υπογραφούν νέες. Έως την ημερομηνία αυτή, όλα τα προβλεπόμενα των συμβάσεων αυτών, ισχύουν ως όροι ατομικής σύμβασης, και μετά της 14-5-2012. Έως ότου υπογραφεί νέα σύμβαση, στους όρους αυτούς παραμένουν, ο βασικός μισθός, τα επιδόματα ωρίμανσης (πολυετίες), τέκνων, σπουδών και επικινδύνου εργασίας.

4. α) Στο εξής, (μετά την 14-2-2012) οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας θα συνάπτονται για ορισμένο χρόνο ισχύος, η διάρκεια του οποίου δεν μπορεί να είναι μικρότερη από ένα (1) έτος και δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία (3) έτη.

β) Οι κανονιστικοί όροι συλλογικής σύμβασης, που θα λήξει ή θα καταγγελθεί, εξακολουθούν να ισχύουν για ένα τρίμηνο από τη λήξη ή την καταγγελία τους.

γ) Μετά το πέρας του τρίμηνου και έως ότου υπογραφή νέα Συλλογική Σύμβαση, ο βασικός μισθός, τα επιδόματα ωρίμανσης (πολυετίες), τέκνων, σπουδών και επικινδύνου εργασίας που προβλέπονται από αυτή, παραμένουν στους όρους της ατομικής σύμβασης και για να αλλάξουν απαιτείται η συναίνεση των μισθωτών.

δ) Στο εξής, οι ΣΣΕ δεν θα επεκτείνονται ως γενικά υποχρεωτικές, και ισχύουν μόνο για τα μέλη συνδικαλιστικών οργανώσεων (εργατικών και εργοδοτών) που υπογράφουν την σύμβαση και θα δεσμεύονται από αυτή. Για τα μη μέλη θα ισχύουν ως όροι ατομικής σύμβασης.

5. Εφιστούμε την προσοχή στους εργαζόμενους και στα συνδικάτα. Πολλά από τα λεγόμενα επιδόματα τα οποία ρυθμίζουν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τα οποία ο Κουτρουμάνης με την κυβέρνηση σπεύδουν  να τα εξαφανίσουν, στην ουσία δεν είναι επιδόματα, αλλά είναι πρόσθετη αμοιβή για πρόσθετη απασχόληση. Είναι η αποζημίωση για πρόσθετες εργασίες που ανατίθενται στους εργαζόμενους,  πέραν των καθηκόντων τους και εντός των νομίμων ωραρίων.

Παρά το γεγονός ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις ρυθμίζουν χρηματικά ποσά για πρόσθετες εργασίες, αυτό δεν σημαίνει πως εάν μια ΣΣΕ που ρυθμίζει τέτοιου είδους ποσά δεν ανανεωθεί, αυτά χάνονται. Αντίθετα, η πρόσθετη αμοιβή για πρόσθετη απασχόληση προστατεύεται από το άρθρο 659 του Αστικού Κώδικα, και οι εργαζόμενοι διατηρούν το δικαίωμα δικαστικής διεκδίκησης μέχρι και 5 χρόνια.

Είναι γεγονός πως η περίοδος της χαλαρότητας και της «εργασιακής ειρήνης» τελείωσε. Οι εργαζόμενοι μπαίνουν σε πιο δύσκολη και πιο σκληρή δοκιμασία, και η ατομική ευθύνη για τον καθένα χωριστά αυξάνεται. Η μαζικότητα των συνδικάτων αλλά και η αναδιοργάνωσή τους είναι πλέον μονόδρομος.  Η ταξική πάλη είναι  εδώ και, θέλω να πιστεύω,  οι εργαζόμενοι δεν θα λυγήσουν, θα μείνουν όρθιοι και θα αντισταθούν.  

 

           

          *Ο   Κώστας Νικολάου είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Posted on Μαρτίου 19, 2012. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

apergia13 Τού Κώστα Νικολάου*

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ

Τις Σ.Σ.Ε., δεν μας το χάρισε ο Κουτρουμάνης. Έρχονται από πολύ μακριά, κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα, αποτελούν την ποιο σκληρή ταξική σύγκρουση, και δεν εξαρτώνται, ούτε από τις κάθε φορά εργοδοτικές ορέξεις, ούτε από τις υπηρεσίες  ενός γραφειοκράτη συνδικαλιστή, που ως εκπρόσωπος της «αγοράς» πλέον, νομίζουν πως με μια υπογραφή, θα σβήσει ολόκληρη ιστορία.

 Εποχή: 11-3-2012

 Οι επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων είναι πρωτοφανής,  συντονισμένη και γίνεται σε όλα τα επίπεδα. Με συστηματικές παρεμβάσεις επιχειρείται η τελική κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας(Σ.Σ.Ε.)  και η αντικατάστασή τους με «ατομικές συβάσεις».

Οι παρεμβάσεις που τις καταργούν είναι: (1) Η ουσιαστική κατάργηση του Ο.Μ.Ε.Δ., ο οποίος   μεσολαβεί και με  Διαιτητικές  Αποφάσεις καθορίζει την αναπροσαρμογή των μισθών, επιδομάτων, κ.τ.λ.. όταν οι εργοδότες αρνούνται να υπογράψουν.  (2) Μη επέκταση των Σ.Σ.Ε., μέσω της κήρυξής τους ως γενικά υποχρεωτικών, που στο εξής θα ισχύουν μόνο για τα μέλη που δεσμεύονται από αυτές. (3) Υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών.  (4) Δίνεται η δυνατότητα σε συλλογικά μορφώματα «ενώσεις προσώπων» να συνάπτουν επιχειρησιακές συμβάσεις κάτω από τις κλαδικές. (5) Κατάργηση της μετενέργειας των συμβάσεων, όταν αυτές δεν ανανεώνονται. (6) Με υπουργική απόφαση καταργείται η (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.).

Σε σκληρή δοκιμασία οι συλλογικές συμβάσεις

Είναι προφανές πως, υπό τις παρούσες συνθήκες, οι συλλογικές συμβάσεις περνούν στην ποιο σκληρή δοκιμασία στην ιστορία και το μέλλον τους (για τις περισσότερες) κρίνεται αβέβαιο. Και αυτό, γιατί ο τρόπος θεσμικής δόμησής τους, το εναπομείναν θεσμικό πλαίσιο μετά τις συνεχείς περιορισμούς,  καθιστά τα συνδικάτα, αδύναμα έως ανίκανα να τις υπηρετήσουν.

Όμως, με την διαπίστωση αυτή, δεν θα πρέπει να οδηγηθούμε στο λαθεμένο συμπέρασμα, ότι ήρθε και το τέλος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.Τέτοιου είδους απόψεις, εάν δεν υπονομεύουν, τουλάχιστο υποτιμούν την   δυναμική των συνδικάτων, αφού βλέπουν την υπογραφή των Σ.Σ.Ε., σαν μια γραφειοκρατική διεκπεραίωση και μάλιστα χωρίς τους εργαζόμενους.

Τις Σ.Σ.Ε., δεν μας το χάρισε ο Κουτρουμάνης. Έρχονται από πολύ μακριά, κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα, αποτελούν την ποιο σκληρή ταξική σύγκρουση, και δεν εξαρτώνται, ούτε από τις κάθε φορά εργοδοτικές ορέξεις, ούτε από τις υπηρεσίες  ενός γραφειοκράτη συνδικαλιστή, που ως εκπρόσωπος της «αγοράς» πλέον, νομίζουν πως με μια υπογραφή, θα σβήσει ολόκληρη ιστορία.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως και εμείς, θα συνεχίσουμε την μάχη με τα ίδια παρωχημένα εργαλεία και χωρίς να αλλάξουμε τίποτα.  Συνεπώς, τόσο η αναδιοργάνωση των συλλογικών συμβάσεων όσο και η αναδιάταξη των συνδικάτων, είναι πλέον όρος επιβίωσης.

Εάν χθες, μιλάγαμε «χλυαρά» για την αναδιοργάνωση των συνδικάτων και με βάση αυτών την αναδιάταξη των συλλογικών συμβάσεων, τώρα τα περιθώρια αυτά τελείωσαν.  Η απαίτηση για αναδιάρθρωση των συλλογικών συμβάσεων είναι άμεση.

Τι πρέπει να αλλάξει;

Πριν φτάσουμε στις προτάσεις για αλλαγές που πρέπει να γίνουν, θα δώσουμε μια σύντομη περιγραφή κατανομής εργαζομένων και αντισστοιχίας των  συλλογικών συμβάσεων που υπάρχουν.

1)  Η   κατανομή των εργαζομένων σήμερα, ανάλογα με την εργασία που παρέχουν.  

Από τα τελευταία μηνιαία στοιχεία απασχόλησης του ΙΚΑ (Μάρτιος 2011), προκύπτουν τα εξής:

α)  Καταμερισμός ανά επάγγελμα.  Το 26,91% του συνόλου των ασφαλισμένων έχουν την ειδικότητα υπάλληλου γραφείου, το 18,37% είναι ανειδίκευτοι εργάτες, το 17,10% παροχής υπηρεσιών πωλητές καταστημάτων, το 10,1% επιστημονικά – καλλιτεχνικά επαγγέλματα, το 9,85% τεχνολόγοι – τεχνίτες βοηθοί, το 8,80% χειριστές μηχανημάτων, και το 7,78% ειδικευμένοι τεχνίτες.

β) Καταμερισμός ανά κλάδο. Στις εμπορικές επιχειρήσεις, εργάζεται το 23,51% του συνόλου των εργαζομένων.  Στη μεταποιητική βιομηχανία το 16,72%. Στην παροχή υπηρεσιών το 12,82%. Σε ξενοδοχεία –εστιατόρια το 7,39%. Στις μεταφορές το 7,6%. Σε κατασκευές το 6,87%. Στην εκπαίδευση το 6,60%. Στην υγεία το 5,59%. Σε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς το 4,54%.

Ο συνολικός αριθμός των ασφαλισμένων του ΙΚΑ, όπως προκύπτει από τα ετήσια στοιχεία απασχόλησης του 2010, ανέρχεται στα 2.539.498. (είχαν τουλάχιστο μία ημέρα ασφάλισης) και σε 1.792.222, οι οποίοι είχαν θεωρημένο βιβλιάριο υγείας, δηλαδή πάνω από 50 ημέρες ασφάλισης.

Οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν προσωπικό (Μάρτιος 2011)  ανέρχονται στις 231.000,  από τις οποίες, οι 22.910 απασχολούν πάνω από 10 άτομα  και το 72,1% του συνόλου των εργαζομένων,  ενώ οι υπόλοιπες 208.190 επιχειρήσεις, απασχολούν κάτω από 10 άτομα, το 27,9% των εργαζομένων.

2)  Κατανομή των συλλογικών συμβάσεων. 

Όσο απλά φαίνονται τα παραπάνω, τόσο ποιο δύσκολα και ποιο σύνθετα γίνονται σε επίπεδο συλλογικών συμβάσεων. Αυτό έχει να κάνει, (κατά βάση) με το την συντριπτική αποβιομηχάνιση της χώρας και την ανάπτυξη στους τομείς των υπηρεσιών και εμπορίου, ενώ οι συμβάσεις (τουλάχιστο οι περισσότερες) δεν αναπροσαρμόστηκαν με βάση τα νέα δεδομένα.

Αποτέλεσμα, σήμερα να υπάρχουν περισσότερες από 300 κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις, οι οποίες περισσότερο διαιρούν τους εργαζόμενους και λιγότερο τους ενώνουν στην  συλλογική δράση και την  προάσπιση των συμφερόντων τους.

Παράδειγμα προς αποφυγή

Ένα παράδειγμα είναι αρκετό για να δώσουμε τη διάσταση. Εάν διαιρέσουμε την μεταποιητική βιομηχανία σε  τομείς και πάμε  στην Βιομηχανία Τροφίμων – Ποτών θα δούμε (Μάρτιος 2011)  να εργάζονται (66.456) άτομα. Ωστόσο σε επίπεδο κλαδικών συμβάσεων θα   συναντήσουμε το εξής τραγικό. Οι εργαζόμενοι αυτοί  βρίσκονται ξανά διαιρημένοι, και αυτή τη φορά  ανάλογα με το τι παράγει ο καθένας!!

Έτσι έχουμε, άλλη κλαδική σύμβαση για τα γάλατα άλλη για τυριά, άλλη για τα κρουασάν άλλη για τα πατατάκια, άλλη για το  λάδι άλλη για το ξύδι, άλλη για το κρέας άλλη για τα αλλαντικά…..   και αυτό συνεχίζεται  και φτάνουμε στις 17 κλαδικές συμβάσεις για να καλύψουν μόνο 66.456 εργαζόμενους. Ανάλογα, βέβαια, ακολουθούν και οι ομοσπονδίες, που υπογράφουν αυτές τις συμβάσεις.

Όμως δεν τελειώνουμε εδώ, καθώς οι συμβάσεις  αυτές δεν καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους, αφού οι περισσότερες, περιορίζονται μόνο στο εργατοτεχνικό προσωπικό, δηλαδή περίπου στο 30% των εργαζομένων. Οι υπόλοιποι, το υπαλληλικό προσωπικό  καλύπτονται από την κλαδική ΣΣΕ  υπάλληλων βιομηχανίας ή άλλες ομοιοεπαγγελματικές.  Στο πάζλ αυτό, θα πρέπει να προστεθούν και οι (80)  επιχειρησιακές συμβάσεις των μεγάλων επιχειρήσεων, οι οποίες είναι πολύ πάνω από τις κλαδικές και  υπογράφονται από τα αντίστοιχα επιχειρησιακά σωματεία.

Αυτή είναι η κατάσταση. Κάπως έτσι είναι  και σε άλλους κλάδους. Και το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με όλες τις συμβάσεις , αλλά περισσότερο με αυτές που σχετίζονται με την μεταποιητική βιομηχανία, η οποία έχει συρρικνωθεί.

Φωτεινά παραδείγματα  

Θα φύγουμε από κακές πρακτικές  και θα πάμε σε καλές,  γιατί αυτό που επικρατεί δεν είναι μόνο το μαύρο. Τουλάχιστον σε επίπεδο κλαδικών συμβάσεων υπάρχουν εξαιρέσεις έως και φωτεινά παραδείγματα και τα οποία αποτελούν και την λύση.

Αναφέρομαι στις διάσπαρτες συμβάσεις των οικοδόμων που πριν πολλά χρόνια ενοποιήθηκαν σε μία κλαδική σύμβαση. Αναφέρομαι σε τρείς (3) κλαδικές συμβάσεις, (εμπορικών επιχειρήσεων, παροχής υπηρεσιών, και υπάλληλων στην βιομηχανία,) οι οποίες  αναπτύχτηκαν τα τελευταία χρόνια και αφορούν κοντά το 50% του συνόλου των εργαζομένων.  Οι δύο πρώτες καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους  στο χώρο τους, η τρίτη μόνο το υπαλληλικό προσωπικό, και υπογράφονται από την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων.

Υπάρχουν και άλλες συμβάσεις που καλύπτουν μεγάλο μέρος της οικονομίας, όπως στον τουρισμό, στις μεταφορές, τράπεζες, υγεία, εκπαίδευση, κ.τ.λ. Αυτές με διορθωτικές αλλαγές μπορούν να συνενώσουν όλους τους εργαζόμενους στον τομέα τους.

Η πρότασή μας;

Μπορεί να συζητάμε για χρόνια για το τι είδους και πόσα συνδικάτα χρειάζονται και να μην καταλήξουμε. Όμως, για πόσες και ποιες κλαδικές συμβάσεις απαιτούνται δεν υπάρχουν περιθώρια. Και οι προτάσεις θα πρέπει να περιοριστούν όχι στο τι θέλουμε αλλά με το τι έχουμε:

1. Έχουμε την σύμβαση υπάλληλων στην βιομηχανία. Αυτή μπορεί και πρέπει να μετεξελιχτεί σε σύμβαση όλων των εργαζομένων στην βιομηχανία. Συνεπώς οι ομοσπονδίες που σχετίζονται με την βιομηχανία, θα πρέπει να ενσωματώσουν τις κλαδικές συμβάσεις τους  στην σύμβαση αυτή και όλοι μαζί να την υπηρετήσουν. Τώρα, εάν δεν υπάρχει αντίρρηση και θέλουν να ενοποιηθούν και σε μία συνδικαλιστική ομοσπονδία, είναι άλλο θέμα.

Θέλω να πιστεύω πως τόσο το πρόβλημα όσο η λύση του βρίσκονται εδώ. Άν βγάλουμε το αγκάθι αυτό, τα υπόλοιπα είναι εύκολα και θα εξελιχτούν από μόνα τους.

2. Υπάρχουν είδη οι κλαδικές των εμπορικών επιχειρήσεων  και της παροχής υπηρεσιών  και μαζί με της βιομηχανίας, εκτός που θα καλύπτουν και θα συνενώνουν την πλειοψηφία των εργαζομένων, θα αναπτυχτεί στο χώρο αυτό μια νέα δυναμική.

3. Στους υπολοίπους τομείς τις οικονομίας, (τουρισμός, μεταφορές,  κατασκευές, εκπαίδευση, υγεία, χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί Τύπος),  που υπάρχουν περισσότερες από μία κλαδική σύμβαση, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να ενοποιηθούν σε μία.

4. Αναφέρομαι μόνο στον ιδιωτικό τομέα, (λόγο των διαθέσιμων στοιχείων του ΙΚΑ) αυτό δεν σημαίνει πως οι εργαζόμενοι του δημοσίου θα πρέπει να είναι χώρια, αντιθέτως, οι ενοποιήσεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κρίνονται απαραίτητες. Αυτό, όμως, περνά μέσα από την ενοποίηση ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ που ήρθε ο καιρός πλέον να γίνει.

Θετικές προϋποθέσεις      

Ποίο το αποτέλεσμα; Με το «συμμάζεμα» των συμβάσεων, ο αγώνας για την υπεράσπισή τους αποκτά άλλα χαρακτηριστικά και άλλη δυναμική. Εξυπακούεται ότι ο αγώνας για υπογραφή των συμβάσεων θα είναι ενιαίος και όχι ατομικός.  Αυτός πρέπει να είναι ο δρόμος, με αυτά τα εργαλεία θα δώσουμε την μάχη, και να είμαστε σίγουροι ότι θα κερδίσουμε.    “Ουδέν κακό αμιγές καλού”.

           

  *Ο  Κώστας Νικολάου είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής  ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Οι «50» ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ και οι «ΕΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ» ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΑΡΤΗ

Posted on Φεβρουαρίου 4, 2012. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

Κρεμάλαεργαζόμενου_τύψειςαφεντικού_σκίτσο_180611

Εποχή 12/2/2012

Του Κώστα Νικολάου*

Δεν γνωρίζω εάν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, κατατάσσει και το Υπουργό εργασίας στους «κουκουλοφόρους», αλλά νομίζω, ο τίτλος  του ταιριάζει γάντι, καθόσον, εκτός από τους καταδότες, είναι και οι δήμιοι που φορούν κουκούλα. Και ο Γ. Κουτρουμάνης έχει αναλάβει αυτό το ρόλο.

Ο  Γ. Κουτρουμάνης είναι ο άνθρωπος που άλλαξε το νόμο της βαρύτητας, αφού έφτιαξε ειδικό νόμο και καθιστά την μειοψηφία ποιό ισχυρή από την πλειοψηφία!! Με το νόμο 4024/2011, άρθρο 37, θέτει τις κλαδικές συμβάσεις, οι οποίες συνυπογράφονται από εργοδοτικές ενώσεις και  Ομοσπονδίες με χιλιάδες μέλη, σε υποδεέστερη θέση έναντι των επιχειρησιακών συμβάσεων, οι οποίες στο εξής, μπορούν να υπογράφονται και από μεμονωμένα άτομα όπως οι «ΕΝΏΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ»!!

Έτσι, δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες από την θέσπιση και το φαγοπότι έγινε πάρτι. Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι «ενώσεις προσώπων»  και η μία πίσω από την άλλη «υπογράφουν» πανομοιότυπες συμβάσεις, με μειώσεις έως και πάνω από 50%, πλήρη ελαστικοποίηση των ωραρίων εργασίας, καθιέρωση συστημάτων  προσωρινής ή μειωμένης απασχόλησης, κατάργηση της προϋπηρεσίας κ.τ,λ.. Όλες έχουν διάρκεια αορίστου χρόνου!!

 

Οι Επιχειρήσεις που συγκροτώντας τους εργαζόμενους σε «ενώσεις προσώπων», άλλαξαν τον εργασιακό χάρτη είναι:

1.« ΓΑΛΑΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΛΑΡΙΣΗΣ Α.Ε (ΟΛΥΜΠΟΣ)» ΛΑΡΙΣΑ: Μείωση των μισθών στα όρια της Εθνικής Γενικής  Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), διευθέτηση του χρόνου εργασίας!!

2. «ΤΥΡΑΣ Ε.Ε.» ΤΡΙΚΑΛΑ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, διευθέτηση του χρόνου εργασίας!!

3. «MEGASPRINTGYARD ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Α.Ε.» ΛΑΓΚΑΔΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, διευθέτηση του χρόνου εργασίας, κατάργηση της 5ήμερης εργασίας, ενώ «συμφωνείται» η καθιέρωση συστημάτων  μερικής απασχόλησης!!

4. «ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ» ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗ ΚΑΒΑΛΑΣ ( Εμπορίας ετοίμων ενδυμάτων): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, και επιπλέον, συμφωνείται … ότι οι εργαζόμενοι δεν επιθυμούν να εργάζονται υπερωριακά  και ο εργοδότης δεν θα αποδέχεται υπερωριακή εργασία!! ενώ για την  προϋπηρεσία, απαιτείται προσκόμιση βεβαίωσης προηγούμενων εργοδοτών!!.

5. «ΑΤΛΑΣ Α.Τ.Ε.Β.Ε.» ΠΑΤΡΑ (ΚΕΡΑΜΟΠΟΙΙΑ)  : Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

6. «ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΗΣ» ΜΑΝΔΡΑ ΑΤΤΙΚΗΣ (Ανυψωτικών μηχανημάτων): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

7. «ΕΛΙΝΟΙΛ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ Α.Ε.» ΑΘΗΝΑ: Νέα σύμβαση στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

8. «ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝ/ΝΑ ΚΑΙ ΣΙΑ» Ν.ΙΩΝΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ (Παροχής Υπηρεσιών): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ. Για την προϋπηρεσία απαιτείται πιστοποιητικό θεωρημένο από την επιθεώρηση εργασίας!! Συμφωνείται επίσης:  εργασιακή ειρήνη,  καθιέρωση συστημάτων προσωρινής ή μειωμένης απασχόλησης, διευθέτηση του χρόνου εργασίας!!

9. «ΚΕΝΤΡΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΚΡΗΤΗΣ» ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Μείωση των μισθών από 5% έως 9%.!!

10. «ΑΡΤΟΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ Γ.ΣΑΒΟΙΔΑΚΗΣ Α.Ε.» ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ: Μείωση των μισθών κατά 17% ,διευθέτηση του χρόνου εργασίας!!

11. «FRANKEHELLASA.E.B.E» ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ ΑΤΤΙΚΗΣ:  Μείωση των μισθών από 5% έως 10%!!

12. «ΑΦΟΙ ΒΡΟΥΤΣΗ Α.Ε.» ΑΘΗΝΑ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!

13. «ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΞΥΔΑΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, διευθέτηση του χρόνου εργασίας, δικαίωμα στη εταιρεία να καταρτίζει ατομικές συμφωνίες μερικής απασχόλησης!!

14. «ΡΕΒΟΙΛ Α.Ε.Ε.Π.» ΒΑΡΗ ΑΤΤΙΚΗΣ (Πετρελαιοειδών): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

15. «ΚΛΙΜΑΤΕΧΝΙΚΗ Ανώνυμη Εταιρία» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:  Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

16. «ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΒΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε.» ΑΧΑΡΝΑΙ ΑΤΤΙΚΗΣ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, για την προϋπηρεσία απαιτείται πιστοποιητικό θεωρημένο από την επιθεώρηση εργασίας! «Συμφωνείται» εργασιακή ειρήνη,  καθιέρωση συστημάτων προσωρινής ή μειωμένης απασχόλησης καθώς και διευθέτηση του χρόνου εργασίας!!

17. «Τ.ΤΣΙΚΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Α.Ε.» ΑΘΗΝΑ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

18. «ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ Α.Ε» ΣΕΣΚΟ Ν. ΜΑΓΝΙΣΙΑΣ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

19. «ΩΚΕΑΝΙΣ» ΚΑΒΑΛΑ (Ξενοδοχείο): Μείωση των μισθών από 4% έως 15%.

20. «ΣΗΓΚΑΛ – ΔΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ» ΠΕΡΑΙΑ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, για την προϋπηρεσία απαιτείται πιστοποιητικό θεωρημένο από την επιθεώρηση εργασίας!! «Συμφωνείται» εργασιακή ειρήνη, καθιέρωση συστημάτων προσωρινής ή μειωμένης απασχόλησης, διευθέτηση του χρόνου εργασίας.!!

21. «ΤΣΑΝΟΣ Ε.Π.Ε.» Ν. ΣΑΝΤΑ ΚΙΛΚΙΣ» (Μηχανήματα Βιολογικού καθαρισμού): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

22. «ΜΑΚ ΜΟΤΟΡΣ ΑΝΩΝΙΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ- ΕΞΑΓΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ» ΚΑΒΑΛΑ: Μείωση των μισθών κατά 10%.!!

23. «ΚΥΤΙΟΠΟΙΙΑ ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΣΚΙΝΙΔΗΣ Α.Β.Ε.Ε.» ΤΑΥΡΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ: Μείωση των μισθών κατά 17%.!!

24. «ΚΥΡΙΑΚΟΥΔΗΣ ΑΝΩΝΙΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ» ΠΕΙΡΑΙΑ:  Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

24. «ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ Α.Ε.» ΙΣΘΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

25. «ΜΕΤΑΛΛΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΑΒΕΕ» ΑΓΡΙΝΙΟ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

26. «ΣΠ.ΠΕΡΒΟΛΑΡΑΚΗΣ ΑΝΩΝΙΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ»  ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

27. «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΞΑΝΘΗΣ Α.Ε.» ΞΑΝΘΗ: Μείωση των μισθών στα όρια της !!

28. «ΚΑΖΑΤΕΞ “DESCAMPSILAURAASHLEY”» ΓΛΥΦΑΔΑ ΑΤΤΙΚΗΣ (Ανώνυμη Εμπορική Λευκών Ειδών): Μείωση των μισθών κατά 10%.!!

29. «ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΡΑΤΣΕΛΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε. “KOYRASANIT”» ΘΑΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:  Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

30. « ΣΤ.ΠΡΟΣΑΛΙΚΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ 0.Ε.» ΠΕΥΚΗ ΑΤΤΙΚΗΣ ( Μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων) : Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, για την προϋπηρεσία απαιτείται πιστοποιητικό θεωρημένο από την επιθεώρηση εργασίας!! «Συμφωνείται» εργασιακή ειρήνη, καθιέρωση συστημάτων προσωρινής ή μειωμένης απασχόλησης καθώς και διευθέτηση του χρόνου εργασίας.!!

31. « ΜΕΤΑΛΟΡ Α.Β.Ε.Ε.» ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΜΕΤΑΛΟΥ): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

32. « ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ – ΣΥΡΟΣ Α.Ε.» ΣΥΡΟ (ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΟΥΡΙΑΤΙΚΗ): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ!!

33. « ΚΤΙΡΙΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε.Π.Ε.» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΤΥΠΩΝ): Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ με πλαφόν ανωτάτου ορίου το 25% !!   

34. «Π. ΜΑΡΚΟΜΙΧΑΛΗΣ & ΥΙΟΣ ΑΕΒΕ» ΠΕΙΡΑΙΑ: Μείωση των μισθών κατά 20% !!

35. « ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΟΥ, ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΘΕΡΜΟΥΔΡΑΥΛΙΚΩΝ ΜΑΓΝΙΣΙΑΣ»: Μείωση των μισθών στα όρια της ΕΓΣΣΕ, για την προϋπηρεσία απαιτείται πιστοποιητικό θεωρημένο από την επιθεώρηση εργασίας!! «Συμφωνείται», εργασιακή ειρήνη, καθιέρωση συστημάτων προσωρινής ή μειωμένης απασχόλησης καθώς και διευθέτηση του χρόνου εργασίας.!!

Σύνολο Επιχειρησιακών Συμβάσεων για έτος 2011: 

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου εργασίας, το 2011 έχουν υπογραφεί μαζί με τις «ενώσεις προσώπων», 130 επιχειρησιακές συμβάσεις, και 5 Διαιτητικές αποφάσεις, σύνολο 135 (τόσες έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα).

Το 2010, έχουν υπογραφεί (263) επιχειρησιακές συμβάσεις και (13) Διαιτητικές αποφάσεις. Οι περισσότερες έχουν διετή διάρκεια που συνεχίζουν.

Έτσι από το σύνολο των (300) περίπου, επιχειρησιακών συμβάσεων, οι (50) από αυτές προβλέπουν μειώσεις στους μισθούς και όχι μόνο.

Μείωση μισθών μέσο σωματείου:

Δέκα έξι (16)  είναι οι συμβάσεις που μείωσαν μισθούς μέσο σωματείων.            Από αυτές ορισμένες είναι πριν την ψήφιση του νόμου ως «ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις» που επιτρεπόταν (πάλι με νόμο του Γ. Κουτρουμάνη) και άλλες μετά τη ψήφιση του νόμου. Ωστόσο, πολλά από τα σωματεία αυτά είναι νέα και έγιναν για το σκοπό αυτό.

Όλες οι μειώσεις είναι στα επίπεδα της Εθνικής Γενικής Σ.Σ.Ε., εκτός ορισμένων που καθορίζουν ποσοστιαία μείωση, από 10% έως 20%.

Οι 16 αυτές επιχειρήσεις είναι:

 1.) «ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ Α.Ε» ΙΩΑΝΝΙΝΑ (Αντιπροσωπεία MBW)  – 2.) «ΓΡΑΦΟΤΥΠΙΚΗ Α.Ε.» ΑΧΑΡΝΑΙ ΑΤΤΙΚΗΣ – 3.) «ISSFACILITYSERVICESAE»  ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΤΤΙΚΗΣ – 4. ) «ΑΚΜΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» ΑΘΗΝΑ – 5.) « GOLDAIRHAMDLINGS.A» ΑΘΗΝΑ   ( ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ) – 6.) «ΜΙΣΣΙΡΙΑΝ Α.Ε.» ΚΑΒΑΛΑ ( Επεξεργασίας καπνού) – 7.)  «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΙΟΥΛΑ Α.Ε» ΑΙΓΑΛΕΩ ΑΤΤΙΚΗΣ – 8.) «BRINKSHERMHSSECURITYSERVICESA.E.» ΑΘΗΝΑ (ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ): – 9.)«ΘΡΑΚΩΝ ΚΟΝΙΑΜΑΤΑ ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.Β.Ε.» ΟΡΙΣΤΙΑΔΑ – 10.) «ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑ ΑΤΕ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – 11.) «ΠΑΞΕΚ Α.Ε.» ΚΑΡΔΙΤΣΑ: (Ξενοδοχείου «ΚΙΕΡΙΟΝ») – 12.) «ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ» – 13.) «ΟΛΥΜΠΙΟΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΩΝΙΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» ΠΑΤΡΑ –  14.) «ΕΠΙΛΕΚΤΟΣ ΚΛΩΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ Α.Ε.Β.Ε.» ΦΑΡΣΑΛΑ με έδρα ΑΧΑΡΝΑΙ ΑΤΤΙΚΗΣ – 15.) «SPRIDERSTORA.E» ΑΘΗΝΑ ( ΕΜΠΟΡΙΚΗ) – 16.) «ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΣΕΛΙΝΟΥ» ΠΑΛΕΟΧΩΡΑ ΧΑΝΙΑ.

Είναι προφανές πως οι «ενώσεις προσώπων» βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη. Το Συνδικαλιστικό Κίνημα μπαίνει σε νέα κατάσταση που θα πρέπει συντεταγμένα να την  αντιμετωπίσει.  θα πρέπει επίσης να αξιοποιηθούν  όλα τα όπλα που ακόμα παρέχει ο νόμος, όπως:

1. Οι «ενώσεις προσώπων» εντάσσονται στο 1264/82, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα πρωτοβάθμια σωματεία απέναντι στο νόμο.            Συνεπώς, θα πρέπει να τεθεί θέμα από τις αντίστοιχες δευτεροβάθμιες οργανώσεις (Ομοσπονδίες -Εργατικά Κέντρα) για το κύρος των εκλογών, εάν τηρηθήκαν οι διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος, ή εάν αυτοί που τις υπογράφουν είναι ταυτόχρονα και εκπρόσωποι της εταιρίας, εάν οι συμβάσεις εφαρμόζονται για όλους κ.λ.π.

2.  Με δεδομένο ότι δεν περιέχεται ρήτρα αναδρομικότητας του νόμου 4024/11, όλες οι κλαδικές συμβάσεις  που έχουν ήδη συναφθεί μέχρι την 27η/10/2011 (ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου) συνεχίζουν να παράγουν κανονιστική δέσμευση.

Αυτό σημαίνει, πως για το διάστημα, διάρκειας των κλαδικών συμβάσεων οι οποίες υπογράφηκαν και κηρύχτηκαν υποχρεωτικά εκτελεστέες πριν την 27/10/11, συνεχίζουν να υπερισχύουν έναντι των επιχειρησιακών και ως εκ τούτου πολλές από τις «συμφωνίες»  που υπογράφηκαν είναι άκυρες.

3. Το ΣΕΠΕ αρμόδιο για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, να ακυρώσει τις «συμβάσεις» όπου δεν τηρήθηκε η νομοθεσία ή εμπεριέχουν καταχρηστικούς όρους. Να φροντίσει για εφαρμογή κλαδικών συμβάσεων όπου ακόμα υπερισχύουν των επιχειρησιακών.

4. Οι εργαζόμενοι των παραπάνω επιχειρήσεων να απευθύνονται στα συνδικάτα. Οι Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα, που δεν έχουν τις συμβάσεις αυτές και θέλουν το περιεχόμενό τους, μπορούν  να απευθύνονται στο ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ.

    

*Ο   Κώστας Νικολάου είναι  Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ


Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΣΕ ΝΟΜΟ ΣΙΩΠΗΣ, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ

Posted on Ιανουαρίου 3, 2012. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

Οι εργοδότες, κόβουν τους μισθούς όποτε θέλουν, καταβάλουν όσο μισθό αυτοί θέλουν, όποτε θέλουν ή και καθόλου, και παρά τις καταγγελίες εργαζομένων και σωματείων, αυτές δεν ακολουθούν το δρόμο της δικαιοσύνης.

Αυγή  3/1/2012

Του Κώστα Νικολάου*

Ποινικό αδίκημα και μάλιστα με την διαδικασία αυτοφώρου, είναι  η μη καταβολή δεδουλευμένων, δηλαδή,γιαπάσης φύσεως αποδοχές που καθορίζονται είτε από συμβάσεις εργασίας (ατομικές) είτε από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, είτε από το νόμο είτε από έθιμο, σύμφωνα τον ΑΚ 690/45 και το νόμο 2336/95.

 Οι εργοδότες που δεν καταβάλουν εμπρόθεσμα και στο ακέριο τις αποδοχές των εργαζομένων, τιμωρούνται  με ποινή φυλάκισης (6) έξη μηνών και με χρηματικά ποσά ανάλογα με τις καθυστερούμενες οφειλές.

Οι μηνύσεις για την μη καταβολή δεδουλευμένων (εφαρμογή συμβάσεων εργασίας) σύμφωνα με τον ίδιο νόμο, εκτός από τους ενδιαφερομένους, υποβάλλονται από τις επιθεωρήσεις εργασίας ή τα οικία αστυνομικά τμήματα.

Παρόλα αυτά, η εργοδοτική αυθαιρεσία οργιάζει. Οι εργοδότες, κόβουν τους μισθούς όποτε θέλουν, καταβάλουν όσο μισθό αυτοί θέλουν, όποτε θέλουν ή και καθόλου, και παρά τις καταγγελίες εργαζομένων και σωματείων, αυτές δεν ακολουθούν το δρόμο της δικαιοσύνης.

Ούτε τα αστυνομικά τμήματα παραλαμβάνουν τις μηνυτήριες αναφορές εργαζομένων, ούτε οι επιθεωρήσεις εργασίας ασκούν μηνύσεις σε όλες τις εργατικές διαφορές για την μη καταβολή δεδουλευμένων. Αλλά και όσες από αυτές καταλήγουν στην δικαιοσύνη, δεν  εκδικάζονται με την διαδικασία αυτοφώρου!!

Η ατιμωρησία των παρανομούντων εργοδοτών οφείλεται και στις ελλιπείς εγκυκλίους του Υπουργείου εργασίας (ΣΕΠΕ), που ενώ κάνουν λόγο για αυτόφωρο αδίκημα, όταν πρόκειται για μη καταβολή δεδουλευμένων, το περιορίζουν στο δώρο των Χριστουγέννων και στο δώρο του Πάσχα!!

Τι λέει ο νόμος;  

‘Άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2336/1995: Κυρώσεις για καθυστέρηση καταβολής αποδοχών

1. Η παρ. 1 του άρθρου μόνου του α.ν. 690/1945 (ΦΕΚ 292Α΄) αντικαθίσταται ως ακολούθως :

<1. Κάθε εργοδότης ή διευθυντής ή επιτετραμμένος ή με οποιονδήποτε τίτλο εκπρόσωπος οποιασδήποτε επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή εργασίας, ο οποίος δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους απασχολουμένους σε αυτόν τις οφειλόμενες συνεπεία της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας πάσης φύσεως αποδοχές, που καθορίζονται είτε από τη σύμβαση εργασίας είτε από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είτε από αποφάσεις διαιτησίας είτε από το νόμο ή έθιμο είτε σύμφωνα με το άρθρο 10 του ν. 3198/1955, συνεπεία της θέσεως των εργαζόμενων σε κατάσταση διαθεσιμότητας, τιμωρείται κατόπιν μηνύσεως των ενδιαφερόμενων ή των οργάνων του Υπουργείου Εργασίας ή των οργάνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που είναι εντεταλμένα για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής ή της οικείας επαγγελματικής οργάνωσης των εργαζόμενων, με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μήνες και χρηματική ποινή, της οποίας το ποσό δεν μπορεί να ορίζεται κάτω του 25% ούτε πάνω του 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού, για την εξεύρεση του οποίου οι τυχόν σε είδος οφειλόμενες αποδοχές πρέπει να αποτιμώνται, με τη σχετική απόφαση, σε χρήμα. Η εκδίκαση των παραπάνω υποθέσεων γίνεται με τη διαδικασία του αυτοφώρου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 417 επ. του Κ.Π.Δ.>.

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίζεται σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Το υπουργείο εργασίας (ΣΕΠΕ), ως αρμόδιος φορέας για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, οφείλει, να εκδώσει νέα εγκύκλιο που να καλεί τους εργοδότες να συμμορφωθούν με τον νόμο και σε περίπτωση άρνησης οι  επιθεωρήσεις εργασίας να κινούν διαδικασίες μηνύσεων,  οι οποίες θα εκδικάζονται με τη διαδικασία αυτοφώρου.

Η ΓΣΕΕ έχει την στοιχειώδη υποχρέωση,   να αναλάβει αντίστοιχες πρωτοβουλίες για την ενεργοποίηση και πλήρη εφαρμογή του παραπάνω νόμου.

           

*Ο Κώστας Νικολάου είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΥΣ & ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΕ «ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ»

Posted on Δεκέμβριος 18, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

Να ακυρωθούν οι κατάπτυστες συμφωνίες

Αυγή 16/12/2011

Του Κώστα Νικολάου*

         «Η μερική απασχόληση  γενικά ως μορφή παροχής εργασίας,θα πρέπει να αποτελεί λύση ανάγκης και όχι το μέσον παράκαμψης βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.»

Κόλαφος για τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων του Ιδιωτικού Τομέα. Οι εργοδότες με το πιστόλι στον κρόταφο, προχωρούν σε βίαιες  αλλαγές των συμβάσεων εργασίας και από συμβάσεις πλήρους απασχόλησης τις μετατρέπουν σε συμβάσεις «μερικής απασχόλησης».

Επειδή η μονομερής τροποποίηση των συμβάσεων εργασίας, από πλήρη σε μερική απασχόληση  από τον νόμο δεν επιτρέπεται, με την απειλή της απόλυσης εξαναγκάζουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν «ατομικές συμφωνίες», δηλαδή την τροποποίηση της σύμβασης την ζητούν οι ίδιοι!!

 

Σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), το 2010 μετατράπηκαν 26.253 συμβάσεις εργασίας (πλήρους απασχόλησης) σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Το  2011 (στους εννέα πρώτους μήνες) οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης που  έχουν μετατραπεί ανέρχονται στις 42.488.!! Ενώ η αδήλωτη – ανασφάλιστη εργασία, σύμφωνα με το ΣΕΠΕ, καλπάζει στο 30%!!.

Οι τροποποιήσεις αυτές αλλά και κάθε τροποποίηση  από πλήρη σε μερική απασχόληση δεν έχει να κάνει ούτε με την κρίση ούτε με τυχόν προβλήματα της επιχείρησης, γιατί εάν ήταν έτσι, θα μπορούσαν οι επιχειρήσεις αυτές, να αξιοποιήσουν το νόμο και να  επιβάλουν την εκ περιτροπής εργασία που επιτρέπεται.

Αυτό όμως δεν γίνεται και προχωρούν σε μετατροπές  από πλήρη σε «μερική απασχόληση» γιατί με τον τρόπο αυτό (δηλώνονται για 4ωρη εργασία αλλά εργάζονται με  πλήρη εργασία)   επιτυγχάνουν  την πλήρη ελαστικοποίηση των ωραρίων εργασίας, αλλά και την  παράκαμψη  στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων όπως:

1) Καταργείται η σταθερή εργασία των  40 ωρών (5νθήμερο – 8ωρο) και μετατρέπεται σε ευέλικτη μορφή, με τις πρώτες 20 ώρες (εφόσον συμφωνηθούν τόσες)  σταθερής εργασίας και τις υπόλοιπες σε ευέλικτη μορφή και κατά την κρίση του εργοδότη.

2)  Η παροχή εργασίας, πέραν των 20 ωρών, καθώς δεν αποτελεί μέρος του συμβατικού μισθού, αυτή τίθεται σε καθημερινή αμφισβήτηση από τον εργοδότη και σε ένα καθεστώς αυθαιρεσίας – τρομοκρατίας και χωρίς αποδείξεις πληρωμών ακολουθεί το δρόμο των εκατομμυρίων απλήρωτων υπερωριών.

3) Καθώς, ως νέα βάση τίθενται πλέον οι 20 ώρες εργασίας, αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην αποζημίωση απόλυσης, στις αποδοχές της ετήσιας άδειας, του επιδόματος αδείας, καθώς και στα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα.

4) Εκτοπίζονται από τα Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα καθώς για το λόγο αυτό απαιτούνται συγκεκριμένες ώρες εργασίας όπως για παράδειγμα για τους καθαριστές – καθαρίστριες απαιτούνται τουλάχιστον 30 ώρες την εβδομάδα.

5) Ασφαλίζονται για λιγότερες ημέρες το μήνα (20-21) καθώς και για τους μερικά απασχολούμενους δεν ισχύει η 5νθήμερη εργασία.

6) Ζημιώνονται και στη σύνταξή τους, ιδιαίτερα όσοι βρίσκονται σε προσυνταξιοδοτικό στάδιο ( τελευταία 5ετία) καθώς το ύψος του τελικού ημερήσιου μισθού αποτελεί και την βάση υπολογισμού των συντάξεων.

7) Ζημιώνονται ακόμα και στο επίδομα ανεργίας, καθώς ο νέος μισθός υπολείπεται του βασικού μισθού του ανειδίκευτου εργάτη και το επίδομα που θα δικαιούνται θα είναι κατά το ήμισυ χαμηλότερο.

8) Επεκτείνεται η ανασφάλιστη εργασία, καθόσον όλες οι υπερωρίες, όπως η εργασία πέραν των 20 ωρών, κατά βάση είναι ανασφάλιστες, με τεράστια ζημία στα ασφαλιστικά ταμεία και κερδοσκοπία των επιχειρήσεων.

Με τους ρυθμούς αυτούς, και εάν δεν παρθούν δραστικά μέτρα, το μεγαλύτερο μέρος των συμβάσεων εργασίας, θα μετατραπεί από πλήρη σε μερική απασχόληση ή καλύτερα οι εργαζόμενοι θα εμφανίζονται ως «μερικά απασχολούμενοι» και θα εργάζονται αναλόγως.    

Τι λέει ο νόμος;

Σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία, οποιαδήποτε μονομερής τροποποίηση από τον εργοδότη επί το δυσμενέστερο συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή και η απόλυση για το λόγο αυτό θεωρείται καταχρηστική. Όταν όμως, η απόλυση είναι για λόγο μη αποδοχής εργοδοτικής πρότασης για μερική απασχόληση, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγρ. 8  του νόμου 3846/10,  τότε η απόλυση αυτή είναι άκυρη, δηλαδή παράνομη.  

Αρμοδιότητες επιθεωρητών εργασίας:

Έργο των Επιθεωρήσεων Εργασίας είναι να εξασφαλίζουν την εφαρμογή της νομοθεσίας για τους όρους εργασίας και για την προστασία των εργαζομένων. Για τον σκοπό αυτό, είναι εξοπλισμένες με ευρύτατες εξουσίες ελέγχου των χώρων εργασίας, τις οποίες θα πρέπει να ασκούν ώστε οι παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας να περιοριστούν στο ελάχιστο.

Το Υπουργείο Εργασίας:

Ο υπουργός εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνης, αντί να ηγηθεί του αγώνα για την πάταξη της εργοδοτικής τρομοκρατίας και αυθαιρεσίας, όπως άλλωστε υποχρεούται, ο ίδιος έχει εξελιχθεί σε αρχηγός της αυθαιρεσίας αυτής θέτοντας το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, όχι για την τήρηση και εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας αλλά  στην καταγραφή  παραβατικών συμπεριφορών, χωρίς ωστόσο να επιβάλλεται κανένα σοβαρό πρόστιμο.

Τι πρέπει να γίνει;

1) Η Γ.Σ.Ε.Ε., θα πρέπει να ηγηθεί του αγώνα κατά των αυθαιρεσιών αυτών, να προσβάλει όλες τις «ατομικές συμφωνίες» που έχουν τροποποιήσει συμβάσεις πλήρους & σταθερής εργασίας  σε «μερική απασχόληση», καθώς αυτές είναι και καταχρηστικές και παράνομες.

2) Τα Σωματεία, οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, να πλαισιώσουν τους εργαζόμενους,  να τους ενημερώνουν για τις βλαπτικές μεταβολές, για τα δικαιώματά τους και να παρίστανται σε όλες τις εργατικές διαφορές.

3) Οι επιθεωρήσεις εργασίας, να εξαντλούν τις εξουσίες που τους παρέχει ο νόμος, για να αποτρέπουν τέτοιου είδους συμφωνίες.

4) Οι εργαζόμενοι να μην υποκύπτουν εύκολα και να μην υπογράφουν τις κατάπτυστες συμφωνίες αυτές, να απευθύνονται και να ζητούν τη βοήθεια των συνδικάτων και να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη όταν υπάρχει απόλυση, το οποίο θα πρέπει να ασκηθεί σε διάστημα τριών (3)μηνών από την ημερομηνία απόλυσης.

5) Σε κάθε περίπτωση, εάν κάποιος υποκύψει στους εκβιασμούς, να φροντίζει τουλάχιστον, η συμφωνία που πρόκειται να υπογράψει, να έχει ημερομηνία λήξης, και επαναφορά στο προγενέστερο καθεστώς και πως στο διάστημα αυτό δεν θα προηγηθεί απόλυση.

6)  Τέλος  η ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ  γενικά ως μορφή παροχής εργασίας,  θα πρέπει να αποτελεί λύση ανάγκης και όχι το μέσον παράκαμψης βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει πως οι εργαζόμενοι στο καθεστώς αυτό, θα πρέπει να έχουν όχι μόνο τα ίδια αλλά και περισσότερα δικαιώματα από  τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Δηλαδή, κατά 20%  προσαυξημένες αποδοχές, οι υπερβάσεις των συμφωνηθέντων ωραρίων να θεωρούνται παράνομες υπερωρίες  και να αμείβονται κατά 100% προσαυξημένες, να έχουν σταθερά ωράρια εργασίας, να μην αποκλείονται από Βαρέα, να ασφαλίζονται για 25 ημέρες το μήνα εφόσον εργάζονται 5 ημέρες την εβδομάδα, να μην ζημιώνονται στην αποζημίωση απόλυσης, στο επίδομα ανεργίας, άδειες , δώρα κ,λπ. Τέλος η μερική απασχόληση θα πρέπει να περιοριστεί στο 10%  του προσωπικού ανά επιχείρηση.


Νικολάου Κώστας είναι Μέλος  Διοικούσας Επιτροπής  ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

          

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Posted on Αύγουστος 28, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |


«Στο μισό αιώνα που πέρασε από την δημιουργία του κανονισμού των ΒΑΡΕΩΝ, βλέπουμε την  προστασία των εργαζομένων στις εργασίες αυτές, να περιορίζεται μόνο στο συνταξιοδοτικό μέρος και ελάχιστα έως καθόλου ήταν τα βήματα εντοπισμού των επαγγελματικών ασθενειών και αποφυγής εργατικών ατυχημάτων και παρά τις επιπλέον εισφορές που εισπράττονται για το σκοπό αυτό.  Παράλληλα, από τις δραματικές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον και την εργασιακή ζούγκλα πού επικρατεί, αρκετές κατηγορίες εργαζομένων έχουν εκτοπιστεί από τα ΒΑΡΕΑ και δεν προστατεύονται »

                                                          

                                          Εποχη 28 /8/  2011

                                                                                                                       Τού Κώστα Νικολάου*                                                                            

Η δημιουργία κανονισμού Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, είχε την παραδοχή ότι αρκετές κατηγορίες εργαζόμενων αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σοβαρούς κινδύνους τόσο για την υγεία τους όσο και την σωματική τους ακεραιότητα, ενώ η  ένταξη τους σε καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης, αναγνωρίζει την πρόωρη φθορά του οργανισμού αλλά και την αδυναμία για περεταίρω απασχόληση των εργαζομένων σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίες.     Στόχος η προστασία των εργαζομένων αυτών από επαγγελματικούς κινδύνους και τα εργατικά ατυχήματα.

Ο κανονισμός αυτός, καθόρισε τις εργασίες και τι ειδικότητες που έπρεπε να ενταχτούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, καθώς και τις επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου στις οποίες επέβαλλε 1% επιπλέον ασφαλιστικές εισφορές για την πρόληψη ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών.

Η ένταξη στο καθεστώς των ΒΑΡΕΩΝ έχει να κάνει με την πρόωρη συνταξιοδότηση και δεν σχετίζεται  με επιπλέον μισθολογικό κόστος καθώς αρκετοί εργαζόμενοι, ενώ ανήκουν σε Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα δεν δικαιούνται και ανθυγιεινό επίδομα.

Το κόστος της πρόωρης συνταξιοδότησης βαρύνει τους ιδίους με πρόσθετο ποσοστό 5,60% επί των αποδοχών,  και κατά κύριο λόγο τους εργαζόμενους με 3,45% και τους εργοδότες κατά 2,15%, ενώ για τις κατηγορίες σε υπόγειες στοές μεταλλεία κ.λ., οι επιπλέον εισφορές ανέρχονται στο 10,50% των αποδοχών.

Ως προς την πρόωρη συνταξιοδότηση, αυτή χορηγείται κατά  5 χρόνια ενωρίτερα (60 ετών) στις γενικές κατηγορίες, ενώ για την κατηγορία οικοδόμων και εργαζομένων στον ΟΤΑ κατά 7 χρόνια ενωρίτερα (58 ετών) και για την κατηγορία  στοές μεταλλείων κατά 15 χρόνια ενωρίτερα (50 ετών).

Ως προς τα ποσά σύνταξης, αυτά είναι ίδια με τους υπόλοιπος  ασφαλισμένους, εκτός όσων δεν κάνουν χρήση της πρόωρης σύνταξης και συνταξιοδοτούνται με τις κοινές διατάξεις. Στην περίπτωση αυτή, δικαιούνται ιδική πριμοδότηση ανάλογα με τις ημέρες ασφάλισης στα ΒΑΡΕΑ.

 Επιστροφή στο μεσαιωνα

Παρά ταύτα, στο μισό αιώνα που πέρασε από την δημιουργία του κανονισμού των ΒΑΡΕΩΝ, βλέπουμε την  προστασία των εργαζομένων στις εργασίες αυτές, να περιορίζεται μόνο στο συνταξιοδοτικό μέρος και ελάχιστα έως καθόλου ήταν τα βήματα εντοπισμού των επαγγελματικών ασθενειών και αποφυγής εργατικών ατυχημάτων και παρά τις επιπλέον εισφορές που εισπράττονται για το σκοπό αυτό.

Παράλληλα, από τις δραματικές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον και την εργασιακή ζούγκλα πού επικρατεί, αρκετές κατηγορίες εργαζομένων έχουν εκτοπιστεί από τα ΒΑΡΕΑ και δεν προστατεύονται ποια, όπως:

Λόγω του ότι έχουν χαμηλότερο ημερήσιο χρόνο εργασίας, (μερική απασχόληση), λόγω του ότι εμφανίζονται σε άλλη επιχείρηση (εργολαβίες), λόγω του ότι δηλώνονται ως «αυτόαπασχολούμενοι» ( δελτίο παροχής), λόγω του ότι δεν δηλώνονται (αδήλωτη εργασία), λόγο του ότι δεν δηλώνεται η πραγματική ειδικότητα ( ψευδές δηλώσεις).

Η κυβέρνηση, αντί να διορθώσει όλα τα παραπάνω αντί για μέτρα που θα βελτιώνουν την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων, έρχεται εσπευσμένα και καταργεί  τον κανονισμό  Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων  για να «επανεξέταση» όλες τις  κατηγορίες αυτές από την αρχή και «πάνω σε νέα βάση».

Στην ουσία, πρόκειται για ένα συντελούμενο έγκλημα σε βάρος των μισθωτών στις επικίνδυνες και ανθυγιεινές εργασίας, οι οποίοι εγκαταλείπονται πλέον στη τύχη τους.

Πέντε λόγοι που επιβεβαιώνουν την εγκληματική ενέργεια αυτή:

Πρώτος λόγος:

Στόχος της επανένταξης στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα είναι ο αριθμός των εργαζομένων σε αυτά να «πέσει» από τις 700.000 που είναι σήμερα στις 450.000 καθώς σχετική πρόβλεψη υπάρχει και στο μνημόνιο, που αναφέρεται πως οι εργαζόμενοι στο ειδικό αυτό καθεστώς δεν πρέπει να ξεπερνούν το 10% του εργατικού δυναμικού!!

Δεύτερος  λόγος:

Δεν υπάρχει καμία τεκμηρίωση από πλευρά της κυβέρνησης, ότι οι λόγοι πού ορισμένες κατηγορίες εντάχτηκαν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, αυτοί δεν υφίστανται πλέον.

Τρίτος λόγος :

Δεν υπάρχει  αναλογιστική μελέτη και δεν αποδεικνύεται από κάπου,  ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση των κατηγοριών στα ΒΑΡΕΑ επιβαρύνει το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης. Αντιθέτως εάν αυτή γίνει και αφού πάρει υπόψη το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής των κατηγοριών αυτών και τις υψηλότερες εισφορές που καταβάλουν  τότε θα αναδεχτούν και   ωφέλει για το σύστημα.

Τέταρτος λόγος:

Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι οι επιχειρήσεις έχουν βελτιωθεί και εκσυγχρονιστεί είναι αβάσιμος και συγκρούεται από άλλες διαπιστώσεις όπως, την ανικανότητα εντοπισμού και καταγραφής των επαγγελματικών ασθενειών αφού στην Ελλάδα αναγνωρίζονται μόνο 3,5 επαγγελματικές ασθένειες ανά 100.000 τι στιγμή που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες ο αντίστοιχος αριθμός φτάνει τους 575. Αλλά και από την μη καταγραφή όλων των εργατικών ατυχημάτων, αφού αυτά που καταγράφονται είναι της τάξης των 15.000 τη στιγμή που στο Βέλγιο με παρόμοιο εργατικό δυναμικό καταγράφηκαν 205.000 εργατικά ατυχήματα. 

Πέμπτος λόγος :

Το ενδιαφέρον για την υγεία των εργαζομένων, περιορίστηκε στους μισούς εργαζόμενους, δηλαδή μόνο στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ αφήνοντας έξω τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία, και  σταμάτησε στο 1988 που έκλεισε και ο κατάλογος των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.

Τέλος, ας το πούμε καθαρά, η κυβέρνηση αυτή δεν ενδιαφέρεται για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Ο κ. Κουτρουμάνης ως υπουργός εργασίας και ως τέως εκπρόσωπος των ασφαλισμένων είναι διπλά εκτεθειμένος απέναντί τους.


 * Ο  Κώστας Νικολάου είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

  nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΛΕΙΑ ΓΙΑ ΥΑΙΝΕΣ ΟΙ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Posted on Μαΐου 2, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

ανεργια

Να ελεγχτεί, τι κρύβεται πίσω από τις 325.000 απολύσεις που εμφανίζονται ως «οικειοθελείς αποχωρήσεις»

Αυγή: 30 – 4- 2011

Του Κώστα Νικολάου*

Κόλαφος με τις εισφορές για την ανεργία. Αυτή τη φορά, οι εισφορές για την ανεργία, έχουν γίνει στόχος και κινδυνεύουν με ολικό αφανισμό.  Οι ύαινες μύρισαν φρέσκο κρέας και το περικύκλωσαν.

Το Υπουργείο εργασίας, ανοίγει όλες τις πόρτες για να κατασπαραχτεί ότι έχει απομείνει από τις εισφορές για την ανεργία.

Τα επιδόματα ανεργίας μπαίνουν σε νέα και πιο σκληρή δοκιμασία καθώς θέλουν να συνδεθούν και με εισοδηματικά κριτήρια!!  Δηλαδή όταν ο ένας από τους δύο συζύγους εργάζεται, τότε ο άλλος δεν θα δικαιούται το επίδομα ανεργίας!!

Το επίδομα ανεργίας, δεν είναι προνοιακό επίδομα, ούτε δωρεάν χορηγείται για να χειρίζεται καταυτόν τον τρόπο. Είναι ανταποδοτικό επίδομα, είναι χρήματα των εργαζομένων που έχουν παρακρατηθεί από τον μισθό τους για το σκοπό αυτό και τα οποία δεν είναι λίγα.

Να τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Το χρήμα ρέει άφθονο

Τα ποσοστά εισφορών για τα Ταμεία κοινωνικής προστασίας  αναλογούν, σε 7,96%  για τον  Ο.Α.Ε.Δ, σε 1,75% για τον Ο.Ε.Κ. και σε 0,70% για τον Ο.Ε.Ε..  Οι εισφορές υπολογίζονται στο σύνολο των αποδοχών των εργαζομένων και εισπράττονται για λογαριασμό των Ταμείων αυτών από το ΙΚΑ.

Έτσι, σύμφωνα με τον κρατικό προϋπολογισμό του 2011, οι εισφορές  (μισθωτών – εργοδοτών) των Ταμείων αυτών ανέρχονται στις 3.165,62 εκ. , από τα Π.Δ.Ε. & ΕΣΠΑ  υπολογίζονται 1.115 εκ.,  ενώ από τον κρατικό προϋπολογισμό θα χορηγηθούν μόνο 500 εκ. €. Σύνολο εσόδων  4.817,97 εκ. €.

Με βάση και την αναλογία εισφορών, το μεγαλύτερο μέρος των ποσών αυτών, σχεδόν τα 4 δις ευρώ είναι για τον ΟΑΕΔ.

Ποιοι είναι δικαιούχοι επιδόματος ανεργίας;

Δικαίωμα επιδόματος έχουν οι μισθωτοί των οποίων καταγγέλθηκε ή έληξε η σύμβαση εργασίας, και έχουν πραγματοποιήσει έναν αριθμό ημερών εργασίας.

Το ποσό είναι για όλους το ίδιο, ανέρχεται στα 454,25€ και αντιστοιχεί στο 61% του κατώτατου μισθού, ενώ η χρονική περίοδος επιδότησης είναι από 5 έως 12 μήνες, καθώς εξαρτάται από τις ημέρες εργασίας κατά το τελευταίο 14μηνο.

Έτσι, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ ( Ιανουάριος 2011), από τους 689.558 καταγραμμένους ανέργους, μόνο οι 258.285 (ποσοστό 37.45%)  είναι δικαιούχοι επιδόματος ανεργίας, ενώ το υπόλοιπο 62,55% των ανέργων δεν λαμβάνει κανένα επίδομα!!          

Αλλά και από τους δικαιούχους αυτούς, μόνο οι 147.774 (ποσοστό 57,21%) είναι κοινοί επιδοτούμενοι (για ολόκληρο χρόνο) ενώ οι 110.511 ποσοστό 42,79% είναι επιδοτούμενοι από εργασίες προσωρινής απασχόλησης, δηλαδή λαμβάνουν επίδομα για λιγότερο χρόνο.

Από τα 4 δις,  πόσα παίρνουν τελικά οι άνεργοι;

Όλα τα στοιχεία καταμαρτυρούν πως από τα 4δις που εισπράττονται  μόνο το 1.5 δίς επιστέφει ξανά στους ανέργους.

Τα χαμηλά ποσά του επιδόματος ανεργίας (454,25 €), ο χαμηλός αριθμός δικαιούχων(258.285), και από τους οποίους το 45,58% επιδοτείται για μικρότερη χρονική διάρκεια, είναι στοιχεία που μας δείχνουν πως τα συνολικά ποσά των επιδομάτων ανεργίας δεν ξεπερνούν τα 1.5δις ευρώ.

Έτσι ενώ για την ανεργία εισπράττονται υπέρογκα ποσά, στους ίδιους τους ανέργους καταλήγουν ελάχιστα.

Υπάρχει αναντιστοιχία, σε βαθμό ληστείας, μεταξύ εισφορών και χορηγήσεων. Υπάρχει επίσης αναντιστοιχία  και μάλιστα σε βαθμό υπεξαίρεσης, μεταξύ ατομικών εισφορών και επιδόματος, καθώς το επίδομα ανεργίας δεν συμβαδίζει με τους μισθούς, όπως γίνεται με τις εισφορές, και χορηγείται για όλους το ίδιο.

Πού πηγαίνουν όμως τα λεφτά;

Ένα είναι σίγουρο, ότι αυτά δεν πηγαίνουν στους ανέργους.

Μπαράζ από «προγράμματα» και  επιδοτήσεις θέσεων εργασίας. Επιδοτούν θέσεις εργασίας τάχα για να προστατέψουν την εργασία, και με τον τρόπο αυτό, κάθε χρόνο ροκανίζουν τις εισφορές που προορίζονται για την ανεργία. Και για του λόγου το αληθές, τα κονδύλια μόνο για ένα πρόγραμμα, όπως αυτό της επιδότησης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, ξεπερνούν το 1δις ευρώ!!

Ο ισχυρισμός ότι με τον τρόπο αυτό, προστατεύονται οι θέσεις εργασίας και δεν γίνονται απολύσεις, είναι αβάσιμος και αναληθής καθώς τα στοιχεία καταμαρτυρούν το αντίθετο.

Οι επιχειρήσεις και επιδοτούνται για να μην απολύουν, ενώ απολύουν όποτε θέλουν και λογαριασμό δεν δίνουν.

325.000 απολύσεις το 2010 ως «οικειοθελείς αποχωρήσεις» 

Στα ψιλά και απαρατήρητα, περνούν τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για τις απολύσεις, όπου πέραν των άλλων, ένας μεγάλος αριθμός απολυμένων, εμφανίζονται ως «οικειοθελείς αποχωρίσεις»!!!

Τα νούμερα που εμφανίζουν απολυμένους ως «οικειοθελείς αποχωρίσεις» είναι κραυγαλέα. Για το μήνα Δεκέμβριο καταγράφηκαν 22.652, για τον Νοέμβριο 22.731, για τον Οκτώβριο 26.805, για τον Σεπτέμβριο 33.886, για τον Αύγουστο 25.380, για τον Ιούλιο 29.417, για τον Ιούνιο 28.592, και 135.000 για τους  υπόλοιπους πέντε μήνες, σύνολο «οικειοθελών αποχωρήσεων» 324.463 !!

Θα πρέπει να είμαστε αφελείς για να πιστέψουμε, πως μέσα σε ένα χρόνο, ξαφνικά 325.000 εργαζόμενοι, αποχώρισαν από την εργασία τους και δεν απολύθηκαν.

Μύθος η προστασία θέσεων εργασίας από επιδοτήσεις

Από τα νούμερα αυτά, εάν εξαιρέσουμε τις ελάχιστες πραγματικές αποχωρήσεις, καθώς και τις αποχωρίσεις λόγο συνταξιοδότησης, οι οποίες σύμφωνα με το ΙΚΑ κυμαίνονται στις 50-60 χιλιάδες το χρόνο, τότε θα πρέπει να μιλήσουμε για 250.000  απολύσεις, και όχι για αποχωρίσεις.

Γιατί όμως δηλώνονται ως αποχωρίσεις;

Σοβαροί λόγοι που επιβάλουν την παραποίηση των στοιχείων αυτών, έχουν μόνο οι επιχειρήσεις, οι οποίες  έχουν δεσμευτεί να μην απολύσουν προσωπικό, αφού για το σκοπό αυτό έχουν επιδοτηθεί με σημαντικά χρηματικά ποσά, τα οποία θα πρέπει να επιστρέψουν.

Συνεπώς, μόνο οι επιχειρήσεις που επιδοτούνται από τον ΟΑΕΔ, έχουν σοβαρούς λόγους να παραποιούν τα στοιχειά αυτά και  εδώ θα πρέπει να στραφεί η προσοχή και να ελεγχτούν όλες οι επιχειρήσεις αυτές.

Τέλος, αυτό το πάρτι  των επιδοτήσεων, που δεν έχει αρχή και τέλος, τάχα να προστατευτεί η εργασία, και μάλιστα με χρήματα των εργαζομένων, θα πρέπει να τελειώσει.   


  *Ο Νικολάου Κώστας είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ   

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΟΙ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Posted on Απρίλιος 2, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

 

 

Εποχή: 21 /3/ 2011

Του Κώστα Νικολάου*

Τώρα και οι ληστές φορούν γραβάτες και ονομάζονται σωτήρες, οι τοκογλύφοι έγιναν αγορές και η κλοπή βοήθεια, ληστεύουν και τα Ταμεία μας, τον κόπο και τον μόχθο ολόκληρης ζωής, τις συντάξεις και τα επιδόματα ανεργίας.

 

Μετά την ληστεία των αποθεματικών των Ταμείων, δηλαδή τις εισφορές των εργαζομένων που προορίζονταν για την σύνταξή τους στα γεράματα, και τα οποία ξεπερνούν το 70 δίς ευρώ.

Την στάση πληρωμών του κράτους καθώς αρνείται να καταβάλει τους θεσμοθετημένους πόρους στα Ασφαλιστικά Ταμεία τα οποία ξεπερνούν τα 12 δίς ευρώ.

Την άρνηση του κράτους να καταβάλει στα Ταμεία, τα ανυπολόγιστα ποσά για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής που ασκεί μέσο αυτών όπως δήλωσε στη Βουλή και ο Α. Λοβέρδος λέγοντας «τα ταμεία επιβαρύνονται από κάθε πολιτική επιλογή που κάνει η Βουλή χωρίς να έχουν εισπράξει ένα ευρώ για αυτή».

Την αδιαφορία της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την λεηλασία των Ταμείων από την εκτεταμένη αδήλωτη-ανασφάλιστη εργασία (8 δις ευρώ το χρόνο) και από την παρακράτηση των ασφαλιστικών εισφορών ( 6 δις ευρώ) από τους εργοδότες.

Μετά από όλα αυτά και όχι μόνο, έρχονται οι περίφημες δηλώσεις το «μαζί τα φάγαμε» ότι στο φαγοπότι των ληστών συμμετέχουμε όλοι, για να εξαγγελθούν νέες ληστείες.

Τώρα ετοιμάζουν τη μεγάλη επέλαση και σε άλλες εισφορές, στα χρήματα των εργαζομένων που προορίζονται για τους ανέργους. Θέλουν λέει, το επίδομα ανεργίας να συνδεθεί με εισοδηματικά κριτήρια!! Δηλαδή όσοι έχουν ένα Χ ετήσιο εισόδημα να μην δικαιούνται επίδομα ανεργίας!!

Εκ πρώτης όψεως, αυτό ίσως να μην ακούγετε και ως παράλογο, επί της ουσίας όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, καθώς το επίδομα ανεργίας  ούτε προνοιακό επίδομα είναι, ούτε δωρεάν χορηγείται.

Το επίδομα ανεργίας είναι ανταποδοτικό επίδομα, είναι χρήματα των εργαζομένων που έχουν παρακρατηθεί από τον μισθό τους για το σκοπό αυτό και τα οποία δεν είναι λίγα.

Πιο συγκεκριμένα:

Προϋπολογισμός του ΟΑΕΔ

Οι εργαζόμενοι εκτός από τα Ταμεία Κοινωνικής Ασφάλισης,  συμμετέχουν με εισφορές και στα Ταμεία Κοινωνικής Προστασίας,    (Ο.Α.Ε.Δ.- Εργατική Κατοικία – Εργατική Εστία) και οι οποίες αναλογούν σε ποσοστό 7,96% για τον  Ο.Α.Ε.Δ, σε 1,75% για τον Ο.Ε.Κ. και σε 0,70% για τον Ο.Ε.Ε..

Οι εισφορές υπολογίζονται στο σύνολο των αποδοχών των εργαζομένων και εισπράττονται για λογαριασμό των Ταμείων αυτών από του ΙΚΑ.

Έτσι, σύμφωνα με τον κρατικό προϋπολογισμό 2011, οι εισφορές  (μισθωτών – εργοδοτών) των Ταμείων αυτών ανέρχονται στις 3.165,62 εκ. , και από τα Π.Δ.Ε. & ΕΣΠΑ  υπολογίζονται 1.115 εκ., ενώ από τον κρατικό προϋπολογισμό θα χορηγηθούν μόνο 500 εκ. €, σύνολο εσόδων  4.817,97 εκ. €.

Με βάση και την αναλογία εισφορών, το μεγαλύτερο μέρος των ποσών αυτών σχεδόν τα 4 δις ευρώ είναι για τον ΟΑΕΔ.

Ποιοί είναι δικαιούχοι επιδόματος ανεργίας;

Δικαιούχοι είναι οι μισθωτοί των οποίων καταγγέλθηκε από τον εργοδότη ή έληξε η σύμβαση εργασίας, έχουν πραγματοποιήσει 80 ημέρες εργασίας το χρόνο κατά τα δύο προηγούμενα χρόνια, και το τελευταίο όμως 14μηνο πρέπει να έχουν συμπληρώσει 125 ημέρες εργασίας, χωρίς να υπολογίζονται οι τελευταίοι δύο μήνες.

Το ποσό του επιδόματος ανέρχεται στα 454,25€ και η χρονική περίοδος επιδότησης εξαρτάται από τις ημέρες εργασίας κατά το τελευταίο 14μηνο. Έτσι έχουμε:

Από 125 ημέρες έως 149 ημέρες χορηγείται για 5 μήνες.

Από 150 ημέρες έως 179 ημέρες χορηγείται για 6 μήνες.

Από 180 ημέρες έως 219 ημέρες χορηγείται για 8 μήνες.

Από 220 ημέρες έως 249 ημέρες χορηγείται για 10 μήνες.

Από 250 ημέρες και άνω χορηγείται για 12 μήνες.

Στατιστικά στοιχεία του ΟΑΕΔ (Ιανουάριος 2011)

Από αυτά, όμως, τα 4 δις που εισπράττονται πόσα παίρνουν τελικά οι άνεργοι; Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ κατά το μήνα Ιανουάριο 2011, ο συνολικός αριθμός των καταγραμμένων άνεργων ανέρχεται στα 689.558 άτομα, από τους οποίους μόνο οι 258.285 είναι δικαιούχοι επιδόματος ανεργίας.

Από τους δικαιούχους αυτούς μόνο οι 147.774 ποσοστό 57,21% είναι κοινοί επιδοτούμενοι (για ολόκληρο χρόνο) ενώ οι 110.511 ποσοστό 42,79% είναι επιδοτούμενοι από εργασίες προσωρινής απασχόλησης, δηλαδή λαμβάνουν επίδομα για λιγότερο χρόνο.

Από τις ροές απασχόλησης καταγράφονται:

Οι αναγγελίες πρόσληψης κατά το μήνα Ιανουάριο, ανέρχονται σε 49.626 άτομα. Οι καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ανέρχονται στις 30.481. Οι λήξεις συβάσεων ορισμένου χρόνου ανέρχονται στις 25.530. Οι οικιοθελείς αποχωρίσεις ανέρχονται στις 22.610.

Παρατηρήσεις:        

Από τα στοιχεία αυτά, προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:

Πρώτο: Λόγο των αυστηρών κριτηρίων που θέτει το υπουργείο εργασίας,  μόνο το 37,45% των εγγεγραμμένων ανέργων είναι δικαιούχοι  επιδόματος ανεργίας, ενώ το υπόλοιπο 62,55% των ανέργων δεν λαμβάνει κανένα επίδομα!!

Δεύτερο: Η αρχή της ανταποδοτικότητας η της επιβολής εισοδηματικών κριτηρίων που προωθεί η κυβέρνηση, ήδη παραβιάζονται.    Ενώ οι εισφορές αυξομειώνονται ανάλογα με τούς μισθούς, το επίδομα που χορηγείται είναι ενιαίο για όλους. Δηλαδή ο μισθωτός με 200€ μηνιαίες εισφορές και ο άλλος με 50€ εισφορές, και οι δύο θα πάρουν το ίδιο επίδομα 454,25€!!

Τρίτο: Το σύνολο των καταγγελιών συμβάσεων ανέρχεται σε 56.011 άτομα, όπου το 45,58% αυτών οφείλεται σε αποχωρήσεις λόγω λήξεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Αυτό σημαίνει πως οι εργαζόμενοι αυτοί,  εκτός από την χαμηλή χρονική διάρκεια επιδότησης που τυγχάνουν, οι ίδιοι δεν δικαιούνται και δεν λαμβάνουν την αποζημίωση απόλυσης από τον εργοδότη!!

Τέταρτο: Καταγράφηκαν 22.610 ως οικειοθελείς αποχωρήσεις, συνολικά για το 2010 περίπου 270.000 άτομα!! Συμπεριλαμβάνονται και όσοι αποχωρούν λόγω συνταξιοδότησης περίπου 60.000. Όμως παρόλα αυτά, τα νούμερα είναι κραυγαλέα και δεν απεικονίζουν την πραγματικότητα καθώς δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσες αποχωρήσεις ως «οικειοθελείς» δηλαδή χωρίς την αποζημίωση απόλυσης και χωρίς έστω και το ελάχιστο επίδομα ανεργίας.

Πίσω από τις λέξεις «οικειοθελείς αποχωρήσεις» βρίσκεται η ασυδοσία της εργοδοσίας, κρύβεται το δράμα των εργαζομένων όπου οι εργοδότες τους δηλώνουν κατ’ αυτόν τον τρόπο, παρά την θέλησή τους για να μην τους χορηγήσουν την αποζημίωση.

Με τον τρόπο αυτό οι εργαζόμενοι ί, εκτός από την αποζημίωση που έχουν χάσει (αρκετοί την διεκδικούν από τα δικαστήρια) χάνουν και το επίδομα ανεργίας καθώς δεν φαίνονται ως απολυμένοι.

Πέμπτο: Στην ηλικία κάτω των 30 ετών καταγράφονται 195.046 άτομα, ποσοστό 28,29%!!

Εκτός από τον μεγάλο αριθμό ανέργων (ένας στους τρείς νέους) δύσκολα τυγχάνουν το επίδομα ανεργίας και ακόμα πιο δύσκολα  συμπληρώνουν τις απαιτούμενες ημέρες εργασίας.

Κόστος επιδομάτων ανεργίας

Όλα αυτά και ειδικότερα ο χαμηλός αριθμός (258.285) δικαιούχων, εξ αυτών (45,58%) είναι στην κατηγορία για μικρότερη χρονική διάρκεια, τα χαμηλά ποσά του επιδόματος (454,25 €), καταλήγουν στο απαράδεκτο αποτέλεσμα το συνολικό κόστος των επιδομάτων ανεργίας να μην ξεπερνούν το 1,5 δισ. ευρώ από τα 4 δισ. ευρώ των κονδυλίων του ΟΑΕΔ!

Έτσι ενώ για την ανεργία εισπράττονται υπέρογκα ποσά, στους ίδιους τους ανέργους καταλήγουν ελάχιστα.

Πού πήγαν τα λεφτά”; Θα πει ο ποιητής!!

Ένα είναι σίγουρο, ότι αυτά δεν πηγαίνουν στους ανέργους. Το μεγαλύτερο μέρος με διάφορους τρόπους διοχετεύεται στις επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, μόνο για το πρόγραμμα επιδότησης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών διοχετεύονται κοντά στο 1δις ευρώ!!

Άμεσες προτάσεις

Βασική αρχή το επίδομα ανεργίας θα πρέπει να συνδεθεί με τους μισθούς και να αναλογεί στο 80% του μισθού.

Να χορηγείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Να συμπεριλαμβάνει περισσότερες κατηγορίες εργαζομένων.

Ούτε ως σκέψη η επιβολή εισοδηματικών κριτηρίων για την χορήγηση επιδόματος ανεργίας, δηλαδή έναν ακόμη τρόπο ληστείας.

Επιπλέον

Το θέμα της απασχόλησης, ιδιαίτερα των νέων, δεν αντιμετωπίζεται με μπαξίσια στους εργοδότες, ούτε με επιδοτήσεις των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, ούτε με επιδοτήσεις της εργασίας.

Η απασχόληση απαιτεί πολιτικές ανάπτυξης, απαιτεί αντιστάσεις στην ρεμούλα και την κερδοσκοπία, με γενναίες  αυξήσεις στους μισθούς και τα ημερομίσθια. Και σε καιρούς τεχνολογικής ανάπτυξης όπως σήμερα απαιτεί την αυστηρή μείωση του ημερήσιου χρόνου εργασίας καθώς και την μείωση των ορίων ηλικίας για σύνταξη.

Τέλος απαιτεί Δημοκρατία και διαφάνεια στη δημόσια ζωή, απαιτεί  την απαλλαγή της χώρας από την δουλεία, όπου το κράτος δανείζει τις τράπεζες με 1% και στη συνέχεια δανείζεται από αυτές με υπέρογκα επιτόκια.

*Ο Νικολάου Κώστας είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Posted on Φεβρουαρίου 22, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, 6) ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ |

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι

Εποχή: 18/2/2011

Του Κώστα Νικολάου*

Πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων στο ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ. Οι επιχειρήσεις, μια πίσω από την άλλη, κάνοντας πράξη τις επιθυμίες του ΣΕΒ, έξω από τα πλαίσια του νόμου προχωρούν σε μειώσεις μισθών. Έτσι λέει ό νόμος ισχυρίζονται!! Οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και να υπογράψετε «ατομική επιχειρησιακή σύμβαση» τους λένε!!!

Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φώς. Αντί να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη εργοδοτική αυθαιρεσία, με τον νόμο 3899/2010, εκτός των άλλων καταργεί όλες τις συλλογικές συμβάσεις των Δ.Ε.Κ.Ο., ενώ στον ιδιωτικό τομέα υπό ορισμένες προϋποθέσεις  (μέσω ιδικών επιχειρησιακών συμβάσεων) έδωσε τη δυνατότητα της μείωσης των  μισθών.

Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται σε απόγνωση. Βομβαρδισμένοι και από την παραπληροφόρηση πως όλοι οι μισθοί θα μειωθούν στα 740€ και   καθώς ούτε επιχειρησιακά σωματεία έχουν αλλά ούτε τις επιθεωρήσεις εργασίας εμπιστεύονται, και μπροστά στο φόβο της απόλυσης, δεν ξέρουν τι να κάνουν.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι:

1) Σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία, οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί, προστατεύονται και δεν μπορεί να μειωθούν μονομερώς.

2) Οι μισθοί διακρίνονται σε νόμιμους και συμβατικούς. Νόμιμος μισθός είναι αυτός που ορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αποτελεί το ελάχιστο όριο που δικαιούται ο εργαζόμενος. Συμβατικός μισθός είναι αυτός που ορίζεται από ατομικές συμφωνίες ή από επιχειρησιακή συνήθεια το οποίο δεν μπορεί μικρότερος του νόμιμου μισθού. Ακόμα και αν συμφωνηθεί κάτι τέτοιο η συμφωνία αυτή είναι άκυρη.

3) Οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί θα πρέπει να καταβάλλονται στο συγκεκριμένο χρόνο που έχει συμφωνηθεί και στο ακέραιο, σε διαφορετική περίπτωση είτε αυτό  αφορά καθυστέρηση καταβολής μισθού, είτε αφορά περικοπή μισθού, αυτά συνιστούν ποινικό αδίκημα.

Συνέπειες – ποινικές κυρώσεις:

1) Στην μη καταβολή μισθού νόμιμου ή συμβατικού, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε επίσχεση εργασίας μέχρι να του καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό.

2) Ο εργοδότης που δεν καταβάλει τις αποδοχές των εργαζομένων τιμωρείται με ποινή φυλάκισης και χρηματικά ποσά και εάν η μήνυση γίνει στο χρόνο που έπρεπε να καταβάλλονται οι μισθοί τότε το αδίκημα είναι αυτόφωρο.

3) Δικαίωμα μήνυσης κατά του εργοδότη που παραβαίνει το νόμο αυτό έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τα συνδικάτα και οι επιθεωρήσεις εργασίας.

4) Οι επιθεωρήσεις εργασίας υποχρεούνται να ανταποκρίνονται  στο αίτημα των εργαζομένων και  να ζητούν την ποινική δίωξη του εργοδότη όταν αυτός αρνείται να καταβάλει τους μισθούς.

5) Οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα επίσης να προσφύγουν στα αστικά δικαστήρια και να απαιτήσουν κάθε διαφορά στο μισθό έως και 5 χρόνια πριν συνυπολογίζοντας ακόμα και τις διαφορές που επήλθαν στα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας, υπερωρίες, νυχτερινά, κ.λ.π..

«Ιδικές επιχειρησιακές συμβάσεις»

Σύμφωνα με το νόμο 3899/2010 και μόνο για τις επιχειρήσεις που υπάρχει και λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, δύνεται η δυνατότητα να μειωθούν οι μισθοί και τα ημερομίσθια κάτω και από τις κλαδικές συμβάσεις. Και αυτό μόνο εφόσον η συμφωνία αυτή υπογραφεί από το επιχειρησιακό σωματείο.

Για τις επιχειρήσεις που δεν υπάρχει και δεν λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, οι εργοδότες μπορούν να απευθύνονται στα αντίστοιχα κλαδικά σωματεία ή ομοσπονδίες και για να μειωθούν οι μισθοί θα πρέπει να το δεχτούν και να υπογράψουν τα συνδικάτα αυτά.

Οι μειώσεις μισθών μέσω των ιδικών επιχειρησιακών συμβάσεων, θα ισχύουν για ένα χρόνο και μπορούν να παραταθούν για έναν επιπλέον χρόνο. Όμως, οι μειώσεις μισθών δεν μπορεί να είναι κάτω από τα όρια της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης συμπεριλαμβανομένων των τριετιών και το επίδομα συζύγου τα οποία για το 2010 είναι:

Μισθωτοί:   Από 739,56€   έως   1.020,80€                                 Ημερομίσθιοι:   Από 33,04€   έως   45,74€

Εργαζόμενοι – συνδικάτα:

Τα συνδικάτα, ιδιαίτερα τα εργατικά κέντρα, όλες οι ομοσπονδίες θα πρέπει να σημάνουν συναγερμό και να μην αφήσουν κανέναν εργαζόμενο μόνο του, αλλά και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απευθύνονται στα συνδικάτα και να μην κινούνται μόνοι τους.

Τα επιχειρησιακά σωματεία που δέχονται πιέσεις για μειώσεις μισθών δεν θα πρέπει να μείνουν μόνα τους, καθώς τα υπόλοιπα συνδικάτα όλο το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να βρεθούν αλληλέγγυα με τα επιχειρησιακά σωματεία αυτά.

Εξυπακούεται ότι τα σωματεία θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα βρεθεί κανένας συνδικαλιστής  που θα υποκύψει στις πιέσεις των εργοδοτών για να υπογράψει τέτοιου είδους συμφωνίες.

Τυχόν συμφωνίες που θα υπογραφούν θα πρέπει να ελεγχθεί και η νομιμότητά τους, τόσο η κατά τον 1264/82 νομιμότητα του σωματείου που την υπέγραψε όσο και για την καταχρηστικότητά τους και εάν συμπεριλαμβάνει με τους ίδιους όρους όλο το προσωπικό της επιχείρησης.

Οι εργαζόμενοι που δεν υποκύπτουν στις πιέσεις και για το λόγο αυτό απολύονται, έχουν δικαίωμα και θα πρέπει μέσα σε 3 μήνες να διεκδικήσουν και δικαστικά την επαναπρόσληψή τους καθώς και τους μισθούς υπερημερίας.

Για περισσότερες πληροφορίες οι εργαζόμενοι μπορούν να απευθύνονται και στο ΚΕΠΕ/ΓΣΕΕ στο τηλέφωνο 210-8202100 και να ζητούν τη γνώμη της νομικής υπηρεσίας.

Ευθύνες της Υπουργού Εργασίας κας ΚΑΤΣΕΛΗ

Το υπουργείο εργασίας αρμόδιο για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, θα πρέπει να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν οι παράνομες και μονομερείς μειώσεις μισθών.

Οι μονομερείς μειώσεις μισθών θα πρέπει να κηρυχτούν ως κακουργηματικές και οι εργοδότες που προβαίνουν στις πράξεις αυτές να τιμωρούνται με πολύ μεγαλύτερες ποινές και πρόστιμα. Οι απολύσεις που έγιναν ή αυτές που θα γίνουν για το λόγο αυτό, θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες και καταχρηστικές.

Σε διαφορετική περίπτωση, η σιγή και η απραξία θα πρέπει να εκληφθούν  ως συνέργεια που θα πρέπει να εξεταστεί και το ενδεχόμενο της παράβασης καθήκον των αρμοδίων υπουργών.

*Ο Νικολάου Κώστας είναι Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Posted on Φεβρουαρίου 22, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

Αυγή: 23/01/2010

Του Κώστα Νικολάου*

Διαστάσεις χωρίς προηγούμενο λαμβάνει η παράνομη απασχόληση καθώς πάνω από 1.000.000 μισθωτοί εργαζόμενοι βρίσκονται σε παράνομο καθεστώς. Οι κυβερνήσεις δεν βλέπουν, δεν ακούν και αδιαφορούν, η αυθαιρεσία βασιλεύει και οι εργοδότες κάνουν πάρτη.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, ο όρος επισφαλείς εργασίες ή ενάντια στην επισφάλεια που χρησιμοποιείται, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ο καλύτερος, ίσως είναι ο πλέον αδόκιμος όρος για την ελληνική πραγματικότητα.

Πρώτον: Με τον διαχωρισμό των εργαζομένων σε ασφαλείς και επισφαλείς, το ενδιαφέρον στρέφεται μόνο σε δημόσιου τομέα – ΔΕΚΟ, γιατί μόνο εκεί συναντάμε εργαζόμενους με ασφαλείς εργασίες (μόνιμους) και άλλους σε επισφαλείς εργασίες (συμβασιούχους, εργολαβίες, stage κ.λπ.)

Δεύτερον: Στον ιδιωτικό τομέα όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης, ορισμένου ή αορίστου χρόνου, πλήρους ή μερικής απασχόλησης, νόμιμης ή παράνομης εργασίας, σε άμεσο ή έμμεσο εργοδότη, ποτέ δεν ήταν ασφαλείς, όλοι βιώνουν την ανασφάλεια και για κανέναν η επισφάλεια δεν εκλαμβάνεται ως κάτι το ιδιαίτερο και το διαφορετικό.

Αυτό σήμερα γίνεται πιο εμφανές, όταν χιλιάδες εργαζόμενοι, με την απειλή της απόλυσης και μέσω «ατομικών συμφωνιών», αναγκάζονται και παραχωρούν εργασιακά τους δικαιώματα.

Αυτό το γνωρίζουν καλύτερα οι εργαζόμενοι της Σίσσερ – Πάλκο, όταν η επιχείρηση μεταφέρθηκε στο εξωτερικό και οι ίδιοι βρέθηκαν στον δρόμο, ή όταν έκλεισε η Σεξ Φορμ και οι εργαζόμενοι εκεί, εκτός από τη δουλειά τους έχασαν και τις αποζημιώσεις τους(!) κ.ο.κ.

Αντίθετα, όταν πρόκειται για εργαζόμενους με ασφαλείς εργασίες, δηλαδή σε επιχειρήσεις του Δημοσίου, και για παρόμοιες περιπτώσεις, οι εργαζόμενοι αυτοί είτε μεταφέρονται σε άλλη υπηρεσία του Δημοσίου ή πριμοδοτούνται και συνταξιοδοτούνται πρόωρα!

Συνεπώς ο όρος επισφάλεια γίνεται κατανοητός όταν χρησιμοποιείται σε εργαζόμενους του Δημοσίου, ΔΕΚΟ – τράπεζες, αλλά είναι ακατανόητος και άτοπος για εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

Τρίτον: Όταν με τον όρο επισφάλεια επιδιώκουμε τον προσδιορισμό και την ταύτιση με τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, δεν είναι σωστό. Πέραν της ελαστικής απασχόλησης, σήμερα αυτό που κυριαρχεί και βασιλεύει στη χώρα μας είναι η εργοδοτική αυθαιρεσία και η τρομοκρατία, με εκτεταμένη παράνομη απασχόληση, με απλήρωτες υπερωρίες, με κατάχρηση εργασιακών δικαιωμάτων και αυτά δεν κατατάσσονται στις ελαστικές μορφές απασχόλησης και έχουν να κάνουν με τη μη εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και για του λόγου το αληθές παραθέτουμε ορισμένα στοιχεία:

1) 600.000 εργαζόμενοι παρανόμως είναι αδήλωτοι και ανασφάλιστοι.

2) 270.000 εργαζόμενοι παρανόμως εμφανίζονται ως «ελεύθεροι επαγγελματίες» ενώ παρέχουν εξαρτημένη εργασία.

3) 350.000 εργαζόμενοι -οι περισσότεροι- εμφανίζονται ως «προσωρινά απασχολούμενοι», ενώ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

4) 270.000 εργαζόμενοι -οι περισσότεροι- εμφανίζονται ως «μερικώς απασχολούμενοι» ενώ παρέχουν πλήρη εργασία.

5) 150.000 εργαζόμενοι παρανόμως ενοικιαζόμενοι -οι περισσότεροι- καθώς μετά τους 18 μήνες δεν εντάσσονται στην επιχείρηση όπου εργάζονται ή δεν λαμβάνουν τα ίδια ασφαλιστικά εργασιακά δικαιώματα σύμφωνα με τον νόμο ή οι εταιρίες ενοικίασης προσωπικού εμφανίζονται ως εργολάβοι!!!

6) Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι χωρίς αντίκρισμα καθώς καταστρατηγούνται και δεν εφαρμόζονται.

7) Οι απολύσεις εργαζομένων βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη καθώς ακόμα και σε απαιτήσεις εφαρμογής νομίμων δικαιωμάτων ακολουθούν απολύσεις.

8) Οι συνδικαλιστικές ελευθερίες έχουν σταματήσει έξω από τις πύλες των επιχειρήσεων με αποτέλεσμα το 85% των εργαζομένων στον ιδ. τομέα να βρίσκονται εκτός συνδικάτων.

Συνεπώς άλλο πράγμα η ελαστική απασχόληση, και άλλο τα όργια της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, άλλο η επισφάλεια και άλλο η βαρβαρότητα.

Τέταρτον: Στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί μια εκτεταμένη ζώνη παράνομων μορφών απασχόλησης και παραβιάσεις στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων και αυτά δεν είναι σωστό να συγχέονται με τις ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Η προσομοίωση της παράνομης απασχόλησης με τις ελαστικές μορφές απασχόλησης εξισώνει τη νομιμότητα με την παρανομία, υποτιμά και υποβαθμίζει την εργοδοτική ασυδοσία, αποπροσανατολίζει τους αγώνες των εργαζομένων για διεκδίκηση νομίμων δικαιωμάτων, απαλλάσσει ευθύνες από την κυβέρνηση και από αρμοδιότητες το υπουργείο Εργασίας για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας.

Είναι άλλο πράγμα ο αγώνας για εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας, για ένταξη των παράνομων μορφών απασχόλησης στη νομιμότητα και άλλο θέμα ο αγώνας για κατάργηση ή τροποποίηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης.

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, για την πάταξη της παράνομης απασχόλησης και άλλου είδους ευθύνες για την τροποποίηση της εργατικής νομοθεσίας.

Θα πρέπει να ανέβουν οι τόνοι σε θέματα που αφορούν την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας. Δεν μπορεί να απολύονται εργαζόμενοι επειδή ζητούν τα νόμιμα ή επειδή εγγράφονται στο σωματείο και αυτό να περνά απαρατήρητο. Δεν μπορεί να υπάρχουν 1.000.000 μισθωτοί διαπιστωμένα σε παράνομο καθεστώς και να παραμένουν στα αζήτητα.

Πέμπτον: Θα πρέπει να αποφεύγονται οι γενικόλογες αναφορές περί επισφάλειας, καθώς ο όρος αυτός είναι πολύ ευρύς και δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους με ελαστικές μορφές απασχόλησης. Σχετίζεται με περισσότερα θέματα, αφορά πολλές κατηγορίες εργαζομένων σχεδόν στο σύνολό τους σήμερα είναι επισφαλείς.

Έχει να κάνει και με την κακοπληρωμένη εργασία ή τις απλήρωτες υπερωρίες, με τις γυναίκες καθώς αμείβονται χαμηλότερα κατά 19% από τον άνδρα, με όλους τους νέους καθώς έχουν διαφορετικά εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματα από τους παλαιούς εργαζόμενους, με όλους τους συνταξιούχους καθώς οι συντάξεις έχουν παγώσει και δεν ακολουθούν τις αυξήσεις των μισθωτών κ.ο.κ.

Ο αγώνας για κατάργηση της ελαστικής εργασίας, για πλήρη και σταθερή εργασία, είναι οραματικός και χωρίς αποτέλεσμα όταν δεν συνδυάζεται με παρεμβάσεις και σε μικρές αλλαγές που πρέπει να γίνουν σήμερα. Οι εργαζόμενοι δεν ενεργοποιούνται και δεν κινητοποιούνται για το καλύτερο τη στιγμή που ακόμα και τα νόμιμα δεν εφαρμόζονται.

Συνεπώς οι παρεμβάσεις για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία αφορούν το σήμερα, είναι πειστικές για τους εργαζόμενους και θα πρέπει να πυκνώσουν. Όμως για να έχουν αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι στοχευμένες, να γίνονται αντιληπτές και κατανοητές ανά κατηγορία εργαζομένων και να έχουν συνέχεια.

Ορισμένες προτάσεις ανά κατηγορία εργαζομένων:

Οι προτάσεις κατατάσσονται σε τρεις ενότητες, στην τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, στη θωράκιση και σε κατάργηση νόμων.

1) Αυστηρή τήρηση της εργατικής νομοθεσίας:

Η κυβέρνηση έχει την υποχρέωση και την ευθύνη για την τήρηση της ισχύουσας νομοθεσίας:

Α) Ένταξη στη νόμιμη απασχόληση, όλων των αδήλωτων – ανασφάλιστων, απαιτήσεις μισθολογικών διαφορών και αναδρομική ασφαλιστική τακτοποίηση. Να κηρυχθεί ποινικό αδίκημα η αδήλωτη εργασία. Να δοθούν κίνητρα στους εργαζόμενους για να καταγγέλλουν και οι ίδιοι την ανασφάλιστη εργασία.

Β) Ένταξη στη νόμιμη εξαρτημένη εργασία όλων των ψευδο-αυτοαπασχολούμενων, απαιτήσεις μισθολογικών διαφορών και αναδρομική ασφαλιστική τακτοποίηση στο ΙΚΑ.

Γ) Ένταξη στις επιχειρήσεις όπου εργάζονται όλοι όσοι έχουν συμπληρώσει 18 μήνες ως ενοικιαζόμενοι και ανεξάρτητα από το εάν η εταιρεία ενοικίασης εμφανίζεται ως «εργολάβος». Απαιτήσεις μισθολογικών και ασφαλιστικών διαφορών.

Δ) Ένταξη στη νόμιμη απασχόληση, με μετατροπή σε αορίστου χρόνου, των επαναλαμβανόμενων συμβάσεων «ορισμένου χρόνου» που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Ε) Πάταξη της αυθαιρεσίας με την εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας.

Ζ) Πάταξη της τρομοκρατίας με την εφαρμογή των Νόμων 1767/88 και 1264/82, δημιουργία επιχειρησιακών σωματείων ή συμβουλίων εργαζομένων σε όλες τις επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων.

2) Θωράκιση της νομοθεσίας, που αφορά, την εποχική & μερική απασχόληση, την ανεργία, τις απολύσεις:

Α) Η προσωρινή απασχόληση θα πρέπει να περιοριστεί αυστηρά σε εποχικές εργασίες. Όλοι οι εποχικοί να λαμβάνουν την αποζημίωση με τη λήξη της σύμβασης. Να λαμβάνουν ειδική προσαύξηση στον μισθό. Χωρίς αποκλεισμούς να εντάσσονται όλοι στον Νόμο 1836/89 για να λαμβάνουν το ειδικό βοήθημα από τον ΟΑΕΔ.

Β) Να προστατευτούν τα δικαιώματα των εργαζομένων στη «μερική απασχόληση». Να αμείβονται ως υπερωρία οι υπερβάσεις των ωραρίων. Να μην αποκλείονται από τα βαρέα λόγω μικρότερου χρόνου εργασίας. Να μην αποκλείονται από το πενθήμερο και να ασφαλίζονται για 25 ημέρες τον μήνα. Οι άδειες, τα επιδόματα αδείας, τα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, οι αποζημιώσεις να υπολογίζονται με βάση τον πραγματικό χρόνο εργασίας και όχι με αυτόν που φαίνεται στα χαρτιά. Να μην εξαιρείται κανείς από την ειδική προσαύξηση στον μισθό. Να απαγορεύονται οι επαναλαμβανόμενες αλλαγές των ωραρίων εργασίας. Να περιοριστεί στο 10% ανά επιχείρηση.

Γ) Να ενισχυθούν τα δικαιώματα των ανέργων. Να αυξηθεί το επίδομα ανεργίας, να καταβάλλεται για όλο το χρονικό διάστημα, να λογίζεται ως χρόνος ασφάλισης, κ.λ.π.

Δ) Προστασία όλων των εργαζομένων από αυθαίρετες απολύσεις. Να απαγορεύονται οι απολύσεις σε εργαζόμενους που αποκαλύπτουν ανασφάλιστη εργασία ή, όταν γίνεται, μετά από διεκδίκηση μισθολογικών διαφορών. Να απαιτείται το τεκμήριο σπουδαίου λόγου και να θεωρούνται άκυρες για εργαζόμενους άνω των 50 ετών.

3) Κατάργηση νόμων:

* Να καταργηθεί ο νόμος που επιτρέπει την ενοικίαση ανθρώπων.

* Να καταργηθούν οι νόμοι που διαχωρίζουν τους εργαζόμενους σε παλαιούς και νέους.

* Να καταργηθούν οι «ατομικές συμφωνίες» που μεταβάλλουν εργασιακά δικαιώματα.

* Να καταργηθούν οι νόμοι που παραγράφουν εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

* Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος της Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΖΟΥΓΚΛΑ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΙΟ ΑΓΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

Posted on Φεβρουαρίου 22, 2011. Filed under: 2) ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ |

Αυγή: 12/02/2010

Του Κώστα Νικολάου*

Προεκλογικά η σημερινή κυβέρνηση όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έκαναν λόγο για εργασιακή ζούγκλα και έλεγαν πως θα την καταργήσουν, όμως μόνο 100 μέρες πέρασαν για να γίνει στροφή 180ο και αντί για κατάργηση, η εργασιακή ζούγκλα επεκτείνεται, γίνεται πιο άγρια και μονιμοποιείται.

Δεν αρκούν για τον υπουργό Εργασίας οι: 600.000 μισθωτοί σε μαύρη – παράνομη εργασία, οι 270.000 μισθωτοί με δελτίο παροχής, οι 350.000 μονίμως προσωρινά απασχολούμενοι, οι 270.000 όμηροι της «μερικής απασχόλησης», οι 150.000 στον εξευτελισμό της υπεργολαβίας και ενοικίασης, οι 50.000 στα stages, τώρα στέλνει κι άλλους στην πυρά.

Με το σχέδιο νόμου για τις εργασιακές σχέσεις, παρά τους ψευδεπίγραφους τίτλους για αντιμετώπιση της εργασιακής ανασφάλειας, στην ουσία διατηρεί την παράνομη απασχόληση, επεκτείνει την εργοδοτική αυθαιρεσία, συρρικνώνει εργασιακά δικαιώματα.

 

Συγκεκριμένα:

Πρώτον δεν γίνεται καμία αναφορά:

Για την πάταξη της αδήλωτης – αόρατης εργασίας, το οποίο δεν είναι μόνο θέμα ελεγκτικών μηχανισμών, αλλά και αυστηρών κανόνων, όπως η ποινή φυλάκισης των έκνομων εργοδοτών καθώς και η προστασία από απόλυση των εργαζομένων που την αποκαλύπτουν.

Για την πάταξη της ψευδο-αυτοαπασχόλησης, για τους 270.000 εργαζόμενους που εμφανίζονται ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», ενώ παρέχουν εξαρτημένη εργασία.

Για την ομηρεία των 350.000 με συμβάσεις «ορισμένου χρόνου», ενώ οι περισσότεροι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά και όταν απολύονται δεν δικαιούνται αποζημίωση.

Δεύτερον δεν παίρνεται κανένα μέτρο:

Για την εργοδοτική αυθαιρεσία, για τις απλήρωτες υπερωρίες, για τους ελλειμματικούς μισθούς, για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας καθώς οι επιθεωρήσεις εργασίας, έχουν εξελιχθεί σε μεσολαβητικά όργανα.

Για την εργοδοτική τρομοκρατία, καθώς οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και η εργατική νομοθεσία σταματούν στις πύλες των επιχειρήσεων.

Για την προστασία των εργαζομένων από αυθαίρετες και αναιτιολόγητες απολύσεις.

Τρίτον: Η ενοικίαση εργαζομένων γίνεται πιο ελκυστική καθώς, από προσωρινή που είναι σήμερα και που επιτρέπεται μόνο έως 18 μήνες, τώρα μονιμοποιείται.

Δίνει την δυνατότητα στις επιχειρήσεις που ενοικιάζουν εργαζόμενους για ανανέωση της σύμβασης και μετά τους 18 μήνες υπό την προϋπόθεση ότι σε κάθε ανανέωση θα μεσολαβεί ένα κενό 45 ημερών!!!

Περιορίζει την ενοικίαση μόνο στις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης με βάση τον νόμο 2956/2001 και δεν κάνει καμία αναφορά στην ενοικίαση μέσω «θυγατρικών εταιριών», ούτε και στην ενοικίαση μέσω εργολαβιών που αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται σε όλο το Δημόσιο και σε μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.

Τέταρτον, μεγαλώνει πόρτες και παράθυρα για τη μετατροπή της πλήρους και σταθερής εργασίας σε «μερική απασχόληση», κλείνοντας το μάτι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Α) Το σχέδιο νόμου χαρακτηριστικά αναφέρει: «Ο πλήρως απασχολούμενος σε επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων, έχει δικαίωμα μετά τη συμπλήρωση ενός ημερολογιακού έτους εργασίας να ζητήσει την μετατροπή της σύμβασης εργασίας του από πλήρη σε μερική απασχόληση….»!!!

Β) Δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να παραβιάζουν τα ωράρια των «μερικά απασχολούμενων», κάτι που δεν επιτρέπεται καθώς από τον προηγούμενο νόμο η παράβαση των συμφωνηθέντων ωραρίων συνιστά απαιτήσεις των εργαζομένων για παράνομο πλουτισμό του εργοδότη ( άρθρο 659 Α.Κ. )!!!!

Γ) Δίνει τη δυνατότητα σε άτυπες «ομάδες εργαζομένων» εκεί που δεν υπάρχουν συμβούλια εργαζομένων ή επιχειρησιακά σωματεία, να μετατρέπουν την πλήρη και σταθερή εργασία σε εκ περιτροπής, αλλά κατά λιγότερο χρόνο απασχόληση!!!

Πέμπτον: Υποκαθιστά τα συμβούλια εργαζομένων, καθώς και τα επιχειρησιακά σωματεία που προβλέπονται από τους νόμους 1767/88 & 1264/82. Τη θέση τους παίρνουν άτυπες «ομάδες εργαζομένων» ή και οι «ατομικές συμφωνίες» για να μεταβάλουν εργασιακά δικαιώματα.

Έκτον: Παραβιάζει το νομικό καθεστώς των υπερωριών αφού αυτές δεν είναι υποχρεωτικές για τους εργαζόμενους και αποζημιώνονται κατά 100% όταν δεν είναι νόμιμες, ενώ για τους «μερικά απασχολούμενους» οι υπερβάσεις των ωραρίων επιτρέπονται, δεν απαιτείται άδεια από την Επιθεώρηση Εργασίας και αποζημιώνεται κατά 10%!!!

Έβδομον: Αλλάζει τον τρόπο χορήγησης της ετήσιας άδειας και επιτρέπει την κατάτμησή της πέραν των δύο περιόδων, κάτι που ρητά απαγορεύεται σήμερα.

Με τον τρόπο αυτό οι ετήσιες άδειες θα κατανέμονται κατά το δοκούν των εργοδοτών, ακόμα και σε ημερήσια βάση, ενώ για την ανάπαυση των εργαζομένων θα μένουν μόνο 2 συνεχόμενες εβδομάδες.

Όγδοον: Το σχέδιο νόμου ρυθμίζει θετικά την επιπλέον εργασία του Σαββάτου, καθώς αυτή θα αποζημιώνεται ως υπερωρία, όμως αυτό δεν θα καταλήξει στους εργαζόμενους και θα έχει την τύχη των υπόλοιπων υπερωριών που δεν πληρώνονται, αφού τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν εφαρμόζονται και η εργατική νομοθεσία συνεχώς παραβιάζεται.

Τέλος: Το σχέδιο νόμου αυτό κρίνεται ως αυστηρώς ακατάλληλο και θα πρέπει άμεσα να αποσυρθεί, και να αντικατασταθεί με νέο που θα αντιμετωπίζει την εργασιακή ζούγκλα. Η αντιμετώπιση της εργασιακής ζούγκλας δεν εντάσσεται στα δημοσιονομικά ελλείμματα, όπως ενδεχομένως άλλα προβλήματα, όμως αναδεικνύει αλήθειες και καταδεικνύει το κύρος του υπουργού και υφυπουργού Εργασίας.

* Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος του τμήματος Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΝ

nikolaou@kepea.gr

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

    Περί

    ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ: Μέλος Διοικούσας Επιτροπής του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της ΓΣΕΕ (ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ)

    RSS

    Subscribe Via RSS

    • Subscribe with Bloglines
    • Add your feed to Newsburst from CNET News.com
    • Subscribe in Google Reader
    • Add to My Yahoo!
    • Subscribe in NewsGator Online
    • The latest comments to all posts in RSS

    Μεταστοιχεία

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...